Δομοκός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°08′00″N 22°18′00″E / 39.1333°N 22.3°E / 39.1333; 22.3

Δομοκός
Πόλη
Ο Δομοκός από το κάστρο
Δομοκός στον χάρτη: Ελλάδα
Δομοκός
Χώρα Flag of Greece.svg Ελλάδα
Γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεά Ελλάδα
Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας
Υψόμετρο 561 μ
Πληθυσμός 2.144(2011)
Ταχυδρομικός κώδικας 35010
Τηλεφωνικός κωδικός 22320
Ιστοσελίδα http://www.domokos.gr/

Ο Δομοκός είναι κωμόπολη του νομού Φθιώτιδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του είναι 2.144 κάτοικοι. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και έδρα του επίσης ομώνυμου δήμου ο οποίος περιλαμβάνει 16 δημοτικά διαμερίσματα.

Ο Δομοκός είναι το κέντρο της εμπορικής ζωής της επαρχίας. Υπάρχουν πολλές δημόσιες υπηρεσίες (ειρηνοδικείο, αστυνομία, ταχυδρομείο, εφορία κ.α.), καθώς επίσης τράπεζες και καταστήματα πάσης φύσεως που καλύπτουν τις ανάγκες των κατοίκων και των διερχομένων. Στο Δομοκό επίσης βρίσκεται και το Γενικό Κατάστημα Κράτησης Στερεάς Ελλάδας. Ο Δομοκός απέχει από τη Λαμία περίπου 30 χλμ και 25 χλμ από τα Φάρσαλα.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πήρε το όνομα της από την αρχαία πόλη Θαυμακό που ήταν στην ίδια θέση. Σύμφωνα με την επικρατέστερη ετυμολογία το όνομα προέρχεται από την "θαυμάσια" θέα που είχε η θέση προς τον θεσσαλικό κάμπο που απλωνόταν εμπρός της. Κατά το Μεσαίωνα παρουσίασε μεγάλη ακμή και ήταν μια από τις πόλεις που ανήκαν στη γυναίκα του αυτοκράτορα Αλεξίου Γ΄, αυτοκράτειρα Ευφροσύνη. Μετά την κατάληψη του Βυζαντίου από τους Φράγκους και τη διανομή του, ο Δομοκός περιήλθε στην εξουσία του βασιλιά της Θεσσαλονίκης Βονιφατίου.Στα τέλη του 1493 ο Δομοκός καταλήφθηκε μαζί με τα Φάρσαλα από τους Τούρκους και τον Βαγιαζήτ Α΄, καθώς έλειπε ο τοπικός ηγεμόνας Πιγκέρνης και οι κάτοικοι συνθηκολόγησαν.

Η περιοχή διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην επανάσταση του 1821 και στις εξεγέρσεις που ακολούθησαν, απελευθερώθηκε όμως οριστικά στις 6 Αυγούστου του 1881. Αρχικά, εντάχθηκε στο Νομό Λαρίσης, ως Επαρχία Δομοκού. Εντούτοις, με το Νόμο ΒΧΔ΄ του 1899 προσαρτήθηκε στο νομό Φθιώτιδας και έκτοτε αποτελεί μέρος αυτού και επομένως της Στερεάς Ελλάδας. [1] Οι Τούρκοι επανακατέλαβαν προσωρινά το Δομοκό κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, ύστερα από σφοδρή μάχη, τη λεγόμενη "Μάχη του Δομοκού" και τον κράτησαν για ένα περίπου έτος. Κατά τη μάχη του Δομοκού, ο Ελληνικός στρατός που είχε υποχωρήσει από τα θεσσαλικά σύνορα εγκαταστάθηκε αμυντικά στο οροπέδιο του Δομοκού. Ο Τούρκικος στρατός πέρασε από εκεί ύστερα από πολλές μέρες με σκοπό να κυκλώσει τον Ελληνικό στρατό πράγμα το οποίο πέτυχε. Οι Έλληνες πολέμησαν με σθένος αλλά άρχισαν να εξαντλούνται με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να τους απωθήσουν από τις διαβάσεις του όρους Κασιδιάρης και στο τέλος τους καταδίωξαν σκορπίζοντας τον όλεθρο.

Για ιστορικούς και όχι μόνο λόγους αξίζει να υπογραμμισθεί η παρουσία του τάγματος των Ιταλών φιλελλήνων, ερυθροχιτόνων, υπό τις διαταγές του στρατηγού Riccioti Garibaldi, οι οποίοι πολέμησαν γενναία στο πλευρό των Ελλήνων μαχητών.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκόσμιου πόλεμου ο Δομοκός και κατ' επέκταση η επαρχία Δομοκού με τα χωριά της έδωσαν ηχηρό παρών στον αγώνα κατά του ναζισμού φασισμού.

Χωριό της επαρχίας Δομοκού είναι ο Άγιος Στέφανος (πρώην Νεζερός), Περιβόλι (πρώην Δεριλί) και άλλα.

Μνημεία – Αξιοθέατα του Δήμου Δομοκού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οικιστικά λείψανα νεολιθικής εποχής σώζονται σε πολυάριθμους λοφίσκους (Tούμπες ή Mαγούλες) που έχουν εντοπιστεί σε διάφορα σημεία της ευρύτερης περιοχής του Δομοκού. H Aρχαία Θαυμακός, το μεσαιωνικό Κάστρο του Δομοκού, χτισμένο στη θέση αρχαίας ακρόπολης, το κουδουνιστό πηγάδι του Δομοκού, που ακόμη και σήμερα είναι ανεξερεύνητο, τα Kυκλώπεια τείχη, το Στρογγυλόκαστρο, η Αγία Παρασκευή και ο Προφήτης Hλίας είναι από τα σημαντικότερα αξιοθέατα, όπως επίσης το Τούρκικο χαμάμ, η Βρύση με την Αραβική επιγραφή κοντά στην πλατεία και το Μνημείο των Γαριβαλδινών της μάχης του 1897. Aξίζει ακόμη να επισκεφθείτε την Αρχαία Ακρόπολη Προέρνας στο Νέο Μοναστήρι καθώς και τον παραδοσιακό νερόμυλο και το καμπαναριό του Aγίου Γεωργίου στη Φιλιαδώνα, το λαογραφικό μουσείο του Bουζίου τους αρχαιολογικούς χώρους της αρχαίας Mελιταίας, οι επιγραφές, οι επιτύμβιες στήλες και τα ευρήματα της οποίας, εκτίθενται στο Aρχαιολογικό Mουσείο Λαμίας, και την Ακρόπολη του αρχαίου Eρινεού (κοντά στο Πετρωτό).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πληθυσμός 1907 - Υπουργείο των Εσωτερικών Στατιστικά αποτελέσματα της Γενικής Απογραφής Πληθυσμού κατά την 27 Οκτωβρίου 1907, Αθήνα, 1909 σ.17