Σελινούντας Σικελίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πολεοδομική ρυμοτομία της αρχαίας Σελινούντας (αρχαιολογική αναπαράσταση)
Ο ναός της Ήρας στον Σελινούντα

Ο Σελινούντας ήταν αρχαία ελληνική αποικία στη Σικελία. Βρισκόταν στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού και αποτελούσε τη δυτικότερη ελληνική αποικία σε αυτό.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ίδρυση και πρώιμη ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σελινούντας ήταν αποικία της επίσης σικελικής πόλης Μέγαρα Υβλαία[1]. Η πόλη ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του 7ου αιώνα π.Χ. Η ημερομηνία ίδρυσής της δεν μπορεί να προσδιοριστεί σήμερα με ακρίβεια. Με βάση αναφορά του Θουκυδίδη φαίνεται πως η πόλη ιδρύθηκε το 622 π.Χ. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης τοποθετεί την ίδρυση της πόλης το 650 π.Χ. ενώ ο ιστορικός Ιερώνυμος ακόμα νωρίτερα το 654 π.Χ.[2] Η πόλη, αν και συνόρευε με τις καρχηδονιακές αποικίες, διατηρούσε καλή σχέση με την Καρχηδόνα.

6ος και 5ος αιώνας π.Χ.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ακρόπολη της πόλης

Από τις πληροφορίες που έχουμε για την επικράτεια της πόλης, φαίνεται πως, κατά τη διάρκεια του 6ου και 5ου αιώνα π.Χ., γνώριζε ακμή και ευημερία. Ο Θουκυδίδης αναφέρει πως, πριν την αποστολή των Αθηναίων στη Σικελία, ο Σελινούντας ήταν ευημερούσα και ισχυρή πόλη που διέθετε συσσωρευμένο πλούτο στους ναούς του. Ο Διόδωρος αναφέρει πως λίγο πριν την τελική επιδρομή των Καρχηδονίων η πόλη διένυε μακρά περίοδο ηρεμίας και ο πληθυσμός της είχε αυξηθεί σημαντικά[3].

Οι κυριότερες αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Σικελία

Η κύρια αντίπαλός της ήταν η πόλη Έγεστα που βρισκόταν βορειότερά της. Οι δύο πόλεις είχαν συγκρουστεί αρκετές φορές στο παρελθόν. Μία νέα διαμάχη τους το 416 π.Χ. αποτέλεσε μία από τις βασικές αιτίες της μεγάλης αθηναϊκής εκστρατείας στη Σικελία. Ο Σελινούντας ζήτησε τη βοήθεια των Συρακουσών με αποτέλεσμα η Έγεστα να απευθυνθεί στους Αθηναίους για βοήθεια. Μετά την αποτυχία της αθηναϊκής αποστολής στη Σικελία, η Έγεστα έμεινε απροστάτευτη και προσέφυγε στους Καρχηδόνιους για βοήθεια. Οι Καρχηδόνιοι συγκέντρωσαν πολύ μεγάλο στρατό και με αρχηγό τον Αννίβα αποβιβάστηκαν στην Σικελία, στην καρχηδονιακή πόλη Λιλύβαιο και από εκεί κατευθύνθηκαν στον Σελινούντα. Η συμμαχική βοήθεια που απέστειλαν στον Σελινούντα οι Συρακούσες, η Γέλα και ο Ακράγαντας δεν έφτασε εγκαίρως. Αποτέλεσμα ήταν οι Σελινούντιοι να αντιμετωπίσουν μόνοι τους Καρχηδόνιους οι οποίοι μετά από δεκαήμερη πολιορκία κατέλαβαν την πόλη, το 409 π.Χ.[4]

Τα τελευταία χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σελινούντας έμεινε υποτελής στους Καρχηδονίους μέχρι το 383 π.Χ. οπότε, με συνθήκη ειρήνης μεταξύ των Καρχηδονίων και του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου,ο Σελινούντας πέρασε στον έλεγχο των Συρακουσών[5]. Κατά τη διάρκεια του πρώτου Καρχηδονιακού πολέμου, ο Σελινούντας βρέθηκε στην καρδιά των πολεμικών συγκρούσεων στην περιοχή. Λίγο πριν το τέλος του πολέμου οι Καρχηδόνιοι κατέλαβαν την πόλη, την κατέστρεψαν ολοσχερώς και μετέφεραν τους κατοίκους της στο Λιλύβαιο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  1. Θουκυδίδης vi. 4, vii. 57; Σκύμνος 292; Στράβων vi. p. 272.
  2. Θουκυδίδης vi. 4; Διόδωρος xiii. 59; ΙερώνυμςChron. ad ann. 1362; Clinton, Fast. Hell. vol. i. p. 208.
  3. Θουκυδίδης vi. 6; Διόδωρος Σικελιώτης xii. 82.
  4. Διόδωρος Σικελιώτης xiii. 54-59.
  5. Διόδωρος Σικελιώτης xv. 73