Φίλιππος της Αλσατίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
© Ad Meskens / Wikimedia Commons

Ο Φίλιππος της Αλσατίας (11431191) ήταν κόμης της Φλάνδρας (11681191), υιός και διάδοχος του Τιερί της Αλσατίας, στην πραγματικότητα από το 1157 συμβασιλέας στο πλευρό του Τιερί που έλειπε σε εκστρατείες. Νίκησε τον Φλωρέντιο Γ΄ κόμη της Ολλανδίας, τον αιχμαλώτισε και τον απελευθέρωσε (1167) σε αντάλλαγμα της Φλαμανδικής κυριότητας στην Ζεελάνδη. Παντρεύτηκε (1159) την Ελισάβετ του Βερμαντουά, κόρη του Ραούλ Α΄ του Βερμαντουά και της Πετρονίλλα της Ακουιτανίας, και όταν πέθανε ο κουνιάδος του (1167) κληρονόμησε την κομητεία.

Δημιούργησε ένα τέλειο κυβερνητικό σύστημα με την βοήθεια του Ροβέρτου του Αιρ, που τοποθετήθηκε σε ρόλο πρωθυπουργού. Οι εξωτερικές του σχέσεις ήταν άριστες: μεσολάβησε στις διαμάχες μεταξύ του Λουδοβίκου Ζ΄ της Γαλλίας και του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας, μεταξύ του Ερρίκου Β΄ και του Τόμας Μπέκετ και πραγματοποίησε τον γάμο της αδελφής του, Μαργαρίτας, με τον Βαλδουίνο Ε΄ κόμη του Αινώ. Ο Φίλιππος πέθανε άτεκνος όπως και οι αδελφοί του Ματθαίος και Πέτρος, έτσι (1177) πριν αναχωρήσει για Σταυροφορία υπέδειξε ως διαδόχους του την Μαργαρίτα και τον Βαλδουίνο.

Συμμετοχή του σε Σταυροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στους Αγίους Τόπους, ο Φίλιππος ήλπιζε σε μια οργανωμένη εκστρατεία στην Αίγυπτο, σκοπό για τον οποίο οι Σταυροφόροι είχαν συμμαχήσει με την Βυζαντινή αυτοκρατορία. Έφτασε Βυζαντινός στόλος 150 πλοίων. Ο Βαλδουίνος Δ΄ της Ιερουσαλήμ ήταν πρώτος ξάδελφος του. Λεπρός και άτεκνος του πρόσφερε την αντιβασιλεία και την ηγεσία του στρατού. Ο Φίλιππος, αφού του είπε ευγενικά ότι είναι ένας απλός προσκυνητής, αρνήθηκε. Ο Φίλιππος είχε άλλα σχέδια: να παντρέψει τους υποτελείς του με τις ετεροθαλείς αδελφές του Βαλδουίνου, Ισαβέλλα και Σιβύλλα. Ο σύζυγος της Σιβύλλας Γουλιέλμος του Μομφερράτου πέθανε, αφήνοντας την Σιβύλλα έγκυο στον μελλοντικό βασιλιά Βαλδουίνο Ε΄. Κατά το Γουλιέλμο της Τύρου, ήταν ακόμα νωρίς για νέο γάμο της Σιβύλλας, αλλά ο Φίλιππος συνάντησε την αντίδραση του Ραϊμόνδου Γ΄ της Τρίπολης που τον υποστήριζε η οικογένεια των Ιμπελέν. Ήθελε να παντρέψει την Ισαβέλλα με έναν εκπρόσωπο της οικογένειας των Ιμπελέν, μάλιστα ο Βαλδουίνος του Ιμπελέν προσέβαλε τον Φίλιππο δημόσια εξαναγκάζοντας τον να φύγει να προχωρήσει βόρεια συμμετέχοντας στην αποτυχημένη πολιορκία της Αντιόχειας.

Ο Φίλιππος επέστρεψε από την Παλαιστίνη (1179) και ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Ζ΄ άρρωστος τον προσέλαβε φρουρό του νεαρού γιου του Φιλίππου Β΄. Πάντρεψε τον νεαρό δελφίνο με την Ισαβέλλα του Αινώ προσφέροντας του ως προίκα την κομητεία του Αρτουά και πολλές άλλες Φλαμανδικές περιοχές. Η σύζυγος του Ελισάβετ πέθανε (1183) και ο βασιλιάς της Γαλλίας Φίλιππος Β΄ κυρίευσε την επαρχία του Βερμαντουά στο πλευρό της αδελφής της Ελισάβετ, Ελεονώρας. Ο Φίλιππος ξαναπαντρεύτηκε με την πριγκίπισσα Ματθίλδη της Πορτογαλίας, κόρη του Αλφόνσου Α΄, πρώτου βασιλιά της Πορτογαλίας και της Μαώ της Σαβοΐας. Ο κόμης Φίλιππος έκλεισε ειρήνη με τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Β’ και τον κόμη Βαλδουίνο Ε΄ (1185) αναγνωρίζοντας την παραχώρηση του Βερμαντουά, ενώ ο ίδιος κράτησε τιμητικά τον τίτλο του κόμη του Βερμαντουά για το υπόλοιπο της ζωής του. To 1190 αναχώρησε για δεύτερη φορά με τα υπολείμματα του Φλαμανδικού στρατού στην Παλαιστίνη. Στην πολιορκία της Άκρας, θανατηφόρα επιδημία χτύπησε όλο τον στρατό του όπως και τον ίδιο, που πέθανε στις 1 Αυγούστου 1191.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Philip, Count of Flanders της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα