Μετάβαση στο περιεχόμενο

Iron Maiden

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Iron Maiden
Από αριστερά προς τα δεξιά: Χάρις, Μάρεϊ, Γκερς, Σμιθ
Πληροφορίες
ΠροέλευσηΛέιτον, Λονδίνο, Αγγλία
Μουσικά είδηHeavy metal, New Wave of British Heavy Metal
Παρουσία1975 - σήμερα
Δισκογραφική εταιρείαΕΜΙ
ΜέληΜπρους Ντίκινσον
Ντέιβ Μάρεϊ
Τζάνικ Γκερς
Άντριαν Σμιθ
Στιβ Χάρις
Νίκο Μακ Μπρέιν
Πρώην μέληΠολ Ντι Άνο
Κλάιβ Μπαρ
Μπλέιζ Μπέιλι
Ντένις Στράτον
Ιστότοπος
http://www.ironmaiden.com
wikidata (π)

Οι Iron Maiden είναι αγγλικό heavy metal μουσικό συγκρότημα. Είναι από τους δημοφιλέστερους εκπροσώπους του είδους και ειδικά του New Wave of British Heavy Metal, για περισσότερα από σαράντα χρόνια με πωλήσεις τους ανέρχονται σε πάνω από 130 εκατομμύρια αντίτυπα.

Αν και ρευστό στα πρώτα χρόνια του συγκροτήματος, η σύνθεση για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας τους αποτελούνταν από τον Στιβ Χάρις, ιδρυτικό μέλος και κύριο τραγουδοποιό, τον τραγουδιστή Μπρους Ντίκινσον, τον ντράμερ Νίκο Μακ Μπρέιν και τους κιθαρίστες Ντέιβ Μάρεϊ και Τζάνικ Γκερς και Άντριαν Σμιθ. Τραγούδια όπως τα The Trooper, The Number of the Beast, Fear of the Dark, Run to the Hills, Hallowed Be Thy Name, Aces High και Seventh Son Of a Seventh Son αποτελούν μερικά από τα σπουδαιότερα όχι μόνο για το heavy metal, αλλά και γενικά για την ροκ σκηνή, ενώ τουλάχιστον τρεις δίσκοι τους (The Number of the Beast, Powerslave, Seventh Son of a Seventh Son) θεωρούνται από τους καλύτερους στην ιστορία της μέταλ μουσικής.[1] Έχουν κατορθώσει να φτάσουν σε πολλές πρωτιές σε εμπορικό επίπεδο, έχουν βραβευθεί πολλές φορές από κριτικούς και το κοινό και θεωρούνται ως ένα από τα κορυφαία και σημαντικότερα του ιδιώματος.[2][3][4]

Το συγκρότημα έχει κυκλοφορήσει 41 άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένων 17 στούντιο άλμπουμ, 13 ζωντανών, τεσσάρων EP και επτά συλλογών. Έχουν επίσης κυκλοφορήσει 47 σινγκλ και 20 βίντεο άλμπουμ, καθώς και δύο βιντεοπαιχνίδια. Οι στίχοι των Iron Maiden καλύπτουν θέματα όπως η ιστορία, η λογοτεχνία, ο πόλεμος, η μυθολογία, η σκοτεινή φαντασία, η επιστημονική φαντασία, η κοινωνία και η θρησκεία. Το συγκρότημα έχει συμπεριλάβει τη χαρακτηριστική μασκότ του, τον "Εντι" ("Eddie"), στα εξώφυλλα σχεδόν όλων των κυκλοφοριών του. Το 2026 εισήχθησαν στο Rock and Roll Hall of Fame.

Το λογότυπο του συγκροτήματος
Το λογότυπο του συγκροτήματος

Ιστορία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεκαετία του 1970

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Iron Maiden δημιουργήθηκαν στις 25 Δεκεμβρίου του 1975 από τον μπασίστα Στιβ Χάρις και κύριο τραγουδοποιό.[5] Ο Χάρις απέδωσε το όνομα του συγκροτήματος σε μια κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος The Man in the Iron Mask από το μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά, καθώς ο τίτλος του θύμιζε τη συσκευή βασανιστηρίων του Μεσαίωνα που ονομάζεται "σιδηρά παρθένος". Αρχικά χρησιμοποίησαν το όνομα Ash Mountain, αλλά τα περισσότερα μέλη του συγκροτήματος προτιμούσαν το όνομα Iron Maiden. Μετά από μήνες προβών, έκαναν το ντεμπούτο τους στο St. Nicks Hall στο Πόπλαρ την 1η Μαΐου 1976. Τα πρώτα χρόνια, η σύνθεση του συγκροτήματος άλλαζε διαρκώς. Ένας από τους τραγουδιστές που πέρασαν από τους Iron Maiden, ο Ντένις Γουίλκοκ, έφερε στο συγκρότημα τον κιθαρίστα Ντέιβ Μάρεϊ, ο οποίος παραμένει στο συγκρότημα μέχρι και σήμερα. Μετά από συνεχείς αλλαγές στις θέσεις του δεύτερου κιθαρίστα, του ντράμερ και του τραγουδιστή, με τη σύνθεση των Στιβ Χάρις στο μπάσο, Ντέιβ Μάρεϊ και Ντένις Στράτον στις κιθάρες, Κλάιβ Μπαρ στα τύμπανα και Πολ Ντι Άνο στα φωνητικά, υπέγραψαν, τον Δεκέμβριο του 1979, συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία EMI.[6]

Δεκαετία του 1980

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1980 κυκλοφορεί το ντεμπούτο-άλμπουμ του συγκροτήματος, με τίτλο Iron Maiden και η φήμη τους εξαπλώνεται. Τραγούδια όπως τα Phantom of the Opera, Running Free και το ομότιτλο, παίζονται ακόμα και σήμερα στις ζωντανές εμφανίσεις των Iron Maiden, ενώ ο δίσκος ανέβηκε στο # 4 των βρετανικών τσαρτ. Το συγκρότημα ξεκίνησε περιοδεία με τίτλο Homeline στο Ηνωμένο Βασίλειο, πριν ανοίξει για τους Kiss στο ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας τους του 1980, καθώς και πριν εμφανιστεί ως support στους Judas Priest σε επιλεγμένες ημερομηνίες. Τον Δεκέμβριο, το συγκρότημα έπαιξε στο Rainbow Theatre στο Λονδίνο, όπου γυρίστηκε το πρώτο του ζωντανό βίντεο. Το Live at the Rainbow κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1981 και τα Iron Maiden και Wrathchild από αυτό το βίντεο έλαβαν προβολή στο MTV εναλλάξ ως τα πρώτα metal βίντεο όλων των εποχών.

Την επόμενη χρονιά, με τον κιθαρίστα Άντριαν Σμιθ στη θέση του Ντένις Στράτον, κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ τους, με τίτλο Killers, βασισμένο κυρίως σε υλικό που συνέθεσαν πριν την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους. Η πεσμένη απόδοση του τραγουδιστή Πολ Ντι Άνο, λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών που επηρέασε ακόμα και τη φωνή του, οδήγησε στην απόλυσή του στα μέσα της χρονιάς. Το άλμπουμ γνώρισε εμπορική επιτυχία εύχοντας πωλήσεις σχεδόν πέντε εκατομμύρια αντίτυπα μέχρι σήμερα.[7]

Τη θέση του ανέλαβε ο πρώην τραγουδιστής των Samson, Μπρους Ντίκινσον αποτελώντας τη σημαντικότερη μεταβολή στην ιστορία του γκρουπ.[8] Για τον Χάρις, ο Ντίκινσον ήταν η ιδανική επιλογή — ένας τραγουδιστής με ένταση και εύρος, ικανός να φτάσει σε ύψη αντίστοιχα με εκείνα του Ίαν Γκίλαν. Η νέα σύνθεση, κυκλοφόρησε το 1982, με τον τίτλο The Number of the Beast και είναι ένας από τους κορυφαίους χέβι μέταλ δίσκους όλων των εποχών.[3][9] Η έμπνευση για τους στίχους προήλθε από έναν εφιάλτη του Χάρις μετά την προβολή της ταινίας Damien: The Omen II. Χωρίς προκαταβολή από δισκογραφική, το άλμπουμ κόστισε 28.000 λίρες Αγγλίας και μέσα σε έξι μήνες πούλησε περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα. Η επιτυχία του δίσκου και μετέπειτα ήταν μεγάλη, παρότι ξεσήκωσε τις θρησκόληπτες ομάδες οι οποίες τους κατηγόρησαν για σατανισμό, καθώς οργάνωναν διαδηλώσεις στις οποίες είτε έκαιγαν, είτε ποδοπατούσαν τους δίσκους, είτε τους κατέστρεφαν με βαριοπούλες. Όπως είχε πει ο Ντίκινσον το 2005, όμως, αυτό τελικά λειτούργησε υπέρ τους: «Ήταν δωρεάν διαφήμιση. Τα παιδιά έλεγαν ‘’τέλειο, η δεξιά καίει τους δίσκους τους — πρέπει να πάρω κι άλλους’’».[10] Μάλιστα, μία φορά, κατά τη διάρκεια συναυλίας τους, τα μέλη του σχήματος τρόμαξαν με το που είδαν τέτοιες ομάδες να σηκώνουν ψηλά έναν σταυρό που έφτανε σε ύψος τα 8,5 περίπου μέτρα. Ο Μπρους Ντίκινσον, θερμόαιμος τότε, δεν δίστασε να βρίσει και να ξυλοκοπήσει ορισμένους διαδηλωτές σε συναυλίες το 1982. Τελικά, ανέβηκε στην κορυφή των βρετανικών καταλόγων επιτυχιών και συνοδεύτηκε από μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ με τίτλο The Beast on the Road, η οποία ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1982 από την Αγγλία και έληξε στις 10 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, στην Ιαπωνία, συνολικά 188 συναυλίες σε 10 μήνες. Τραγούδια όπως το ομότιτλο, το "Run to the Hills" , με τα ντραμς του Κλάιβ Μπαρ να δίνουν "την αίσθηση του καλπασμού", όπως ζητούσε ο Στιβ Χάρις, το "Hallowed Be Thy Name" , το "22 Acacia Avenue" και το "Children Of The Damned" αποτελούν κάποια από τα σπουδαιότερα κομμάτια τους. Εκείνη την εποχή, ο Ντίκινσον αντιμετώπιζε νομικές δυσκολίες με τη διοίκηση του Samson και δεν του επιτράπηκε να προσθέσει το όνομά του σε καμία από τις συνθέσεις τραγουδιών, αν και συμμετείχε στα «Children of the Damned», «The Prisoner» και «Run to the Hills». Ο ίδιος περιέγραψε το γεγονός ως «ηθική συμβολή». Το άλμπουμ είναι το πιο επιτυχημένο του συγκροτήματος έχοντας πάνω από οκτώ εκατομμύρια αντίτυπα πωλήσεων σε όλο τον κόσμο.[7]

Οι Iron Maiden ζωντανά το 1982.

Το 1982, ο ντράμερ Κλάιβ Μπαρ απολύθηκε από τον Στιβ Χάρις. Αντικαταστάτης του ήταν ο Νίκο ΜακΜπρέιν, η προσθήκη του οποίου έμελλε να είναι η τελευταία στο συγκρότημα στην πρώτη περίοδο της ζωής του. Μόλις την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε το επίσης επιτυχημένο, Piece of Mind, με τις επιτυχίες The Trooper και Flight of Icarus, τα οποία ανέβηκαν στο βρετανικό Top-20. Στο άλμπουμ αυτό η συνθετική δημιουργία του γκρουπ απέκτησε την ολοκληρωμένη μορφή του.[11] Οι Iron Maiden συνέχισαν ακούραστα τη σύνθεση νέων κομματιών και το 1984 κυκλοφόρησαν το Powerslave, με επιτυχίες όπως το Aces High (# 20), το 2 Minutes to Midnight (# 11) και το, διαρκείας 13 λεπτών, Rime of the Ancient Mariner. Το πέμπτο άλμπουμ του συγκροτήματος πούλησε πάνω από τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα τον πρώτο χρόνο μετά την πρεμιέρα του, ενώ τώρα έχει ξεπεράσει τα 5,5 εκατομμύρια και είναι το τρίτο πιο επιτυχημένο εμπορικά μετά τα δύο προηγούμενα.[7] Η περιοδεία που ακολούθησε το άλμπουμ, με τίτλο World Slavery Tour, ήταν η μεγαλύτερη του συγκροτήματος μέχρι σήμερα και από τις μεγαλύτερες στην μουσική ιστορία με 193 συναυλίες σε 28 χώρες σε διάστημα 13 μηνών, παίζοντας μπροστά σε περίπου 3.500.000 άτομα. Πολλές συναυλίες παίχθηκαν διαδοχικά στην ίδια πόλη. Οι Iron Maiden ήταν οι πρώτοι δυτικοί καλλιτέχνες που παρουσιάαν πλήρη παραγωγή σε χώρες του Ανατολικού μπλοκ. Το τρίτο επίσημο βίντεο του συγκροτήματος, με τίτλο Behind the Iron Curtain, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1984. Το ντοκιμαντέρ World Slavery Tour παρουσίασε πλάνα από την περιοδεία του συγκροτήματος στην Ανατολική Ευρώπη το 1984, με συναυλίες στις χώρες που επισκέφθηκαν. Το Behind the Iron Curtain ήταν το πρώτο ντοκιμαντέρ που δημοσιεύτηκε ποτέ από δυτικό καλλιτέχνη που τους έδειχνε να περιοδεύουν στις χώρες του Ανατολικού μπλοκ. Το ντοκιμαντέρ μεταδόθηκε από το MTV και τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς σε όλο τον κόσμο.[12]

Τον Οκτώβριο του 1985, κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο Live After Death, φθάνοντας στο # 2 των βρετανικών τσαρτ. Ο δίσκος αυτός, θεωρείται ένας από τους καλύτερους ζωντανούς δίσκους του είδους και επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD, το 1998.[13] Οι ηχογραφήσεις του έγιναν τον Οκτώβριο του 1984 στο Hammersmith Odeon του Λονδίνου και το Μάρτιο του 1985, στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες.[14]

Το 1986 κυκλοφόρησε ο δίσκος Somewhere In Time, το οποίο έγινε το πέμπτο άλμπουμ του συγκροτήματος που έφθασε στο βρετανικό Top-5. Το σινγκλ Wasted Years και το Stranger in a Strange Land έφθασαν για άλλη μια φορά στα πρώτα είκοσι τραγούδια στη Μεγάλη Βρετανία. Τα άλμπουμ είχε αρκετά πειραματικά στοιχεία στις συνθέσεις του, χρησιμοποιήθηκαν συνθεσάιζερ κιθάρας για πρώτη φορά και παρά την εμπορική επιτυχία οι κριτικές δεν ήταν ιδιαίτερα καλές. Δύο χρόνια αργότερα, κυκλοφορεί ο δίσκος Seventh Son of a Seventh Son, ο οποίος έφτασε μέχρι την πρώτη θέση στα βρετανικά τσαρτ, δείγμα της μεγάλης απήχησης που είχε αποκτήσει το συγκρότημα, ενώ και οι κριτικές ήταν αυτή τη φορά εξαιρετικές. είναι η στιγμή που οι Maiden απομακρύνονται οριστικά από το κλασικό NWOBHM ύφος και δημιουργούν πιο ατμοσφαιρικες συνθέσεις.[11] Στο Seventh Son of a Seventh Son, περιεχόταν τα σινγκλ Can I Play with Madness, The Clairvoyant, Infinite Dreams και The Evil That Men Do, τα οποία ανέβηκαν στο Top-10, στη Μεγάλη Βρετανία, το πρώτο που κυκλοφορηαε Can I Play with Madness στο νούμερο δύο. Ήταν το έβδομο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος και στο μυθιστόρημα Seventh Son του 1987 του Όρσον Σκοτ Καρντ. Ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος που περιελάμβανε πλήκτρα, τα οποία ερμήνευσαν οι Χάρις και Σμιθ. Ο ενθουσιασμός του Ντίκινσον ανανεώθηκε καθώς οι ιδέες του έγιναν δεκτές για αυτό το άλμπουμ σε αντίθεση με το προηγούμενο.[15] Στην περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, οι Iron Maiden εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα, στο φεστιβάλ Monsters of Rock, μπροστά σε 107.000 οπαδούς τους.[16]

Δεκαετία του 1990

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1990 ο κιθαρίστας Άντριαν Σμιθ αποχώρησε, λόγω διαφορών με τον μπασίστα Στιβ Χάρις, που αφορούσαν τη μουσική κατεύθυνση του συγκροτήματος. Ο Σμιθ διαφωνούσε με το «απέριττο» στυλ που ακολουθούσαν και προτίμησε να συνεχίσει με τον ήχο και τη σύνθεση που τους έφεραν επιτυχία με του τελευταίου τους δίσκου. Τη θέση του πήρε ο Τζάνικ Γκερς, πρώην κιθαρίστας των Gillan.[17] Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το No Prayer for the Dying, με το Bring Your Daughter...To The Slaughter να γίνεται το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος το οποίο ανέβηκε στο # 1 των βρετανικών τσαρτ.[18] Οι επιρροές progressive rock που μπορεί να αναγνωριστούν στον ήχο των τραγουδιών δεν έτυχαν ευνοϊκής κριτικής και οι πωλήσεις περιορίστηκαν στα τρία εκατομμύρια αντίτυπα.[7]

Το 1992, κυκλοφόρησε ο δίσκος Fear of the Dark με το ομότιτλο κομμάτι, το Be Quick Or Be Dead, το From Here to Eternity και το Wasting Love να αποτελούν τα σινγκλ του δίσκου. Το Fear Of The Dark είναι το τρίτο # 1 άλμπουμ του συγκροτήματος. Παρά την εμπορική επιτυχία του, το άλμπουμ υστερούσε ποιοτικά σε σχέση με αυτά της δεκαετίας του 1980 με την πτώση που ξεκίνησε με το No Prayer for the Dying να συνεχίζεται, τόσο σε αυτό, όσο και στις επόμενες δισκογραφικές δουλειές του συγκροτήματος.[15] Στην περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, έπαιξαν για δεύτερη φορά σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ Monsters of Rock, εμφάνιση η οποία ηχογραφήθηκε για να κυκλοφορήσει την επόμενη χρονιά σε μορφή CD και βίντεο, με τίτλο Live at Donington.[19]

Το 1993 ο τραγουδιστής Μπρους Ντίκινσον ανακοίνωσε πως αποχωρεί από τους Iron Maiden, για να αφοσιωθεί στην προσωπική του καριέρα. Κατά τη διάρκεια της αποχαιρετιστήριας περιοδείας του, ηχογραφήθηκαν τα άλμπουμ A Real Live One και A Real Dead One. Η τελευταία συναυλία του Ντίκινσον με το συγκρότημα, ήταν στις 28 Αυγούστου του 1993, στο Λονδίνο.[20]

Τον Ντίκινσον αντικατέστησε ο Μπλέιζ Μπέιλι, πρώην μέλος των Wolfsbane, οι οποίοι άνοιγαν συναυλίες των Iron Maiden το 1990.[21] Το 1994, το ομώνυμο κομμάτι από το άλμπουμ Fear of the Dark έλαβε υποψηφιότητα για τα Βραβεία Grammy στην κατηγορία «Καλύτερη Metal Ερμηνεία», κάτι που ήταν για πρώτη φορά για τους Iron Maiden. Το 1995 κυκλοφόρησαν το δίσκο The X Factor το οποίο έφθασε στη χαμηλότερη θέση στα βρετανικά τσαρτ, από το Killers του 1981. Σημαντικότερες στιγμές του δίσκου το επικό Sign of the Cross και τα σινγκλ Man on the Edge και Lord of the Flies. Τον Σεπτέμβριο του 1996, κυκλοφόρησε τη διπλή συλλογή Best of the Beast, με ένα νέο τραγούδι, το Virus. Το 1998, κυκλοφόρησε ο λιγότερο επιτυχημένος δίσκος του συγκροτήματος, το Virtual XI, ο οποίος έφθασε μόλις στο # 16 στη Μεγάλη Βρετανία.[22]

Το 1999, ο Μπέιλι αποχώρησε από το συγκρότημα και η επιστροφή των Μπρους Ντίκινσον και Άντριαν Σμιθ, σήμανε την έναρξη της νέας εποχής των Iron Maiden.[23] Ο Τζάνικ Γκερς παρέμεινε στο συγκρότημα, έτσι η νέα σύνθεση[24] αποτελείται από τους Μπρους Ντίκινσον, Στιβ Χάρις, Νίκο Μακ Μπρέιν, Ντέιβ Μάρεϊ, Τζάνικ Γκερς και Άντριαν Σμιθ.

Δεκαετία του 2000

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Οι Iron Maiden στο Αμβούργο το 2011

Το 2000, κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ μετά την επιστροφή των Ντίκινσον και Σμιθ, με τίτλο Brave New World, το οποίο έτυχε θερμής ανταπόκρισης από το κοινό. Είναι ο πιο επιτυχημένος δίσκος του συγκροτήματος τον 21ο αιώνα με πωλήσεις 2.,3 εκατομμύρια αντίτυπα.[7] Στα πλαίσια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου, ηχογραφήθηκε και μαγνητοσκοπήθηκε η ζωντανή εμφάνιση τους στο φεστιβάλ Rock in Rio, στη Βραζιλία.[25] Οι Iron Maiden συνέχισαν να είναι ενεργοί και στις 8 Σεπτεμβρίου του 2003 κυκλοφόρησαν το Dance of Death,[26] το οποίο ανέβηκε στο # 2 των βρετανικών τσαρτ, υψηλότερη θέση δίσκου του συγκροτήματος από το 1992.

Το 2005, το συγκρότημα πραγματοποίησε την περιοδεία Eddie Rips Up the World, εκτελώντας ζωντανά, υλικό μόνο από τους τέσσερις πρώτους δίσκους του. Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε το 14ο άλμπουμ των Iron Maiden, με τίτλο A Matter of Life and Death, συνοδευόμενο από το Top-10 σινγκλ, Different World. Το 2008, πραγματοποίησαν την περιοδεία Somewhere Back In Time, το set list της οποίας περιλάμβανε υλικό από τον πρώτο δίσκο μέχρι και το Seventh Son of a Seventh Son.[27] Η περιοδεία του 2008 ήταν η δεύτερη περιοδεία με τα υψηλότερα έσοδα της χρονιάς για Βρετανό καλλιτέχνη. Το τελευταίο σκέλος περιελάμβανε τις πρώτες εμφανίσεις του συγκροτήματος στο Περού και τον Ισημερινό, καθώς και την επιστροφή τους στη Βενεζουέλα και τη Νέα Ζηλανδία μετά από 17 χρόνια. Το συγκρότημα έπαιξε επίσης μια ακόμη συναυλία στην Ινδία στο φεστιβάλ Rock in India. Στη συναυλία τους στο Σάο Πάολο στις 15 Μαρτίου, ο Ντίκινσον ανακοίνωσε στη σκηνή ότι ήταν η μεγαλύτερη εκτός φεστιβάλ συναυλία της καριέρας τους, με συνολική προσέλευση 100.000 ατόμων. Συνολικά, η περιοδεία φέρεται να είχε πάνω από δυόμισι εκατομμύρια θεατές παγκοσμίως και τα δύο χρόνια. Ακολούθησε το From Fear to Eternity το 2011, με τραγούδια από το No Prayer for the Dying του 1990 μέχρι και το The Final Frontier του 2010. Εμφανίσεις του συγκροτήματος, μαγνητοσκοπήθηκαν και κυκλοφόρησαν στο DVD Flight 666, τον Μάιο του 2009.[28]

Δεκαετία του 2010

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2010 κυκλοφόρησε ο 15ος δίσκος του συγκροτήματος, με τίτλο The Final Frontier. Η επιτυχία του δίσκου ήταν μεγάλη, καθώς έφτασε στην πρώτη θέση των τσαρτ σε 28 χώρες, ενώ το ντεμπούτου του στο Billbord ήταν στο νούμερο τέσσερα, όμως οι συνολικές πωλήσεις μόλις ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο αντίτυπα.[7] Η περιοδεία που ακολούθησε και περιελάμβανε σχεδόν εκατό ζωντανές εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο και ολοκληρώθηκε στις 6 Αυγούστου του 2011. Παράλληλα, το σινγκλ El Dorado, χάρισε στους Iron Maiden το πρώτο τους βραβείο Grammy.[29] Τον Μάρτιο του 2012, κυκλοφόρησε το ζωντανά ηχογραφημένο CD και DVD, En Vivo!, με εικόνες από τη συναυλία του συγκροτήματος στο Σαντιάγκο της Χιλής. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα για Grammy του τραγουδιού Blood Brothers από τη συγκεκριμένη κυκλοφορία.[30]

Το καλοκαίρι του 2012 όπως και το καλοκαίρι της επόμενης χρονιάς, οι Iron Maiden πραγματοποίησαν την περιοδεία Maiden England World Tour δίνοντας ογδόντα συναυλίες σε όλο τον κόσμο, προωθώντας το ζωντανά ηχογραφημένο το 1988 CD και DVD, Maiden England '88. Κατά την περιοδεία αυτή, έπαιζαν κομμάτια από τη δισκογραφία τους μέχρι το 1988, όπως και δύο τραγούδια από το δίσκο Fear of the Dark.[31]

Τον Ιούνιο του 2015, ανακοινώθηκε ότι στις 4 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους θα κυκλοφορήσει ο 16ος δίσκος του συγκροτήματος, με τίτλο The Book of Souls.[32] Το άλμπουμ δέχθηκε θετικές κριτικές και αποτέλεσε το πέμπτο # 1 του συγκροτήματος, με την περιοδεία για την προώθηση του να ξεκινάει από τη νότια, κεντρική και βόρεια Αμερική στα τέλη Φεβρουαρίου του 2016,[28] συνεχίζοντας τον Μάιο στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, πριν μεταβούν στη Νότια Αφρική και την Ευρώπη το καλοκαίρι του ίδιου έτους.[33] Ήταν η μεγαλύτερη περιοδεία άλμπουμ του συγκροτήματος από το 1996, σε όλες τις ηπείρους και σε 35 χωρες. Συνολικά, έδωσαν 117 συναυλίες σε έξι ηπείρους για πάνω από δυόμισι εκατομμύρια ανθρώπους. Στη συνέχεια, το συγκρότημα ξεκίνησε την παγκόσμια περιοδεία Legacy of the Beast στην Ευρώπη το 2018, με συναυλίες στη Βόρεια και Νότια Αμερική να ακολουθούν το 2019.

Κατά την περιοδεία του The Book of Souls ηχογραφήθηκε το διπλό The Book οf Souls: Live Chapter, το οποίο κυκλοφόρησε στις 17 Νοεμβρίου του 2017.[34] Το συγκρότημα έκανε την περιοδεία Legacy of the Beast Tour, ξεκινώντας στην Φλόριντα, στις 18 Ιουλίου του 2019.[35] Η περιοδεία διήρκησε σχεδόν τρία χρόνια με 140 συναυλίες, εμφανιζόμενοι σε πάνω από 3,5 εκατομμύρια θεατές.

Δεκαετία του 2020

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 19 Ιουλίου 2021, οι Iron Maiden ανακοίνωσαν ότι το 17ο άλμπουμ τους, Senjutsu, θα κυκλοφορούσε στις 3 Σεπτεμβρίου 2021,το οποίο έφτασε στην κορυφή των λιστών πωλήσεων σε 27 χώρες, αλλά ήταν το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος μετά από δεκαπέντε χρόνια που δεν έφτασε στο νούμερο ένα στα βρετανικά τσαρτ. Το συγκρότημα ξεκίνησε την 25η παγκόσμια περιοδεία του, The Future Past World Tour, με μία συναυλία στη Λιουμπλιάνα τον Μάιο του 2023. Καθ' όλη τη διάρκεια της παγκόσμιας περιοδείας 2023–24, οι Iron Maiden πραγματοποίησαν 81 συναυλίες τις οποίες παρακολούθησαν σχεδόν δύο εκατομμύρια θεατές. Μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας στο Σάο Πάολο τον Δεκέμβριο του 2024, ο ΜακΜπρέιν αποχώρησε από τις περιοδείες, αλλά παρέμεινε μέλος των Iron Maiden.[36] Ο ντράμερ των British Lion, Σάιμον Ντόουσον, ανακοινώθηκε ως ο αντικαταστάτης του στις περιοδείες. Το συγκρότημα ξεκίνησε την 26η παγκόσμια περιοδεία του, Run for Your Lives World Tour, τον Μάιο του 2025, για να γιορτάσει την 50ή επέτειο του συγκροτήματος και επικεντρώνεται στα πρώτα εννέα στούντιο άλμπουμ του. Πάνω από ένα εκατομμύριο εισιτήρια πουλήθηκαν για τις πρώτες τριάντα δύο συναυλίες για το ευρωπαϊκό σκέλος το 2025, το οποίο αργότερα παρατάθηκε και για το 2026.

Στις 13 Απριλίου 2026 εισήχθησαν στο Rock and Roll Hall of Fame στην τρίτη υποψηφιότητά τους μετά από αυτές του 2021 και 2023.[37][38]

Μέλη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώην μέλη

  • Πoλ Ντέι - κύρια φωνητικά (1975-76)
  • Τέρι Ρανς - κιθάρα (1975-76)
  • Ντέιβ Σάλιβαν - κιθάρα (1975-76)
  • Ρον Μάθιους - ντραμς (1975-77)
  • Ντένις Γουίλκοκ - κύρια φωνητικά (1976-78)
  • Μπομπ Σόγιερ - κιθάρα (1977)
  • Τέρι Γουάπραμ - κιθάρα (1977-78)
  • Μπάρι Πέρκινς - κιθάρα (1977)
  • Τόνυ Μουρ - πλήκτρα (1977)
  • Νταγκ Σάμψον - ντραμς (1977-79)
  • Πολ Ντι Άνο - κύρια φωνητικά (1978-81)
  • Πoλ Κερνς - κιθάρα (1978-79)
  • Πoν Τοντ - κιθάρα (1979)
  • Τόνυ Πάρσονς - κιθάρα (1979)
  • Ντένις Στράτον - κιθάρα, φωνητικά (1979-80)
  • Κλάιβ Μπαρ - ντραμς (1979-82)
  • Μπλέιζ Μπέιλι - κύρια φωνητικά (1994-99)

Δισκογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στούντιο ηχογραφήσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Άλμπουμ Αγγλία
[39]		 Γερμανία
 Φινλανδία
[40]		 Σουηδία
[41]		 Ελβετία
[42]		 Αυστρία
[43]		 Νορβηγία
[44]		 Καναδάς
 Η.Π.Α.
[45]		 Επίπεδο βράβευσης Η.Β.
1980Iron Maiden4--27-----Πλατινένιος
1981Killers12101811-2019-78Χρυσός
1982The Number of the Beast111157-3131133Πλατινένιος
1983Piece of Mind3826-1091014Πλατινένιος
1984Powerslave2945101542121Χρυσός
1986Somewhere In Time3816221081511Χρυσός
1988Seventh Son of a Seventh Son14132631112Χρυσός
1990No Prayer for the Dying2736111942717Χρυσός
1992Fear of the Dark15485861212Χρυσός
1995The X Factor81624271925-147Ασημένιος
1998Virtual XI161661639242860124
2000Brave New World732191042339Χρυσός
2003Dance of Death2211233518Χρυσός
2006A Matter of Life and Death411124229Χρυσός
2010The Final Frontier111111114Χρυσός
2015The Book of Souls111111124Ασημένιος
2021 Senjutsu 1 1 1 1 1 1 5 5 1 Χρυσός

Ζωντανές ηχογραφήσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Άλμπουμ Αγγλία Γερμανία Φινλανδία Σουηδία Ελβετία Αυστρία Νορβηγία Η.Π.Α. Επίπεδο βράβευσης Η.Β.
1985Live After Death2108826-1322Χρυσός
1993A Real Live One3256302511-106
1993A Real Dead One1250121437--140
1993Live at Donington23-------
2002Rock in Rio1513814171714186Ασημένιος
2005Death on the Road221757172312-Ασημένιος
2009Flight 666156142524362234
2012En Vivo!19481119171680
2013Maiden England '8830142112262329148
2017The Book οf Souls: Live Chapter175885101949
2020Nights of the Dead766549125

Συλλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Άλμπουμ Αγγλία Γερμανία Φινλανδία Σουηδία Αυστρία Η.Π.Α. Επίπεδο βράβευσης Η.Β.
1996Best of the Beast164281141-Χρυσός
1999Ed Hunter-942743--
2002Edward the Great57-3416--Χρυσός
2008Somewhere Back in Time The Best of: 1980 – 19891484322658Χρυσός
2011From Fear to Eternity The Best of 1990 – 201019191162286

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «The 50 Best Metal Albums of All Time». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2026.
  2. ↑ «10 Bands Who Wouldn't Exist Without Iron Maiden». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2026.
  3. 1 2 «Top 50 Metal Bands of All Time». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2026.
  4. ↑ «100 Greatest Metal Bands». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2026.
  5. ↑ «Iron Maiden - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives». www.metal-archives.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  6. ↑ «Steve Harris - Iron Maiden Band Relations». web.archive.org. 29 Αυγούστου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.CS1 maint: Unfit url (link)
  7. 1 2 3 4 5 6 «Iron Maiden albums and songs sales». Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2026.
  8. ↑ «Iron Maiden Band Line-ups». maidenfans.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  9. ↑ Goodwyn, Tom (28 Μαΐου 2012). «Iron Maiden's 'The Number Of The Beast' voted Best British Album of the last 60 years». NME (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  10. ↑ «The Number Of The Beast: Το εμβληματικό άλμπουμ των Iron Maiden επιστρέφει στο προσκήνιο – 44 χρόνια από την κυκλοφορία του». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2026.
  11. 1 2 «Iron Maiden: Τα εννέα άλμπουμ που έχτισαν την αυτοκρατορία του heavy metal». Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2026.
  12. ↑ «The Iron Maiden Commentary | Tours | World Slavery Tour 1984-85 | Dates and Venues». www.ironmaidencommentary.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  13. ↑ «Top 100 live albums - Metal Storm». www.metalstorm.net. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  14. ↑ «Iron Maiden - Live After Death». Discogs (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  15. 1 2 «Iron Maiden Albums Ranked From Worst to Best». Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2026.
  16. ↑ «Monsters Of Rock . Castle Donington 1988. Recollections». www.ukrockfestivals.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  17. ↑ «Adrian Smith | Maiden Revelations» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  18. ↑ Songfacts. «Bring Your Daughter To the Slaughter by Iron Maiden - Songfacts». www.songfacts.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  19. ↑ «Iron Maiden Setlist at Monsters of Rock England 1992». setlist.fm (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  20. ↑ Swanson, Dave. «25 Years Ago: Bruce Dickinson Leaves Iron Maiden». Ultimate Classic Rock (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  21. ↑ «Get Ready to ROCK! Interview with Blaze Bayley, vocalist with Blaze formerly with Iron Maiden and Wolfsbane». www.getreadytorock.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  22. ↑ «Iron Maiden :: Charts & Sales History». www.ukmix.org. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  23. ↑ «The Band». ironmaiden.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  24. ↑ «Iron Maiden - Official Website». ironmaiden.com (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  25. ↑ «Rock In Rio – Commentary». www.ironmaidencommentary.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  26. ↑ «Iron Maiden: Οι Θρύλοι Του Heavy Metal». MusicHeaven. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  27. ↑ «Somewhere Back in Time: The Best of 1980-1989 - Iron Maiden | Songs, Reviews, Credits». AllMusic (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  28. 1 2 «Iron Maiden will open The Book Of Souls World Tour in Florida, USA on Feb 24 2016». ironmaiden.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  29. ↑ «Awards». GRAMMY.com (στα Αγγλικά). 30 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  30. ↑ «Classic Rock | Louder». Classic Rock Magazine (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  31. ↑ «Legacy Of The Beast Tour - 2019 - Iron Maiden». ironmaiden.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  32. ↑ Tragakis, Nikos. «IRON MAIDEN: Στις 4 Σεπτεμβρίου κυκλοφορεί το 'The Book of Souls' album». Metal Hammer. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  33. ↑ «IRON MAIDEN The Book Of Souls South African Tour 2016! - SA Music Scene» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  34. ↑ Tragakis, Nikos. «IRON MAIDEN: Νέο live album το Νοέμβριο». Metal Hammer. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  35. ↑ Kreps, Daniel· Kreps, Daniel (9 Νοεμβρίου 2018). «Iron Maiden Map Out 2019 Legacy of the Beast Tour». Rolling Stone (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  36. ↑ «Iron Maiden Drummer Nicko McBrain Announces Retirement From Touring». Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2026.
  37. ↑ «Iron Maiden Nab Rock & Roll Hall Of Fame Nomination (FINALLY!)». Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2026.
  38. ↑ «"Iron Maiden nominated to the Rock 'n' Roll Hall of Fame"». Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2026.
  39. ↑ «IRON MAIDEN | full Official Chart History | Official Charts Company». www.officialcharts.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  40. ↑ «finnishcharts.com - Discography Iron Maiden». finnishcharts.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  41. ↑ «swedishcharts.com - Discography Iron Maiden». swedishcharts.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  42. ↑ «Iron Maiden - hitparade.ch». swisscharts.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  43. ↑ «Iron Maiden - austriancharts.at». austriancharts.at. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  44. ↑ «norwegiancharts.com - Discography Iron Maiden». norwegiancharts.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
  45. ↑ «Iron Maiden | Awards». AllMusic (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Iron_Maiden&oldid=11761470"