Σελινούντας Σικελίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πολεοδομική ρυμοτομία της αρχαίας Σελινούντας (αρχαιολογική αναπαράσταση)
Ο ναός της Ήρας στον Σελινούντα

Ο Σελινούντας ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Σικελία. Βρισκόταν στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού και αποτελούσε την δυτικότερη ελληνική αποικία της Σικελίας.

Πίνακας περιεχομένων

Ιστορία [Επεξεργασία]

Ίδρυση και πρώιμη ιστορία [Επεξεργασία]

Ο Σελινούντας ήταν αποικία της επίσης Σικελικής πόλης Μέγαρα Υβλαία[1]. Η πόλη ιδρύθηκε κατά την διάρκεια του 7ου αιώνα π.Χ. Η ημερομηνία ίδρυσης της δεν μπορεί να προσδιοριστεί σήμερα με ακρίβεια. Με βάση αναφορά του Θουκυδίδη φαίνεται πως η πόλη ιδρύθηκε το 622 π.Χ. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης τοποθετεί την ίδρυση της πόλης το 650 π.Χ. ενώ ο ιστορικός Ιερώνυμος ακόμα νωρίτερα το 654 π.Χ.[2] Η πόλη αν και γειτόνευε άμεσα με τις Καρχηδονιακές αποικίες διατηρούσε καλή σχέση με την Καρχηδόνα.

6ος και 5ος αιώνας π.Χ. [Επεξεργασία]

Η ακρόπολη της πόλης

Από τις πληροφορίες που έχουμε για την επικράτεια της πόλης φαίνεται πως γνώριζε ακμή και ευημερία κατά την διάρκεια του 6ου και 5ου αιώνα π.Χ. Ο Θουκυδίδης αναφέρει πως πριν την αποστολή των Αθηναίων στην Σικελία ο Σελινούντας ήταν ευημερούσα και ισχυρή πόλη που διέθετε συσσωρευμένο πλούτο στους ναούς του. Ο Διόδωρος αναφέρει πως λίγο πριν την επιδρομή των Καρχηδόνιων η πόλη διένυε μία μακρά περίοδο ηρεμίας και ο πληθυσμός της είχε αυξηθεί πολύ[3].

Οι κυριότερες αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Σικελία

Η κύρια αντίπαλός της ήταν η πόλη Έγεστα που βρισκόταν βορειότερά της. Οι δύο πόλεις είχαν συγκρουστεί αρκετές φορές στο παρελθόν. Μία νέα διαμάχη τους το 416 π.Χ. αποτέλεσε μία από τις βασικές αιτίες της μεγάλης Αθηναϊκής εκστρατείας στην Σικελία. Ο Σελινούντας ζήτησε την βοήθεια των Συρακουσών με αποτέλεσμα η Έγεστα να απευθυνθεί στους Αθηναίους για βοήθεια. Μετά την αποτυχία της Αθηναϊκής αποστολής στην Σικελία η Έγεστα έμεινε απροστάτευτη και κατέφυγε στους Καρχηδόνιους για βοήθεια. Οι Καρχηδόνιοι συγκέντρωσαν έναν πολύ μεγάλο στρατό και με αρχηγό τον Αννίβα αποβιβάστηκαν στην Σικελία, στην Καρχηδονιακή πόλη Λιλύβαιο και από εκεί κατευθύνθηκαν στον Σελινούντα. Η συμμαχική βοήθεια που απέστειλαν στον Σελινούντα οι Συρακούσες, η Γέλα και ο Ακράγαντας δεν έφτασε εγκαίρως με αποτέλεσμα οι Σελινούντιοι να αντιμετωπίσουν μόνοι τους Καρχηδόνιους οι οποίοι μετά από δεκαήμερη πολιορκία τον κατέλαβαν, το 409 π.Χ.[4]

Τα τελευταία χρόνια [Επεξεργασία]

Ο Σελινούντας έμεινε υποτελής στους Καρχηδόνιους μέχρι το 383 π.Χ. οπότε με μία συμφωνία ειρήνης μεταξύ των Καρχηδόνιων και του τυράννου των Συρακουσών Διονύσιο ο Σελινούντας πέρασε στον έλεγχο των Συρακουσών[5]. Κατά την διάρκεια του πρώτου Καρχηδονιακού πολέμου, ο Σελινούντας βρέθηκε στην καρδία των πολεμικών συγκρούσεων στην περιοχή. Λίγο πριν το τέλος του πολέμου οι Καρχηδόνιοι τον κατέστρεψαν ολοσχερώς και μετέφεραν τους κατοίκους του στο Λιλύβαιο.

Παραπομπές [Επεξεργασία]

Commons logo
Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  1. Θουκυδίδης vi. 4, vii. 57; Σκύμνος 292; Στράβων vi. p. 272.
  2. Θουκυδίδης vi. 4; Διόδωρος xiii. 59; ΙερώνυμςChron. ad ann. 1362; Clinton, Fast. Hell. vol. i. p. 208.
  3. Θουκυδίδης vi. 6; Διόδωρος Σικελιώτης xii. 82.
  4. Διόδωρος Σικελιώτης xiii. 54-59.
  5. Διόδωρος Σικελιώτης xv. 73