Μετάβαση στο περιεχόμενο

NGC 1433

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: Sky map 03h 42m 01.553s, −47° 13′ 19.49″

NGC 1433
Σύνθετη απεικόνιση του NGC 1433 με δεδομένα από το ALMA και το Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ[1]
Παρατηρησιακά Δεδομένα (εποχή J2000)
ΑστερισμόςΩρολόγιον
Ορθή Αναφορά03h 42m 01.553s[2]
Απόκλιση-47° 13 19.49[2]
Μετατόπιση προς το ερυθρό0.003590[2]
Ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα1076±1 km/s[3]
Απόσταση32 Mly[4]
Φαινόμενο μέγεθος (V)9.99[2]
Φαινόμενο μέγεθος (B)10.84[2]
Χαρακτηριστικά
Τύπος Γαλαξία(R'_1)SB(rs)ab [3]
Φαινόμενη διάμετρος (V)6′.5 × 5′.9[3]
Άλλες ονομασίες
HIPASS J0342-47, QDOT B0340269-472245, [CHM2007] LDC 266, J034201.55-4713194,

AM 0340-472, IRAS 03404-4722, SGC 034027-4722.8, [VDD93] 31, 6dFGS gJ034201.5-471319, LEDA 13586, SINGG HIPASS J0342-47, ESO 249-14, 2MASX J03420155-4713194, [A81] 034029-4724,

ESO-LV 249-0140, PSCz Q03404-4722, [CHM2007] HDC 257 J034201.55-4713194
Δείτε επίσης: Γαλαξίες, Κατάλογος γαλαξιών

Ο NGC 1433 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό του Ωρολογίου. Απέχει περίπου 30 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Ο πυρήνας του γαλαξία είναι ενεργός, τύπου Σίφερτ. Η κεντρική περιοχή του γαλαξία παρουσιάζει έντονη αστρογέννεση και έχει ασθενή εκπομπή ραδιοκυμάτων. Αυξημένη δραστηριότητα παραγωγής άστρων παρουσιάζουν επίσης οι δακτυλιοειδείς βραχίονες του γαλαξία, αλλά όχι η ράβδος.[5] Ο γαλαξίας είναι αντικείμενο μελέτης από την έρευνα LEGUS, η οποία μελετά την εκπομπή υπεριώδους ακτινοβολίας από 50 γαλαξίες. Έχει βρεθεί ένας πίδακας υλικών, ο οποίος θεωρείται ότι προέρχεται από τη μαύρη τρύπα στο κέντρο γαλαξία. Με μήκος 150 έτη φωτός είναι ο μικρότερος που έχει βρεθεί εκτός του Γαλαξία.[6]

Τον γαλαξία ανακάλυψε ο Τζέιμς Ντάνλοπ το 1826. Στο γαλαξία έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής, ο SN 1985P, τύπου ΙΙ και με φαινόμενο μέγεθος 13,5 κατά τη ανακάλυψή του τις 10 Οκτωβρίου 1985[7].

Ο γαλαξίας ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 1433, τμήμα της ομάδας γαλαξιών της Δοράδος.

  1. «ALMA Probes Mysteries of Jets from Giant Black Holes». ESO Press Release. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2013.
  2. 1 2 3 4 5 «Search Results for NGC 1433». Astronomical Database. SIMBAD. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2013.
  3. 1 2 3 «NASA/IPAC Extragalactic Database». Results for NGC 1433. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2016.
  4. «A galaxy with a glowing heart (HST site)». website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2014.
  5. Beck, R.; Shoutenkov, V.; Ehle, M.; Harnett, J. I.; Haynes, R. F.; Shukurov, A.; Sokoloff, D. D.; Thierbach, M. (Αύγουστος 2002). «Magnetic fields in barred galaxies. I. The atlas». Astronomy and Astrophysics 391: 83-102. doi:10.1051/0004-6361:20020642. http://www.aanda.org/articles/aa/pdf/2002/31/aa2373.pdf.
  6. A galaxy with a glowing heart (7 Ιουλίου 2014) Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ
  7. Spectroscopy and photometry of a type II supernova 1985P in NGC1433 από το εργαστήριο του ESO για τον SN 1987A, Garching, Federal Republic of Germany, 6-8 Ιουλίου 1987, Proceedings (A88-35301 14-90). Garching, Federal Republic of Germany, European Southern Observatory, 1987, p. 655-661.
  8. «A galaxy with a glowing heart». ESA/Hubble Picture of the Week. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 1433 στο Wikimedia Commons