Φυλλίς

«Φυλλίς και Δημοφών», έργο του Έντουαρντ Μπερν-Τζόουνς (1870).

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Φυλλίς είναι γνωστή μία θυγατέρα τού βασιλιά Σίθωνα τής Θράκης και τής συζύγου του Νύμφης Μενδηίδας ή Αγχινόης (ή Αγχιρρόης). Επομένως η Φυλλίς ήταν εγγονή θεού (τού Ποσειδώνα ή τού Άρη) από την πλευρά τού πατέρα της. Η Φυλλίς αυτοκτόνησε, επειδή ο Δημοφώντας, τον οποίο θα παντρευόταν, δεν έφθασε εγκαίρως για την τέλεση τού γάμου τους. Σύμφωνα με μία αναφορά, ο πατέρας τής Φυλλίδας ονομαζόταν Λυκούργος και ήταν επίσης βασιλιάς τής Θράκης, μη σχετιζόμενος με κάποιον από τούς γνωστούς Λυκούργους.

Ο Δημοφώντας, που είχε αρραβωνιαστεί τη Φυλλίδα κατά την επιστροφή του από τον Τρωικό Πόλεμο, έπρεπε να επιστρέψει εσπευσμένα στην Αθήνα για να βοηθήσει τον πατέρα του. Η Φυλλίς τού έδωσε μαζί του μία λάρνακα με τα ιερά τής Ρέας, ζητώντας του να το ανοίξει μόνο όταν θα είχε χάσει κάθε ελπίδα ότι θα επέστρεφε σε εκείνη. Ο Δημοφώντας άνοιξε τη λάρνακα και σκοτώθηκε κατά μία εκδοχή πέφτοντας επάνω στο ίδιο του το ξίφος, ενώ η Φυλλίς απαγχονίσθηκε από ένα δένδρο. Στο μέρος που τάφηκε, φύτρωσε μία αμυγδαλιά, που άνθησε μόνο όταν ο Δημοφώντας, κάποτε, ξαναπέρασε από εκεί.

Η ιστορία αυτή εμφανίζεται στο βιβλίο ΙΙ τού επιστολικού έπους Ηρωίδες τού Ρωμαίου ποιητή Οβιδίου, και σε ένα έργο τού ποιητή Καλλιμάχου. Η αρχαία ονομασία «Εννέα Οδοί» για την Αμφίπολη προέρχεται από τον μύθο τής Φυλλίδας, η οποία λέγεται ότι είχε πάει εννέα φορές στην ακτή, περιμένοντας την επιστροφή τού Δημοφώντα.

Δείτε επίσης

• Ο αστεροειδής 556 Φυλλίς (556 Phyllis), που ανακαλύφθηκε το 1905, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή πριγκήπισσα.

Πηγές

• Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969