Χάρων (δορυφόρος)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χάρων
Pluto family.png
Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε από James W. Christy
Ημερομηνία Ανακάλυψης 22 Ιουνίου 1978
Προσδιορισμοί
Εναλλακτική ονομασία Πλούτωνας I
Προσωρινή ονομασία S/1978 P 1
Χαρακτηριστικά τροχιάς
Ημιάξονας τροχιάς 17.536 ± 4 Km
Εκκεντρότητα 0,0022
Περίοδος περιφοράς 6,3872304 ± 0,0000011 ημέρες
Κλίση 0,001° (προς τον Ισημερινό του Πλούτωνα)
Είναι δορυφόρος του Πλούτωνα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Μέση Ακτίνα 603,5 ± 1,5 Km
Έκταση επιφάνειας 4.580.000 Km²
Όγκος 902.700.000 km³
Μάζα (1,52 ± 0,06) ×1021 kg
Μέση πυκνότητα 1,65 ± 0,06 g/cm3
Ισημερινή βαρύτητα επιφάνειας 0,278 m/s²
Ταχύτητα διαφυγής 0,580 km/s
Περίοδος περιστροφής Σύγχρονη
Κλίση άξονα μηδέν ?
Λευκαύγεια ποικίλει από 0,36 εώς 0,39
Επιφανειακή θερμοκρασία 53 K (-220 C)
Φαινόμενο μέγεθος 16,8
Απόλυτο μέγεθος 1

Χάρων (Αγγλ. Charon) ονομάζεται ένας από τους φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη νάνου Πλούτωνα. Το όνομά του προέρχεται από τον Χάροντα, τον πορθμέα του Άδη ο οποίος μετέφερε με τη βάρκα του τους πρόσφατα αποθανόντες από τη μια όχθη του ποταμού Αχέροντα στην άλλη, όπου σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία βρισκόταν η είσοδος του Άδη. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Πλούτωνας I (Pluto I), δηλαδή ο πρώτος από τους δορυφόρους του Πλούτωνα που έχει ονομαστεί. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/1978 P 1, ενώ το σημερινό του όνομα του δόθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1986.

Ο Χάρων ανακαλύφθηκε το 1978, όταν οι αστρονόμοι που μελετούσαν μια φωτογραφία του Πλούτωνα παρατήρησαν πως το φωτογραφικό είδωλο παρουσίαζε επιμύκηνση. Λεπτομερέστερες φωτογραφίες έδειξαν πως ο Πλούτωνας έχει ένα μεγάλο δορυφόρο. Ο Χάρων είναι μεγάλος για δορυφόρος σε σχέση με τον Πλούτωνα, καθώς έχει σχεδόν το μισό μεγεθός του. Γι' αυτό πολλοί αστρονόμοι θεωρούν ότι ο Πλούτωνας και ο Χάροντας αποτελούν έναν διπλό πλανήτη.

Ο Πλούτωνας και ο Χάροντας.
To ημισφαίριο του Χάροντα που είναι μονίμως στραμμένο προς τον Πλούτωνα.