Άλμα Κάρλιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η Άλμα Κάρλιν

Η Άλμα Βιλιμπάλντα Μαξιμιλιάνα Κάρλιν (σλοβενικά: Alma Vilibalda Maximiliana Karlin, 12 Οκτωβρίου 1889 - 15 Ιανουαρίου 1950) ήταν Σλοβένα-Αυστριακή ποιήτρια, συγγραφέας, ταξιδευτής, συλλέκτης και θεοσοφιστής. Γεννήθηκε στο Δουκάτο της Στυρίας, στην πόλη Τσέλιε, μέρος της Αυστροουγγαρίας (σήμερα μέρος τη Σλοβενίας), και ήταν κόρη του Γιάκομπ Κάρλιν, ενός στρατηγού του αυστροουγγρικού στρατού, και της Βιλιμπάλντα Μιχιέλακ, που ήταν δασκάλα. Έχασε τον πατέρα της σε ηλικία 8 ετών και μεγάλωσε σε γερμανόφωνο περιβάλλον,[1] περισσότερο ένιωθε Αυστριακή, παρά Σλοβένα ή Γερμανίδα. Ξεκίνησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της στο Γκρατς, και αργότερα ταξίδεψε στο Λονδίνο για να σπουδάσει γλώσσες.

Ήξερε να μιλάει αγγλικά, γαλλικά, λατινικά, ρωσικά, ιταλικά, νορβηγικά, δανικά, φινλανδικά και ισπανικά. Αργότερα διδάχτηκε περσικά, κινεζικά και ιαπωνικά.[1] Επίσης πέρασε έξι μήνες στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε γλωσσικά μαθήματα στη Σορβόνη. Περίπου εκείνη την περίοδο ξεκίνησε τη συγγραφή δέκα λεξικών διαφορετικών γλωσσών συμπεριλαμβανομένων και των σλοβενικών. Με την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου μετακινήθηκε στη Νορβηγία και Σουηδία και όχι στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου ήταν persona non grata λόγω αυστροουγγρικής υπηκοότητας. Στη Σουηδία γνωρίζει τη Σέλμα Λάγκερλεφ, η οποία εντυπωσιάζεται από την προσωπικότητά της και τα γραπτά της και την προτείνει για Νόμπελ.[2]

Το 1919 γυρίζει στη γενέτειρά της που πλέον ήταν μέρος του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας και ανοίγει δικιά της γλωσσική σχολή. Τα χρήματα που μάζεψε τα αξιοποίησε για ταξίδι, το οποίο κράτησε 9 χρόνια, πηγαίνοντας σε χώρες της Νότιας και Βόρειας Αμερικής, στην Αυστραλία, σε νησιά του Ειρηνικού, και σε πολλές Ασιατικές χώρες, με τελευταίο σταθμό σε αυτό το ταξίδι την Ινδία. Το 1928 γυρίζει πίσω μετά από προτροπή της ετοιμοθάνατης μητέρας της και έκτοτε δεν ταξίδεψε ξανά αφιερώνοντας τον χρόνο της στη συγγραφή. Περί το 1934 άρχισε να ασχολείται με τον θεοσοφισμό και κατά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήρθε κοντά στον ρωμαιοκαθολικισμό.

Απεβίωσε το 1950 από καρκίνο του μαστού και φυματίωση. Έχει αφήσει πίσω ένα μουσείο με εκθέματα από τα ταξίδια της ενώ τα περισσότερα γραπτά της βρίσκονται στην Εθνική Σλοβενική Βιβλιοθήκη και στην Κρατική Βιβλιοθήκη Βερολίνου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω μελέτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]