Χάουα Ιμπραχίμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χάουα Ιμπραχίμ
Hauwa Ibrahim human rights lawyer.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση20  Ιανουαρίου 1968
Γκόμπε
Χώρα πολιτογράφησηςΝιγηρία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδικηγόρος
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο Σαιντ Λούις
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΒραβείο Ζαχάρωφ (2005)
Ιππότης του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
επίτιμος πολίτης του Παρισιού (2006)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Χάουα Ιμπραχίμ (Hauwa Ibrahim), δικηγόρος ειδικευμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα, γεννήθηκε από μουσουλμάνους γονείς στο χωριό Χιννάχ της βόρειας Νιγηρίας. Εκεί διδάχτηκε τις αξίες που ενδυνάμωσαν την αποφασιστικότητά της, μια από τις οποίες ήταν και η άποψη της μητέρας της ότι η μόρφωση ήταν ο μόνος δρόμος που οδηγούσε μακριά από τη φτώχεια. Η οικογένειά της είχε συναινέσει σε έναν κανονισμένο γάμο στην ηλικία των 10 ετών και για τον λόγο αυτό η Ιμπραχίμ έφυγε από το πατρικό της σπίτι και πήγε σε ένα οικοτροφείο για κορίτσια για να συνεχίσει την εκπαίδευσή της. Τα πνευματικά ενδιαφέροντά της σε συνδυασμό με το πάθος της για δικαιοσύνη την οδήγησαν στις νομικές σπουδές. Έγινε η πρώτη γυναίκα δικηγόρος στην περιφέρεια Γιαμάλτου/Ντέμπα της πολιτείας Γκόμπε και είναι πλέον περιζήτητη για τη νομική συνδρομή της.[1]

Όταν το ισλαμικό δίκαιο (σαρία) εισήχθη σε 12 βόρειες πολιτείες της Νιγηρίας το 1999, τέθηκε υπό αμφισβήτηση η προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ιδίως των δικαιωμάτων των γυναικών. Η Χάουα Ιμπραχίμ ξεκίνησε μια ασυνήθιστη επαγγελματική πορεία, υπερασπιζόμενη γυναίκες που είχαν καταδικαστεί από τα ισλαμικά δικαστήρια σε θάνατο με λιθοβολισμό για μοιχεία και παιδιά καταδικασμένα σε ακρωτηριασμό για κλοπή. Διετέλεσε συνήγορος, δωρεάν, σε περισσότερες από 150 υποθέσεις, σώζοντας τη ζωή της Αμίνα Λαβάλ(D/R), της Σαφίγια Χουσσεϊνί(D/R), της Χασφάτου Αμπουμπακάρ (Hafsatu Abubakar) και πολλών άλλων.[1]

Από το 2010 έως το 2013 η Ιμπραχίμ εργάστηκε στο Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ ως επιστημονική συνεργάτις και επισκέπτρια λέκτορας. Τον Μάιο του 2014 ορίστηκε από τον πρόεδρο της Νιγηρίας μέλος της προεδρικής διερευνητικής επιτροπής για την υπόθεση της απαγωγής 200 και πλέον κοριτσιών από την τρομοκρατική οργάνωση Μπόκο Χαράμ στη βόρεια Νιγηρία. Γνωστή για την αξιοπιστία και το πάθος της για ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η Ιμπραχίμ έχει απευθύνει έκκληση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Κογκρέσο των ΗΠΑ για διεθνή στήριξη στην αντιμετώπιση της ανεπίλυτης τραγωδίας της απαγωγής των κοριτσιών(D/R). Συνεχίζει να μιλά για την ανάγκη να αναληφθεί ισχυρότερη δράση κατά της βίας εις βάρος των γυναικών, της ακραίας φτώχειας και της έλλειψης ευκαιριών, ώστε να καταπολεμηθεί ο αυξανόμενος θρησκευτικός εξτρεμισμός.[1]

Χάρη και στις δικές της εμπειρίες, η Ιμπραχίμ είναι πεπεισμένη ότι η εκπαίδευση είναι το κλειδί για το μέλλον και, μάλιστα, ότι η εκπαίδευση των κοριτσιών οδηγεί στην εκπαίδευση των οικογενειών και συνεπώς ολόκληρης της κοινότητας και της κοινωνίας.[1]

Η Ιμπραχίμ έλαβε το Βραβείο Ζαχάρωφ το 2005 και επένδυσε τα χρήματα του βραβείου σε ένα κληροδότημα που παρέχει ευκαιρίες για την εκπαίδευση παιδιών στη βόρεια Νιγηρία, εξασφαλίζοντας ότι τα παιδιά έχουν τα μέσα να παραμείνουν στο σχολείο. Συμμετέχει ενεργά στην εκστρατεία του Δικτύου Βραβείου Ζαχάρωφ για τα δικαιώματα των παιδιών, δίνει διαλέξεις και συμμετέχει σε συζητήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εμπνέοντας το κοινό με την προσωπική της διαδρομή. Αποδεχόμενη την πρόσκληση του πρίγκιπα Χασσάν μπιν Ταλάλ(D/R), το 2015 η Ιμπραχίμ ασχολήθηκε με τα ζητήματα της χειραφέτησης των γυναικών και της κοινωνικής δικαιοσύνης στο Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας για το Ινστιτούτο WANA (West Asia North Africa). Ασχολείται επίσης με ζητήματα όπως ο διαθρησκευτικός διάλογος στο Βασιλικό Ινστιτούτο Διαθρησκευτικών Σπουδών στο Αμμάν της Ιορδανίας. Το 2016 έδωσε διάλεξη στην πρώτη ομάδα των Υποτροφιών Ζαχάρωφ στη Σχολή της Βενετίας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ευρωπαϊκό Διαπανεπιστημιακό Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τον Εκδημοκρατισμό.[1]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 «Το βιβλίο των βραβευθέντων με το βραβείο Ζαχάρωφ 2016», Λουξεμβούργο: Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2016, ISBN 978-92-823-9592-9, σελ. 46-47 [1] Σημείωση πνευματικών δικαιωμάτων: «Επιτρέπεται η αναπαραγωγή με αναφορά της πηγής». Επιτρέπεται ελεύθερα η επαναχρησιμοποίηση με αναφορά της πηγής, με βάση την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2011/833/EU