Το παιδί και το δελφίνι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το παιδί και το δελφίνι
Σκηνοθεσία Ζαν Νεγκουλεσκό
Παραγωγή Samuel G. Engel
Σενάριο Dwight Taylor
Πρωταγωνιστές Alan Ladd, Κλίφτον Γουέμπ, Σοφία Λόρεν, Λόρενς Ναϊσμίθ, Charles Fernley Fawcett και Jorge Mistral
Μουσική Χιούγκο Φρίντχοφερ
Φωτογραφία Μίλτον Ρ. Κράσνερ
Εταιρεία παραγωγής 20th Century Fox
Πρώτη προβολή 1957
Διάρκεια 111 min
Προέλευση Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Γλώσσα αγγλική γλώσσα
δεδομέναπ  σ  ε )

Το παιδί και το δελφίνι είναι δραματική-ρομαντική ταινία παραγωγής 1957 που διαδραματίζεται στην Ελλάδα και είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα του David Divine "Boy on a dolphin". Πρωταγωνιστούν η Σοφία Λόρεν, ο Άλαν Λαντ και ο Κλίφτον Γουέμπ. Η ταινία αποτελεί την πρώτη αμερικανική παραγωγή στο ελλαδικό χώρο καθώς και την πρώτη ταινία που γυρίστηκε σε Cinemascope 55.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Φαίδρα μια νεαρή Υδραία σφουγγαρού (Σοφία Λόρεν) κάνοντας μια κατάδυση στον βυθό της Ύδρας ανακαλύπτει εντελώς τυχαία ένα αρχαίο άγαλμα που απεικονίζει ένα παιδί πάνω σε ένα δελφίνι. Η Φαίδρα εκμυστηρεύεται την ανακάλυψη αυτή στον Αλβανό σύντροφό της, Ριφ (Jorge Mistral) και στον Άγγλο γιατρό του νησιού, τον δοκτορ Χωκινς (Laurence Naismith) ο οποίος ταξιδεύοντας στην Δήλος ανακαλύπτει οτι η κατασκευή του πολύτιμου αγάλματος αυτού ανάγεται στην περίοδο της ρωμαϊκής κατοχής και ότι πιστεύεται ότι έχει μαγικές ιδιότητες. Η Φαίδρα λοιπόν αποφασίζει να ταξιδέψει στην Αθήνα και να προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τους Αμερικάνους αρχαιολόγους με στόχο να ωφεληθεί και αυτή οικονομικά. Φτάνοντας στην Αθήνα η Φαίδρα έρχεται σε επαφή με τον Αμερικάνο αρχαιολόγο Κάλντερ (Alan Ladd) ο οποίος εργάζεται σε κάποιες ανασκαφικές εργασίες στην Ακρόπολη και ο οποίος προσφέρεται να βοηθήσει. Κατά την διάρκειά της παραμονής της, η Φαίδρα συναντάει στο μουσείο και έναν πλούσιο αρχαιοκάπηλο, τον Βίκτορ Πάρμαλη (Κλίφτον Γουέμπ) ο οποίος την πείθει ότι αν τον βοηθήσει να πάρει αυτός το άγαλμα, αυτή και ο Ριφ θα πλουτίσουν. Η Φαίδρα επιβραδύνει την παραμονή της στην Αθήνα διαμένοντας στον σκάφος του Πάρμαλη ενώ ο ίδιος κάνει ένα μικρό ταξίδι στην Επίδαυρο και τα Μετέωρα για να μαζέψει περισσότερες πληροφορίες για το άγαλμα ενώ στην βιβλιοθήκη των Μετεώρων συναντάει και τον Κάλντερ ο οποίος μελετάει επίσης και ο οποίος έχει ως στόχο να παραδώσει το άγαλμα στις ελληνικές αρχές. Ο Πάρμαλης σπεύδει προς την Ύδρα μαζί με την Φαίδρα ενώ σύντομα καταφτάνει στο εξωτικό νησί ο Κάλντερ. Η Φαίδρα πληροφορεί τον Ριφ και τον γιατρό και οι δυο αποφασίζουν να συνεργαστούν με τον Πάρμαλη. Εντωμεταξύ ο μικρός αδελφός της Φαίδρας ο Νίκος (Piero Giagnoni) γνωρίζεται με τον Αμερικάνο αρχαιολόγο. Η Φαίδρα προσφέρεται να βοηθήσει τον Κάλντερ αλλά παραπλανώντας τον σε θαλάσσια μέρη που δεν έχουν καμιά σχέση με το μέρος όπου ανακάλυψε το άγαλμα, ώστε αυτός να απασχολείται όσο ο Πάρμαλης θα καταστρώνει το σχέδιό του. Μετά από μερικές μέρες ο Κάλντερ απογοητεύεται και υποπτεύεται οτι ίσως η Φαίδρα μπορεί να συνεργάστηκε με τον Πάρμαλη. Έτσι με την βοήθεια του Νίκου, μαθαίνει που έχει αποβιβαστεί το γιοτ του Πάρμαλη και σπεύδει να τον συναντήσει. Ταυτόχρονα όμως ο Ναντάπουλος (Αλέξης Μινωτής), ένας πράκτορας της ελληνικής κυβέρνησης έχει σταλθεί στο νησί για να ερευνήσει την υπόθεση. Το βράδυ της ίδιας μέρας η Φαίδρα συναντάει τον Κάλντερ στην ταβέρνα το "κύμα" οπού εκεί η Φαίδρα τραγουδάει το τραγούδι "Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη" μαζί με τον Τώνης Μαρούδας.Ο Κάλντερ της λέει ότι θα χρησιμοποιήσει ένα υποβρύχιο ανιχνευτή ήχου για να βρεί το άγαλμά αφού έχει συνειδητοποιήσει το σχέδιο που έχουν καταστρώσει ο Πάρμαλης και η Φαίδρα. Η Φαίδρα ενημερώνει τον Πάρμαλη και το ίδιο βράδυ η Φαίδρα με τον Ριφ μετακινούν το άγαλμα με ειδικό εξοπλισμό απο το βυθό σε ένα σπήλαιο κάτω από έναν φάρο στο νησί της Ύδρας. Το επόμενο πρωί ο Κάλντερ πάει να συναντήσει την Φαίδρα στο σπίτι της για να την αποχαιρετήσει αλλά και να της εξομολογήσει τον έρωτα που νιώθει για αυτήν. Η Φαίδρα καταλαβαίνει το λάθος της αλλά ακόμα είναι πολύ μπερδεμένη αφού αγαπάει τον Κάλντερ αλλά θέλει να επωφεληθεί και οικονομικά απο την ανακαλυψή της βοηθώντας τον αρχαιοκάπηλο. Την επόμενη μέρα ο Νίκος προσφέρεται να βοηθήσει τον Κάλντερ να βρεί το άγαλμα με τον ανιχνευτή και αρχίζουν την έρευνα. Ο Νίκος οδηγεί τον αρχαιολόγο στο μέρος οπού η αδελφή του βούτούσε συχνά για σφουγγάρια. Ο Κάλντερ εντοπίζει ένα αρχαίο βυθισμένο πλοίο στο οποίο η Φαίδρα είχε ανακαλύψει το άγαλμα. Ο Κάλντερ υποψιάζεται το σχέδιο . Ταυτόχρονα Ο Πάρμαλης στέλνει ένα μήνυμα στο Ριφ, τον Αλβανό σύντροφο της Φαίδρας. Το σχέδιο είναι ως εξής: Η Φαίδρα θα χορέψει το βράδυ για τον Κάλντερ. Όσο ο Κάλντερ είναι απασχολημένος, ο Ριφ θα πάρει το σκάφος, θα αρπάζει το άγαλμα απο την σπηλιά και θα το παραδώσει στο Πάρμαλη ο οποίος θα βρίσκεται σε μια βραχονησίδα δίπλα στην Ύδρα. Το βράδυ ο Ναντάπουλος πάει στην ταβέρνα για να ερευνήσει την υπόθεση. Εκεί η Φαίδρα χορεύει καθώς ο ερωτευμένος Κάλντερ την παρακολουθεί. Ο Ριφ βρίσκει την ευκαιρία και φεύγει. Σύντομα έρχεται ο Νίκος ο οποίος πληροφορεί τον Κάλντερ οτι το γιοτ έφυγε από το νησί. Ο Κάλντερ φεύγει και σπεύδει στο σπίτι για να δεί αν ο Ριφ είναι μέσα. Η Φαίδρα τον ακολουθεί και τον συναντάει στο σπίτι. Η Φαίδρα του εύχεται να μην βρει ποτέ το άγαλμα γιατί βοηθώντας τον Πάρμαλη θα μπορέσει ο Νίκος και ο Ριφ να ζήσουν σαν άνθρωποι. Ο Κάλντερ την αποκαλεί μια απατεώνισσα, μια κοινή κλέφτρα αφού έκλεψε την ίδια της την χώρα. Το άγαλμα για τον λαό της Ύδρας θα ήταν ένα είδος περηφάνιας κι έξαψης αλλά τώρα η Φαίδρα θα μείνει χωρίς φίλους, γείτονες αλλά και χωρίς χώρα. Η σφουγγαρού θυμώνει και του λέει οτι δεν θέλει να τον ξαναδεί ποτέ. Ο Κάλντερ την αγκαλιάζει και προσπαθεί να την παρηγορήσει. Μαζί αποφασίζουν να πάνε και να βρουν το άγαλμα στην σπηλιά νωρίς το πρωί.

Πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην ταινία ακούγεται το τραγούδι «Τι είν΄ αυτό που το λένε αγάπη» των Τόνυ Μαρούδα(μουσική) και Γιάννη Φερμάνογλου (στίχοι) που επέλεξε η Σοφία Λόρεν να τραγουδήσει και μάλιστα στα ελληνικά. Το τραγούδι μεταφράστηκε σε αρκετές γλώσσες. Τα φιλμ της ταινίας μεταφέρονταν στην Αθήνα με το ταχύπλοο «Εριέττα» του Γιάννη Λάτση. Οι διορθώσεις στέλνονταν πίσω στην Ύδρα με τηλεγραφήματα.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]