Άαχεν
 |
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 13/05/2011. |
| Άαχεν | |
|---|---|
|
|
|
| Χώρα: | Γερμανία |
| Ομόσπονδο Κρατίδιο: | Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία |
| Περιφέρεια: | Κολωνία |
| Επαρχία: | Ανεξάρτητη αστική περιφέρεια |
| Δήμαρχος: | Μάρσελ Φίλιππ (Marcel Philipp) |
| Πληθυσμός: | 260.454 [1] (31 Δεκεμβρίου 2011) |
| Έκταση: | 160,83 χμ² |
| Αριθμός δημοτικών διαμερισμάτων: | 7 |
| Τηλεφωνικός κωδικός: | 0241 |
| Ταχυδρομικοί κωδικοί: | 52062-52080 |
| Πινακίδες αυτοκινήτων: | AC |
| Ιστότοπος: | http://www.aachen.de |
Το Άαχεν (γερμ. Aachen, προφέρεται «Άχεν»), είναι πόλη της Γερμανίας. Βρίσκεται στα δυτικά του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, στα σύνορα της Γερμανίας με το Βέλγιο και την Ολλανδία. Έχει 259.030 κατοίκους (Δεκέμβριος 2007) και ανήκει διοικητικά στην περιφέρεια Κολωνίας. Το 1890, ο πληθυσμός της πόλης ξεπέρασε τους 100.000 κατοίκους.
Πίνακας περιεχομένων |
Ονομασία [Επεξεργασία]
Η γερμανική ονομασία της πόλης προέρχεται προφανώς από την κελτική ρίζα «άα» που σημαίνει τρεχούμενο νερό και τη γερμανική κατάληξη «χεν» που είναι το υποκοριστικό του νερού δηλαδή «τρεχούμενο νεράκι». Το Άαχεν είναι επίσης γνωστό και με δύο ακόμη ονομασίες, μία γαλλική Εξ λα Σαπέλ (Aix la Chapelle) και μία ρωμαϊκή (Aquisqranum, αποδιδόμενη και χρησιμοποιούμενη παλιότερα στα ελληνικά ως Ακυίσγρανον). Η μεν γαλλική θυμίζει πολλές πόλεις της δυτικής Ευρώπης που φέρουν το όνομα Εξ (Aix), τις οποίες ίδρυσε ο Ρωμαίος ύπατος Σέξτιος Καλβίνος, και η γαλλική λέξη Σαπέλ (Chapelle), που σημαίνει εκκλησία ή παρεκκλήσι, δηλαδή "Εκκλησία του Σίξτου". Η δε ρωμαϊκή προέρχεται από τη λατινική λέξη άκουα (aqua), που σημαίνει νερό, και από το όνομα Γράνος, με το οποίο ονόμαζαν οι Κέλτες τον Απόλλωνα, ή Απόλλωνα Γράνον, επειδή οι πηγές γύρω από το Ακυίσγρανο ήταν ιαματικές, όπως μαρτυρεί ο Δίων ο Κάσσιος.
Ιστορία [Επεξεργασία]
Η περιοχή του Άαχεν κατοικούνταν από τη Νεολιθική εποχή. Αργότερα, στην Εποχή του Σιδήρου η περιοχή κατοικήθηκε από Κέλτες, οι οποίοι υποτάχθηκαν στη Ρώμη κατά το Γαλατικό Πόλεμο.
Για πρώτη φορά η περιοχή αναφέρεται ως έδρα της Αυλής του Φράγκου βασιλιά Πεπίνου του Κοντού. Ο γιος του, Καρλομάγνος, την επέλεξε ως τόπο μόνιμης εγκατάστασής του και έχτισε το ανάκτορό του καθώς επίσης και τον καθεδρικό ναό.
Κατά τη διάρκεια της διαμάχης για την διαδοχή του Καρλομάγνου, το 881, κυρίευσαν την πόλη οι Νορμανδοί, καταστρέφοντας το ανάκτορο και πολλά άλλα κτίσματα της πόλης.
Από τη βασιλεία όμως, του Όθωνος Α' και ύστερα, μέχρι περίπου τα μέσα του 16ου αιώνα, το Άαχεν αποτελούσε την πρωτεύουσα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και στον οκτάγωνο καθεδρικό ναό της πόλης γίνονταν οι στέψεις βασιλέων και αυτοκρατόρων.
Γεωγραφία [Επεξεργασία]
Το Άαχεν είναι η δυτικότερη γερμανική μεγαλούπολη και ανήκει στις πυκνοκατοικημένες περιοχές του κρατιδίου. Βρίσκεται στο λεγόμενο «Τρίγωνο των τριών χωρών» (Dreiländereck) Γερμανία–Βέλγιο–Ολλανδία, περίπου 30 χμ βόρεια της οροσειράς Hohes Venn, η οποία είναι μέρος του Ρηνανικού Σχιστολιθικού Ορεινού Όγκου (Rheinisches Schiefergebirge). Το ψηλότερο σημείο της πόλης (410 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας) βρίσκεται νοτιοανατολικό άκρο της πόλης, ενώ το χαμηλότερο (125 μέτρα) βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης, στα γερμανικά σύνορα.
Το συνολικό μήκος των ορίων της πόλης ανέρχεται στα 87,7 χμ από τα οποία 23,8 χμ αποτελούν κρατικά σύνορα με το Βέλγιο και 21,8 χμ σύνορα με την Ολλανδία. Η πόλη επεκτείνεται 21,6 χμ από βορρά στο νότο και 17,2 χμ από την ανατολή στη δύση.
Πολιτισμός και αξιοθέατα [Επεξεργασία]
Το Άαχεν είναι γνωστό για το παγκόσμιας κλάσης πολυτεχνείο του RWTH (Rheinisch Westfälische Technische Hochschule).
Ο καθεδρικός ναός της πόλης ανακηρύχθηκε το 1978 από την ΟΥΝΕΣΚΟ σε μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Δείτε επίσης [Επεξεργασία]
Πηγές [Επεξεργασία]
- ↑ Πληθυσμός βάσει Κρατιδιακής Υπηρεσίας Επεξεργασίας Δεδομένων και Στατιστικής, Πληθυσμός διοικητικής περιφέρειας Κολωνίας, 31 Δεκεμβρίου 2011, ανακτήθηκε 11 Δεκεμβρίου 2012
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
|
|||||||
