Εντουάρ Μολιναρό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εντουάρ Μολιναρό
Edouard Molinaro 2009.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Édouard Molinaro (Γαλλικά)
Γέννηση13  Μαΐου 1928[1][2][3][4][5]
Μπορντώ[6]
Θάνατος7  Δεκεμβρίου 2013[7][1][2][3][4][8][9]
Παρίσι[10]
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[11]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταηθοποιός ταινιών
παραγωγός ταινιών
σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων
σεναριογράφος
Περίοδος ακμής1946 - 2013
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΒραβείο Ρενέ Κλερ (1996)
Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (12  Ιουλίου 1996)[12]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Εντουάρ Μολιναρό (γαλλικά: Édouard Molinaro) (1928 - 2013) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος. [13]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Εντουάρ Μολιναρό γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1928 στο Μπορντώ. Άρχισε την καριέρα του στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της Νουβέλ Βαγκ πριν στραφεί σε κωμωδίες με πρωταγωνιστές διάσημα ονόματα του γαλλικού και ευρωπαϊκού κινηματογράφου.

Είναι γνωστός για τις κωμωδίες του με τον Λουί ντε Φυνές: Οσκάρ, (με ελληνικό τίτλο Εγώ, δυο γυναί­κες και τρεις βαλίτσες, 1967) και Ο Λουί Ντε Φινές κατεψυγμένος (Hibernatus,1969), Mon oncle Benjamin (1969) με τον Ζακ Μπρελ και την Κλωντ Ζαντ, Δράκουλας... πατήρ και υιός (Dracula père et fils, 1976) με τον Κρίστοφερ Λι, και τη μεγάλη επιτυχία του [14]και ταινία υποψήφια για Όσκαρ σκηνοθεσίας και καλύτερης ταινίας Το Κλουβί με τις τρελές με τον Μισέλ Σερώ και τον Ούγκο Τονιάτσι. Ο Μολιναρό εργαζόταν ως σκηνοθέτης μέχρι λίγα χρόνια πριν από το θάνατό του, αν και μετά το 1985 ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά με παραγωγές για την τηλεόραση. [15]

Το 1996, το κινηματογραφικό του έργο τιμήθηκε με το βραβείο Ρενέ Κλαιρ, βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας, για την εξαιρετική προσφορά του στο χώρο του γαλλικού κινηματογράφου. [16]

Ο Εντουάρ Μολιναρό πέθανε από αναπνευστική ανεπάρκεια στο Παρίσι στις 7 Δεκεμβρίου 2013, σε ηλικία 85 ετών. [17]

Ενδεικτική Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1958: Le Dos au mur (Ο δολοφόνος δεν είμαι εγώ)
  • 1959: Des femmes disparaissent
  • 1961 : La Mort de Belle (Ο θάνατος της Ωραίας)
  • 1962: Arsène Lupin contre Arsène Lupin (Αρσέν Λουπέν εναντίον Αρσέν Λουπέν)
  • 1964: La Chasse à l’homme (Επιχείρηση: Το κυνήγι του άνδρα)
  • 1967: Oscar (Εγώ, δυο γυναί­κες και τρεις βαλίτσες)
  • 1969: Mon oncle Benjamin
  • 1969: Hibernatus (Ο Λουί Ντε Φινές κατεψυγμένος)
  • 1971: Les Aveux les plus doux
  • 1973: L’Emmerdeur (Κακός μπελάς)
  • 1975: Le Téléphone rose
  • 1976: Dracula père et fils (Δράκουλας... πατήρ και υιός)
  • 1977: L’Homme pressé (Αδίστακτος χρυσοδάκτυλος)
  • 1978: La Cage aux folles (Το Κλουβί με τις τρελές)
  • 1979: La Pitié dangereuse – τηλεταινία
  • 1980: La Cage aux folles 2 (Το Κλουβί με τις Τρελές 2)
  • 1980: Les Séducteurs
  • 1982: Pour 100 briques, t’as plus rien!
  • 1985: Palace
  • 1985: L’Amour en douce
  • 1988: L'Ivresse de la métamorphose – τηλεταινία
  • 1988: La Ruelle au clair de lune – τηλεταινία
  • 1988: À gauche en sortant de l’ascenseur
  • 1991: L'amour maudit de Leisenbohg – τηλεταινία
  • 1996: Beaumarchais, l’insolent

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 11948708X. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12520985d. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w63202gj. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 filmportal.de. ad6b908b5385459394e583e4bc5dc4b1. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 www.lesgensducinema.com/affiche_acteur.php?mots=%C9douard+Molinaro&nom_acteur=MOLINARO+%C9douard&ident=130426&debut=0&record=11&from=ok. Ανακτήθηκε στις 10  Μαΐου 2020.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 13  Δεκεμβρίου 2014.
  7. «Mort d’Édouard Molinaro, artisan indispensable du cinéma français».
  8. (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000022010. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. Roglo. p=edouard;n=molinaro.
  10. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  11. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12520985d. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  12. PREX9611561D.
  13. . «imdb.com/Édouard Molinaro». 
  14. . «rogerebert.com/reviews/la-cage-aux-folles-1979». 
  15. . «crew-united.com/en/Edouard-Molinaro». 
  16. . «allocine.fr/personne/fichepersonne-5015/filmographie/». 
  17. . «kathimerini.gr/life/people/71667/Πέθανε ο Γάλλος σκηνοθέτης Εντουάρ Μολιναρό».