Λίπαρι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λίπαρι
Πανοραμική άποψη της πρωτεύουσας
Γεωγραφία
Αρχιπέλαγος Αρχιπέλαγος των Αιολίδων
(νότια Τυρρηνική Θάλασσα)
Νησιωτικό σύμπλεγμα Αιολίδες Νήσοι
Έκταση 37,6 km2
Χώρα
Δήμος Λίπαρι
Επαρχία Μεσσήνης
Περιφέρεια Αυτόνομη Περιφέρεια Σικελίας
Δημογραφικά
Πληθυσμός Νησί 8.686, Δήμος 10.554
(απογραφής 2001)
Πρόσθετες πληροφορίες
Ιστοσελίδα http://www.comunelipari.it/

Το Λίπαρι (ιταλικά Lipari, αρχ. ελληνικά Μελιγουνίς και Λιπάρα) είναι ηφαιστειογενές νησί της νότιας Ιταλίας ευρισκόμενο στη νότια Τυρρηνική Θάλασσα, 16 ναυτικά μίλια βόρεια της Σικελίας.

Με έκταση 37,6 km2 - σχεδόν όσο η Ανάφη - είναι η μεγαλύτερη Αιολίδα Νήσος. Ο πληθυσμός ανέρχεται επισήμως σε 8.686 κατοίκους (απογραφή 2001). Η πρωτεύουσα του νησιού ονομάζεται επίσης Λίπαρι και αποτελεί έδρα του Δήμου Λίπαρι (Comune di Lipari), ο οποίος περιλαμβάνει όλες τις Αιολίδες εκτός από τη νήσο Σαλίνα.

Προέλευση του ονόματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για την ιστορία του Λίπαρι, βλ. Ιστορία των Αιολίδων Νήσων

Το 580 π.Χ. αποβιβάστηκαν στο νησί Κνίδιοι και Ρόδιοι εξόριστοι με επικεφαλής τον Πένταθλο. Με επίκεντρο την ακρόπολη στην είσοδο του λιμανιού, ίδρυσαν μια αποικία με την ονομασία Μελιγουνίς.

Οι απόγονοί τους μετονόμασαν την αποικία σε Λιπάρα προς τιμήν του Λιπάρου. Αυτός ήταν ένας Αύσονας άρχοντας που σε κάποιους ελληνικούς μύθους συναντάται ως ο πρώτος κατακτητής των Αιολίδων Νήσων (πολύ πριν την ομηρική εποχή και τον Αίολο), ενώ σε άλλους ως εγγονός του Οδυσσέα και της Κίρκης ή της Καλυψούς.

Από τη Λιπάρα προέρχεται το λατινικό Liparae κι από εκεί η σύγχρονη ονομασία, Lipari.

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μισός πληθυσμός του νησιού ζει στην πρωτεύουσα, η οποία είναι και η μοναδική πόλη των Αιολίδων Νήσων. Περίπου 1.900 ζουν στο μεγαλύτερο χωριό, το Κανέτο, και οι υπόλοιποι σε εννέα ακόμα μικρά χωριά.

Η τοπική οικονομία παραδοσιακά βασιζόταν στην αλιεία, τα αγροτικά προϊόντα και την εξαγωγή ελαφρόπετρας, η οποία αφθονεί στο νησί λόγω της ηφαιστειακής προέλευσής του. Τις τελευταίες δεκαετίες αυτό έχει αλλάξει, καθώς βασική πηγή πλούτου είναι ο τουρισμός (το καλοκαίρι περνούν από τις Αιολίδες μέχρι και 200.000 επισκέπτες), οδηγώντας όμως σε απώλεια του ιδιαίτερου τρόπου ζωής. Η κατάσταση αυτή αντικατοπτρίζεται εύγλωττα στο Αγαπημένο μου ημερολόγιο του Νάνι Μορέτι (1993), όπου ο σκηνοθέτης αποσύρεται στο Λίπαρι νομίζοντας ότι θα βρει την ησυχία στο γραφικό ψαροχώρι των καρτ-ποστάλ, για να αντιμετωπίσει τελικά ορδές πολύβουων τουριστών.

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κεντρικό αξιοθέατο του Λίπαρι είναι το κάστρο. Κατά το παρελθόν είχε χρησιμοποιηθεί και ως φυλακή, ενώ σήμερα στεγάζει το αρχαιολογικό μουσείο των Αιολίδων με εκθέματα από το ανθρώπινο και το γεωλογικό παρελθόν των νησιών. Εντός του κάστρου βρίσκεται επίσης ο καθεδρικός ναός. Είναι αφιερωμένος στον Άγιο Βαρθολομαίο, του οποίου το σκήνωμα ανακαλύφθηκε σε μια παραλία το 264 και φυγαδεύθηκε το 839 για να μην πέσει στα χέρια των Σαρακηνών κουρσάρων.

Εκτός της πόλης υπάρχει ένα αρχαίο ελληνικό θέατρο που έχει ανακατασκευαστεί, καθώς και η νεκρόπολη στην περιοχή Ντιάνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα