Βαλδουίνος Ε΄ της Ιερουσαλήμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Βαλδουίνος Ε΄ της Ιερουσαλήμ (1177 - 1186) ήταν βασιλιάς της Ιερουσαλήμ (1185 - 1186). Υιός της Σιβύλλας της Ιερουσαλήμ και του πρώτου συζύγου της, Γουλιέλμου του Μομφεράτου, διάδοχος του θείου του, Βαλδουίνου Γ΄ της Ιερουσαλήμ. Τέθηκε υπό την επίβλεψη του θείου του, Ραϊμόνδου Γ΄ της Τρίπολης, με πολλές εμφύλιες έριδες να εγείρονται γύρω από την διαδοχή. Ο Βαλδουίνος Δ΄ έπασχε εκ γενετής από λέπρα και ήταν αδύνατο γι' αυτόν να γίνει διάδοχος, οπότε η διαδοχή θα εξασφαλιζόταν μεταξύ της αδελφής του, Σιβύλλας, και της μικρής ετεροθαλούς αδελφής της Ισαβέλλας.

Αποκήρυξη του Γκυ των Λουζινιάν από τον Βαλδουίνο Δ΄[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο θάνατος του βασιλιά της Ιερουσαλήμ Βαλδουίνου Δ΄ και η στέψη του Βαλδουίνου Ε΄ - Χειρόγραφο της Άκρας (13ος αι.) από περιγραφή του Γουλιέλμου της Τύρου

Ο Ραϊμόνδος Γ΄ της Τρίπολης, που είχε τεθεί αντιβασιλιάς του θείου του στα δύο τελευταία χρόνια πριν ενηλικιωθεί, ήταν άλλος ένας μνηστήρας για το θρόνο, αλλά ούτε αυτός είχε διαδόχους. Όταν ενηλικιώθηκε ο Βαλδουίνος Δ΄, ήθελε να ανακόψει τις φιλοδοξίες της οικογένειας Ιβελίν, στην οποία η μητριά του και μητέρα της Ισαβέλλας Μαρία Κομνηνή είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο της τον Μπάλιαν του Ιμπελέν. Ο Ραϊμόνδος ήθελε να παντρέψει την Σιβύλλα με τον Βαλδουίνο του Ιβελίν, μεγαλύτερο αδελφό του Μπάλιαν, αλλά ο Βαλδουίνος αντί για αυτό πάντρεψε την Σιβύλλα σε δεύτερο γάμο της με τον Γκυ των Λουζινιάν Ανδεγαυό, υποτελή του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Β΄, ξαδέλφου του Βαλδουίνου Δ΄. Καθώς η αρρώστια του Βαλδουίνου εντεινόταν, δημιουργήθηκε η ανάγκη για να βρεθεί διάδοχος του βασιλείου. Όταν ο Ραϊνάλδος του Σατιγιόν ενοχλούσε τα καραβάνια του Σαλαντίν και ο Σαλαντίν για απάντηση επιτέθηκε στο βασίλειο, ο γαμπρός του, Γκυ (1183), δείλιασε να τον αντιμετωπίσει, οπότε και τον αποκήρυξε από διάδοχο. Προσπάθησε ταυτόχρονα αλλά χωρίς επιτυχία το διαζύγιο της αδελφής του, καθώς ήταν η νόμιμη διάδοχος, και ο Βαλδουίνος Δ΄ αποφάσισε να ανακηρύξει τον πεντάχρονο γιο της, Βαλδουίνο του Μομφερράτου, διάδοχο και συμβασιλέα.

Θάνατος του ανήλικου βασιλιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κρίση διαδοχής είχε τρομοκρατήσει τον χριστιανικό κόσμο των Ιεροσολύμων και έτσι μια αποστολή υπό τον πατριάρχη Ηράκλειο (1184) γύρισε τις Ευρωπαϊκές αυλές, προκειμένου να εξασφαλιστεί ένας ισχυρός μονάρχης για τα Ιεροσόλυμα. Προσανατολίστηκε στον Φίλιππο Β΄ της Γαλλίας, ξάδελφο του πατέρα του Βαλδουίνου Ε΄, και τον Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας, ξάδελφο του Βαλδουίνου Δ΄, αλλά χωρίς ανταπόκριση. Μερικοί υποστήριζαν τον παππού του Βαλδουίνου Ε΄, Γουλιέλμο Ε΄ του Μομφερράτου. Ο Βαλδουίνος Δ΄ υπέκυψε τελικά από την λέπρα (1185) και λίγο πριν τον θάνατο του πρόσταξε ο μικρός ανιψιός του Βαλδουίνος να στεφθεί βασιλιάς. Ο Μπάλιαν του Ιβελίν τον μετέφερε στους ώμους του, όχι γιατί ήταν ψηλός, αλλά για να δείξει ότι η οικογένεια της Ισαβέλλας δεν αμφισβητεί την διαδοχή.

Η βασιλεία του μικρού παιδιού κράτησε μόνο έναν χρόνο, οπότε και πέθανε στην Άκρα το καλοκαίρι του 1186. Νόμιμη διάδοχος του θρόνου παρέμενε η μητέρα του Σιβύλλα, που έπρεπε προκειμένου να εξασφαλίσει την διαδοχή, να απαρνηθεί τον δεύτερο σύζυγο της Γκυ των Λουζινιάν και να επιλέξει ελεύθερα όποιον σύζυγο θέλει. Αυτή αρνήθηκε επίμονα να το κάνει και ο πατριάρχης αναγκάστηκε να τους καλέσει στον θρόνο των Ιεροσολύμων, με τις όποιες αντιδράσεις της οικογένειας της Ισαβέλλας να πέφτουν στο κενό. Τελικά η βασιλεία του Γκυ θα ήταν καταστροφική για τα Ιεροσόλυμα, καθώς την αμέσως επόμενη χρονιά (1187) θα υφίσταντο τρομερή ήττα στη μάχη του Χαττίν, κάτι που θα στεκόταν η αρχή του τέλους για το βασίλειο των Ιεροσολύμων.

Προηγούμενος
Βαλδουίνος Δ΄ της Ιερουσαλήμ
Βασιλέας της Ιερουσαλήμ
1185-1186
Επόμενος
Σιβύλλα της Ιερουσαλήμ μαζί με τον σύζυγο της Γκυ των Λουζινιάν
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Baldwin V of Jerusalem της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).