Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λοιμώδης μονοπυρήνωση
Ταξινόμηση ICD-10 B27.0
Ταξινόμηση ICD-9 075
DiseasesDB 4387
MedlinePlus 000591
eMedicine emerg/319 med/1499 ped/705
MeSH D007244

Η λοιμώδης μονοπυρήνωση ή ασθένεια του φιλιού είναι ένα κλινικό σύνδρομο που προκαλείται από τον ιό Epstein-Barr (EBV). Κλινικά παρόμοια νόσο προκαλούν και ο CMV και το τοξόπλασμα. Συνήθως παρατηρείται σε νέους ενήλικες αλλά είναι δυνατόν να κολλήσουν ακόμη και παιδιά. Μεταδίδεται με το σάλιο.[1] Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του ενήλικου πληθυσμού (μεχρι και 90%) έχουν μολυνθεί από τον ιό. Πρόκειται για μια αυτοιώμενη νόσο. Ο EBV φαίνεται ότι εμπλέκεται στην παθογένεια του λεμφώματος Burkitt, του ανοσοβλαστικού λεμφώματος σε πάσχοντες από AIDS καθώς και στον καρκίνο του ρινοφάρυγγα.

Κλινική εικόνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

πυρετός υψηλός (εως 40), κακουχία, λεμφαδενοπάθεια τραχηλική ή διάχυτη, φαρυγγαλγία

Επίσης μπορεί να συνυπάρχουν φαρυγγοαμυγδαλίτιδα =>μειωμένη λήψη υγρών και τροφής/δυσχέρεια στην αναπνοή //παχύ λευκό επίχρισμα στο φάρυγγα(σαν του στρεπτοκόκκου ή της διφθερίτιδας), εξάνθημα κηλιδιβλατιδώδες (στο 5% των περιπτώσεων)τη 4η-10η μέρα , πετέχειες στη μαλακή υπερώα , σπληνομεγαλία (50%)- ηπατομεγαλία (10%)

Εργαστηριακά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λεμφοκυττάρωση με άτυπα λεμφοκύτταρα στο περιφερικό αίμα. Μετά την 4η ημέρα.

Monospot Test (ανιχνεύει οξεία λοίμωξη).- Ετερόφιλα αντισώματα IgM. Μετά την 1η εβδομάδα και για λίγους μήνες μετά.

Αnti-EBV αντισώματα (ELISA, ανοσοφθορισμός).

Αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων (10000-20000 κκχ) με επικράτηση των λεμφοκυττάρων.

Αύξηση τρανσαμινασών.

Διάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κλινική εικόνα + χαρακτηριστική επιδημιολογία + ορολογικός έλεγχος.

Πορεία νόσου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο χρόνος επώασης του ιού ειναι 30-50 μέρες ενώ η διάρκεια μετάδοσης αρχίζει λίγες μέρες πριν την έναρξη των συμπτωμάτων και τελειώνει με το πέρας αυτών. Ο πυρετός συνήθως υποχωρεί σε δύο εβδομάδες. Πλήρης υποχώρηση των συμπτωμάτων παρατηρείται μετά από 2-3 μήνες.

Επιπλοκές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ηπατίτιδα, ρήξη σπληνός, απόφραξη αεραγωγού, θρομβοπενία, αιμολυτική αναιμία, άσηπτη μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, πάρεση προσωπικού, σύνδρομο Guillain-Barre, εγκάρσια μυελίτιδα, ορχίτιδα.

Θεραπεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποστηρικτικά μέτρα (ξεκούραση, αναλγητικά), κορτικοστεροειδή μόνο σε απόφραξη αεραγωγού, νευρολογικές επιπλοκές, θρομβοπενία ή αιμόλυση.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]