Διχλωριούχο κοβάλτιο
Χλωριούχο κοβάλτιο (ΙΙ) | |
---|---|
![]() | |
![]() | |
![]() | |
Γενικά | |
Όνομα IUPAC | Χλωριούχο κοβάλτιο (ΙΙ) |
Άλλες ονομασίες | Χλωριούχο κοβάλτιο |
Χημικά αναγνωριστικά | |
Χημικός τύπος | CoCl2 |
Μοριακή μάζα | 129.839 g/mol (άνυδρο)
165.87 g/mol (διένυδρο) 237.93 g/mol (εξαένυδρο) |
Σύντομος συντακτικός τύπος |
7646-79-9
16544-92-6 (διένυδρο) 7791-13-1 (εξαένυδρο) |
SMILES | Cl[Co]Cl |
InChI | InChI=1S/2ClH.Co/h2*1H;/q;;+2/p-2
Κλειδί: GVPFVAHMJGGAJG-UHFFFAOYSA-L ___________________________________ InChI=1/2ClH.Co/h2*1H;/q;;+2/p-2 Κλειδί: GVPFVAHMJGGAJG-NUQVWONBAU |
Αριθμός RTECS | GF9800000 |
Αριθμός UN | 3288 |
PubChem CID | 3032536 |
ChemSpider ID | 22708 |
Δομή | |
Κρυσταλλική δομή στερεού |
Εξαγωνικό (άνυδρο)
Μονοκλινές (διένυδρο) Οκταεδρικό (εξαένυδρο) |
Φυσικές ιδιότητες | |
Σημείο τήξης | 735 °C (άνυδρο)
140 °C (ένυδρο) 100 °C (διένυδρο) 86 °C (εξαένυδρο) |
Σημείο βρασμού | 1049 °C |
Πυκνότητα | 3.356 g/cm3 (άνυδρο)
2.477 g/cm3 (διένυδρο) 1.924 g/cm3 (εξαένυδρο) |
Διαλυτότητα στο νερό |
43.6 g/100 mL (0 °C)
45 g/100 mL (7 °C) 52.9 g/100 mL (20 °C) 105 g/100 mL (96 °C) |
Διαλυτότητα σε άλλους διαλύτες |
38.5 g/100 mL (μεθανόλη)
8.6 g/100 mL (ασετόν) διαλυτό σε αιθανόλη, αιθέρα, πυριδίνη, γλυκερόλη |
Χημικές ιδιότητες | |
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa). |
![άνυδρο χλωριούχο κοβάλτιο](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4b/Cobalt%28II%29_chloride.jpg/350px-Cobalt%28II%29_chloride.jpg)
Το Χλωριούχο κοβάλτιο (ΙΙ) είναι ανόργανη ένωση του χλωρίου και του κοβαλτίου, με τύπο CoCl2. Συχνά απαντάται με την εξαένυδρη μορφή του CoCl2·6H2O, που είναι μία από τις πιο χρησιμοποιημένες ενώσεις κοβαλτίου στο εργαστήριο [1]. Η εξαένυδρη έχει βαθύ βιολετί χρώμα, ενώ η άνυδρη μορφή CoCl2 έχει χρώμα γαλάζιο. Ένα μείγμα τους θα ήταν μοβ.
Η ένωση χρησιμοποιείται συχνά για να αποδείξει την έκλυση υδρατμών κατά τη διάρκεια κάποιας χημικής αντίδρασης αφού όταν έρχεται σε επαφή με υγρασία αλλάζει χρώμα από γαλάζιο σε βιολετί. Χρησιμοποιείται, λόγω των ιδιοτήτων του ως δείκτης σε Τζέλ Σιλικόνης.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Greenwood, Norman N.· Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd έκδοση). Butterworth-Heinemann. ISBN 0080379419.
![]() |
Αυτό το λήμμα σχετικά με μία χημική ένωση χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |