Χρήστος Χατζησκουλίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χρήστος Χατζησκουλίδης

Ο Χρήστος Χατζησκουλίδης
με τη φανέλα της Νεάπολης Πειραιά (1984)
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης 3 Νοεμβρίου 1952
Τόπος γέννησης Πειραιάς, Ελλάδα
Ημερ. θανάτου 19 Ιανουαρίου 2010 (57 ετών)
Τόπος θανάτου Αθήνα, Ελλάδα
Ύψος 1,90 μ.
Θέση Επιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1967-1971 Απόλλων Ρέντη (4)
1971-1972 Απόλλων Ρέντη (12)
1972-1977 Ατρόμητος Πειραιώς 149 (73)
1977-1984 Αιγάλεω 159 (93)
1984-1985 Νεάπολη Πειραιά 24 (5)
1985-1987 Φλόγα Περιστερίου (12)
1987-1988 Ακράτητος (3)
1988-1990 Αγία Ελεούσα (30)
1990-1991 Ορφέας Αιγάλεω (3)
Σύνολο 332 (235)
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
1990-1991 Ορφέας Αιγάλεω
1996-1997 Ορφέας Αιγάλεω
1998-1999 Ορφέας Αιγάλεω
2000 Ορφέας Αιγάλεω
2002 Α.Ο. Θεμιστοκλής
2003 Α.Ο. Θεμιστοκλής
2005-2006 Α.Ο. Θεμιστοκλής
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Χρήστος Χατζησκουλίδης (Πειραιάς, 3 Νοεμβρίου 1952 - Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 2010)[1] (προσωνύμια: "ψηλός" και "το μαύρο διαμάντι") ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίσθηκε στη θέση του κεντρικού επιθετικού, κάτοχος του τίτλου του δεύτερου σκόρερ στην ιστορία της Β' Εθνικής κατηγορίας όλων των εποχών, με 150 συνολικά τέρματα. Ξεκίνησε παίζοντας ποδόσφαιρο σε ηλικία 13 ετών[2] το 1965 για ερασιτεχνικές ομάδες του Ρέντη ως δεξιός επιθετικός και το 1972, σε ηλικία 19 ετών, μεταγράφηκε στον Ατρόμητο Πειραιώς[3], ως παίκτης του οποίου κλήθηκε στην Προ-Ολυμπιακή Ομάδα του 1975[4].

Χαρακτηριστικά παίκτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διέθετε εκπληκτικής ακρίβειας κεφαλιά, που ήταν ο αγαπημένος του τρόπος να σκοράρει, βαρύ εκτόπισμα (82 κιλ.) και ισχυρότατο σουτ. Στην εποχή του ήταν ένας από τους κλασσικότερους σέντερ φορ (αρκετοί τον παρομοίαζαν με τον Γκέσιο του Ηρακλή) και κατά τη διάρκεια του αγώνα απασχολούσε τουλάχιστον δύο αμυντικούς στην αντίπαλη περιοχή.

Επιτεύγματα σε Β' και Α' Εθνική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χατζησκουλίδης ξεχώρισε λόγω του ύψους του (1,90 μ.) και της δεινότητάς του στο σκοράρισμα από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 έως και τις αρχές του '80, όταν μεταπήδησε από το συγκρότημα των Καμινίων στην ομάδα του Α.Ο. Αιγάλεω τον Ιούλιο του 1977[5] και αποχώρησε τον Ιούλιο του 1984[6]. Με τα Καμίνια είχε σκοράρει 73 φορές στο πρωτάθλημα Β' Εθνικής τις πέντε χρονιές που έπαιξε,[7] ενώ με το Αιγάλεω σημείωσε 93 γκολ (16 στην Α Εθνική κατηγορία και 77 στη Β) στις επτά χρονιές συμμετείχε εκεί. Το πρώτο και το τελευταίο παιχνίδι πρωταθλήματος του παίκτη με τα χρώματα του Αιγάλεω δόθηκε εναντίον του Άρη Θεσσαλονίκης στο Δημοτικό Στάδιο Αιγάλεω (Περίοδος 1977-78, 1-0 υπέρ του Αιγάλεω με κεφαλιά του Χατζησκουλίδη και 1983-84, 1-0 υπέρ του Άρη με σουτ του Γιώργου Σεμερτζίδη[8]).

Την περίοδο 1981-82 ο Χατζησκουλίδης αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ Β' Εθνικής (Νότιου και Βορείου Ομίλου) με 28 τέρματα, επίτευγμα για το οποίο τιμήθηκε από τον Π.Σ.Α.Π.[9] [10] και την επόμενη χρονιά (1982-83) ήταν πρώτος σκόρερ του Νότιου Ομίλου (24 γκολ).[11]

Στα πολλά του ρεκόρ συμπεριλαμβάνονται τα πέντε γκολ που σημείωσε σε έναν αγώνα, εναντίον της ομάδας του Α.Ο. Χανιών (7-3) στο Αιγάλεω (περίοδος 1981-82, για τη Β' Εθνική), ενώ έχει σημειώσει ακόμη αρκετές φορές «χατ-τρικ» αλλά και «καρέ» τερμάτων.

Το πρώτο του τέρμα για την Α' Εθνική σημειώθηκε με κεφαλιά, όμοια και το τελευταίο, και τα δύο σε ομάδα από τη Θεσσαλονίκη. Το τελευταίο ήταν ο αγώνας Αιγάλεω-Καλαμαριάς (1-0) που έλαβε χώρα το φθινόπωρο του 1983. Συνολικά με το Αιγάλεω, έλαβε μέρος σε 168 επίσημους αγώνες (159 για το πρωτάθλημα Α΄ και Β΄ Εθνικής και 9 για το Κύπελλο) επιτυγχάνοντας 98 τέρματα (16 στην Α΄ Εθνική, 77 στη Β΄ Εθνική και 5 στο Κύπελλο Ελλάδας)

Μικρότερες κατηγορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1984 αποδεσμεύθηκε οριστικά από το Αιγάλεω και αγωνίσθηκε σε μικρότερες κατηγορίες, με τα χρώματα των Νεάπολης Πειραιά (Γ' Εθνική), Ακράτητου Άνω Λιοσίων (Δ' Εθνική), Φλόγας Περιστερίου, Αγίας Ελεούσας και Ορφέα Αιγάλεω ως παίκτης-προπονητής (Α' κατηγορίας ΕΠΣΑ) έως και το 1991.

Προπονητική εμπειρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διετέλεσε προπονητής στον Ορφέα (1990-91, 1996-97, 1998-99, 2000) και το Θεμιστοκλή Αιγάλεω (2002, 2003, 2005-06), ενώ για μικρό διάστημα (2001) ήταν βοηθός του Γιώργου Χατζάρα στο Αιγάλεω[12].

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν παντρεμένος και είχε δυο παιδιά, ένα αγόρι (που αγωνίσθηκε ως καλαθοσφαιριστής) και ένα κορίτσι. Τον τελευταίο καιρό ήταν απομονωμένος λόγω του προβλήματος που αντιμετώπιζε με την υγεία του, εξαιτίας του οποίου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 57 ετών.

Συνδικαλισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της ακμής του συγκέντρωσε το ενδιαφέρον όλων των μεγάλων ομάδων όπως του ΠΑΟ, του ΟΣΦΠ, της ΑΕΚ, του ΠΑΟΚ, του Άρη αλλά και του ΟΦΗ κατά του οποίου είχε πραγματοποιήσει εντυπωσιακές εμφανίσεις σε διπλούς αγώνες για το κύπελλο Ελλάδας την περίοδο 1981-82, πλην όμως η διοίκηση του Αιγάλεω υπό τον Βίκτωρα Μητρόπουλο αρνήθηκε να τον παραχωρήσει. Η ηγεσία της ΠΑΕ είχε έρθει σε ρήξη με τον παίκτη, καταλογίζοντάς του διάφορα πειθαρχικά παραπτώματα και επιβάλλοντάς του κατά καιρούς κάποιες ποινές, που ώθησαν τον Χατζησκουλίδη να αγωνιστεί για την κατοχύρωση στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων, κόντρα στην περιοριστική σε βάρος των ποδοσφαιριστών νομοθεσία αλλά και τη συχνά καταπιεστική συμπεριφορά των διοικούντων των συλλόγων.

Τιμωρία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την καριέρα του απείλησε να αμαυρώσει μια τιμωρία (6μηνος αποκλεισμός από κάθε επίσημο αγώνα, ο οποίος στη συνέχεια μειώθηκε στους 4 μήνες) που του επιβλήθηκε λόγω βιαιοπραγίας κατά του αρχηγού της Καστοριάς και σημερινού προπονητή Γιώργου Παράσχου σε αγώνα των δύο ομάδων στο Αιγάλεω, την άνοιξη του 1978. Συνέπεια της τιμωρίας ήταν να χάσει αρκετούς αγώνες της επόμενης χρονιάς και να «φρεναριστεί» έτσι η εξέλιξή του, αφού το 1977-78 είχε σημειώσει 11 γκολ περιλαμβανόμενος στους κορυφαίους σκόρερ της Α' Εθνικής και το 1978-79 έμεινε στα τέσσερα τέρματα, ενώ και η ομάδα του υποβιβάστηκε στο τέλος της περιόδου. Για την πράξη του παίκτη υπήρξε η δικαιολογία πως ο Παράσχος δεν είχε προστατεύσει, ως όφειλε, τους νεαρούς ερασιτέχνες που είχε στείλει το Αιγάλεω για τον αγώνα του α' γύρου, λόγω απεργίας του Π.Σ.Α.Π. την οποία δεν τήρησαν οι Καστοριανοί, που παρατάχθηκαν με τη βασική τους ομάδα (τελικό αποτέλεσμα 3-0). Η αποστολή του Αιγάλεω επέστρεψε από την ακριτική πόλη με πολλά παράπονα για τη συμπεριφορά των γηπεδούχων, κάτι που προκάλεσε τη μήνη του Χατζησκουλίδη.

Έκτροπα εις βάρος του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε όποιο εκτός έδρας γήπεδο και αν αγωνιζόταν, ειδικά στη Β' Εθνική, στον Χατζησκουλίδη εστίαζαν συχνά οι οπαδοί των αντιπάλων ομάδων και γινόταν αποδέκτης υβριστικών συνθημάτων λόγω του παρουσιαστικού του, της δύναμης που επεδείκνυε στους αγώνες και της ιδιαίτερης φήμης που είχε αποκτήσει, με στόχο να του καταβάλλουν το ηθικό. Το πιο σοβαρό περιστατικό, που προκάλεσε τη συμπάθεια των Ελλήνων ποδοσφαιρόφιλων για το πρόσωπό του, ήταν ο ξυλοδαρμός που υπέστη πριν από την έναρξη του αγώνα μπαράζ μεταξύ Αιγάλεω-Ρόδου στο γήπεδο του ΟΦΗ τον Ιούνιο του 1981[13]. Παρά την κακοποίησή του, ο Χατζησκουλίδης συμμετείχε κανονικά στο παιχνίδι και παραλίγο να ισοφαρίσει το σκορ στο τελευταίο λεπτό της παράτασης, όταν ο γκολκίπερ Δοξάκης απέκρουσε δύσκολα την κεφαλιά του (τελικό αποτέλεσμα 1-0 υπέρ των Ρόδιων). Το όνομά του εμπλέχθηκε σε τρεις ακόμα περιπτώσεις, χωρίς ο ίδιος να το επιδιώξει. Την πρώτη φορά ήταν πριν τον αγώνα Αιγάλεω-Βέροια για την περίοδο 1977-78, όταν παράγοντες της φιλοξενούμενης επιχείρησαν να τον δωροδοκήσουν. Ο παίκτης κατήγγειλε την απόπειρα και η Βέροια τιμωρήθηκε με αφαίρεση 10 βαθμών[14]. Το δεύτερο συμβάν αφορούσε στη συνάντηση Κορίνθου-Αιγάλεω για τη Β' Εθνική της σεζόν 1982-83. Άγνωστοι έκλεψαν το δελτίο υγείας του μέσα από τα αποδυτήρια, με αποτέλεσμα να προκληθεί αναταραχή στην ομαλή διεξαγωγή του παιχνιδιού. Τέλος, τον Οκτώβριο του 1983 ο παίκτης κατήγγειλε απόπειρα δωροδοκίας του απ' τον πρώην ποδοσφαιριστή του Απόλλωνα Καλαμαριάς Φουλατσικλή, πριν απ' τον μεταξύ των δυο ομάδων αγώνα στο Αιγάλεω, για το Επαγγελματικό πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας. Στη δίκη, ωστόσο, που ακολούθησε, η κατηγορία δεν αποδείχθηκε.[15] Την ίδια ημέρα, η ΠΑΕ Αιγάλεω διέκοψε για 6 μήνες το συμβόλαιο του Χατζησκουλίδη για πειθαρχικό παράπτωμα, αλλά και διότι δεν προσήλθε στην τελική εκδίκαση της υπόθεσης[16]

Τελευταία συμμετοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η τελευταία παρουσία του παίκτη σε αγώνα καταγράφηκε στις 26 Μαΐου 1997 σε ματς φιλανθρωπικού χαρακτήρα ο οποίος δόθηκε μεταξύ παλαιμάχων στο γήπεδο του Αιγάλεω με πρωτοβουλία του Συνδέσμου Βετεράνων Αιγάλεω (ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π.), του οποίου ήταν μέλος και του Π.Σ.Α.Π.

Στατιστικά Καριέρας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτη Σύλλογος Συμμετοχές Τέρματα
1965-66 έως και 1970-71 Απόλλων Ρέντη ; 4 (στην Α' Πειραιά)
1971-72 Απόλλων Ρέντη ; (στην Α' Πειραιά)2
1972-73 έως και 1976-77 Ατρόμητος Πειραιώς 149 73
1977-78 έως και 1983-84 Αιγάλεω 159 93
1984-85 Νεάπολη Πειραιώς 24 5
1985-86 έως και 1986-87 Φλόγα Περιστερίου ; 12 (στην Α' Αθηνών)
1987-88 Ακράτητος Άνω Λιοσίων ; 3
1988-89 έως και 1989-90 Α.Π.Ε. Αγία Ελεούσα ; 30
1990-91 Ορφέας Αιγάλεω ; 3
  • Ο Χατζησκουλίδης σημείωσε επιπλέον δέκα τέρματα στο Κύπελλο Ελλάδας, ως παίκτης του Ατρομήτου Πειρ. και του Αιγάλεω, ενώ έχει σκοράρει και στις διοργανώσεις των ερασιτεχνικών κυπέλλων των Ενώσεων Πειραιά και Αθήνας.
  • Τα στοιχεία του πίνακα προέρχονται από το αρχείο του ιατρού-στατιστικολόγου κ. Νίκου Σταυρόπουλου (ευγενική προσφορά στην κοινότητα)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Έφυγε» ο Χρήστος Χατζησκουλίδης
  2. Συνέντευξη του Χρήστου Χατζησκουλίδη στο δημοσιογράφο Γ. Ρουσάκη, περιοδικό "ΟΜΑΔΑ σπορτσμαν", τεύχος 8 Ιουλίου 1981, σελ. 50-51
  3. "Ιστορία του Ατρόμητου Πειραιά"
  4. Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 7 Μαρτίου 1975, σελ. 5: "Ο Νότος 2-0 ενίκησε τον Βορρά"
  5. Φύλλο εφημερίδας 'Μακεδονία' της 21 Ιουλίου 1977, σελ. 4 "Οι μετεγγραφές του Αιγάλεω"
  6. Φύλλο εφημερίδας 'Αθλητική Ηχώ' της 25 Ιουλίου 1984, σελ. 4, συντάκτης Διονύσης Μαχαίρας: "Οδύσσεια το ταξίδι του Αιγάλεω στη Φλώρινα"
  7. Χρ. Ντάρδας: "Στο μικροσκόπιο ο μεγάλος Τελικός του Κυπέλλου Πειραιά"
  8. Youtube: Αιγάλεω-Άρης 0-1 (1983-84)
  9. Εφημερίδα "Ριζοσπάστης", φύλλο της 6 Οκτωβρίου 1982, σελ. 8: "Καθιερώνεται από φέτος η γιορτή του ποδοσφαιριστή"
  10. Εφημερίδα "Ριζοσπάστης", φύλλο της 14 Οκτωβρίου 1982, σελ. 10: "Οι ποδοσφαιριστές έκαναν μεγάλη τη γιορτή τους"
  11. Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 31 Αυγούστου του 1983, σελ. 1, συντάκτης Παύλος Γερακάρης, άρθρο με τίτλο: "Ελλάς - Βουλγαρία τ' απόγευμα στην Καλογρέζα, στα πλαίσια της "Ημέρας" Ποδοσφαιριστή"
  12. "Ο μαύρος, ο σκύλος, ο Χατζησκούλ"
  13. Τα επεισόδια του αγώνα, όπως καταγράφονται σε βίντεο του Youtube
  14. Ιστορικές Αναδρομές (Βέροια) – 1977/78
  15. Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 15 Μαρτίου 1984, σελ. 5: "Ομόφωνα αθωώθηκε χθες ο Απόλλων Καλαμαριάς!"
  16. Διονύσης Μαχαίρας στο φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 15 Μαρτίου 1984, σελ. 4: "6 μήνες στον Χατζησκουλίδη"

Βιβλιογραφική πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "50 χρόνια Αιγάλεω"-Νίκος Δημ. Νικολαϊδης (1998)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]