Φιλελεύθερος φεμινισμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο φιλελεύθερος φεμινισμός είναι μια μορφή φεμινισμού που υποστηρίζει πως η ισότητα των γυναικών μπορεί να επιτευχθεί με νόμιμα μέσα και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, και πως οι άντρες ως ομάδα δεν πρέπει να αντικρουστούν.

Με τα σημερινά στάνταρ ο φιλελεύθερος φεμινισμός είναι μια κάπως συντηρητική μορφή φεμινισμού, αν και έχει τις ρίζες του παραδοσιακά στον φιλελευθερισμό. Ο φιλελεύθερος φεμινισμός τείνει προς μια ισότητα ομοιότητας με τους άντρες (όχι ένας φεμινισμός διαφορών).

Ο φιλελεύθερος φεμινισμός κατανοεί την πολιτική υπό ατομιστικούς όρους και στοχεύει στην μεταρρύθμιση παρόντων “φιλελεύθερων” πρακτικών στην κοινωνία, παρά στην υποστήριξη μιας συλλήβδην επαναστατικής αλλαγής. Οι φεμινιστές συγγραφείς που συνδέθηκαν με την παράδοση αυτή είναι μεταξύ άλλων οι Mary Wollstonecraft, Τζον Στιούαρτ Μίλλ και η φεμινίστρια δεύτερου κύματος Betty Friedan.

Απόψεις των φιλελεύθερων φεμινιστών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι φιλελεύθεροι φεμινιστές τείνουν προς την υποστήριξη της νομιμοποίησης των γάμων ατόμων ιδίου φύλου, καθώς και της πολυγαμίας (που περιλαμβάνει την πολυγυνία και την πολυανδρία). Η άποψή τους είναι πως η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δικαίωμα να ορίζει ποιο είδος ομόφωνης σχέσης θα συνάψουν οι πολίτες.

Οι φιλελεύθεροι φεμινιστές τείνουν να είναι επίσης υπέρ της επιλογής όσον αφορά στις συζητήσεις για την έκτρωση. Ένα κοινό επιχείρημα που δίνεται γι´αυτή τη θέση είναι πως κάθε άτομο πρέπει να έχει τον έλεγχο του σώματός του, και αυτό τους δίνει το δικαίωμα να παίρνουν ιατρικές αποφάσεις.

Εξαιτίας της προσέγγισης αυτής στην αυτοδιάθεση, οι φιλελεύθεροι φεμινιστές τείνουν να υποστηρίζουν την νομιμοποίηση ή αποποινικοποίηση της πορνείας, θέση που συχνά αντικρούεται από ριζοσπαστικούς φεμινιστές και από το θρησκευτικό δικαίωμα. Οι φιλελεύθεροι φεμινιστές τείνουν να βλέπουν την ποινικοποίηση της πορνείας ως μία νομοθετική πράξη βασισμένη στον πατριαρχικό έλεγχο επί των προσωπικών και επιχειρηματικών υποθέσεων των γυναικών, και γι´αυτό καταπιεστική.

Πηγές της ανισότητας φύλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι φιλελεύθεροι φεμινιστές βλέπουν τα παρακάτω ως πηγές της ανισότητας των φύλων:

  • Στερεοτυποποίηση με βάση το φύλο και υποτίμηση των γυναικών
  • Διαχωρισμός της εργασίας σε γυναικείες δουλειές και αντρικές δουλειές
  • Χαμηλοί μισθοί για την γυναικεία εργασία
  • Περιορισμένη είσοδος σε αρχηγικές θέσεις
  • Έλλειψη οικονομικής παιδικής περίθαλψης για μητέρες που δουλεύουν εκτός οικίας
  • Εμπόδια στην έκτρωση

Κριτική για τον φιλελεύθερο φεμινισμό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ριζοσπαστικοί φεμινιστές συχνά αισθάνονται πως η προσέγγιση των φιλελεύθερων φεμινιστών, για απλή δουλειά για περισσότερη ισότητα στην κοινωνία, αποτυγχάνει να εντοπίσει τις ρίζες της πατριαρχίας. Αισθάνονται πως η αρσενική κυριαρχία έχει ριζώσει πολύ βαθειά στην δυτική κοινωνία και για την εξάλειψή της χρειάζονται δραστικές, προσεκτικές και λεπτομερείς προοδευτικές αλλαγές.