Τζον Εντουίστλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τζον Εντουίστλ
John Entwistle, The Who, 1976, Winterland, San Francisco.jpg
Ο Εντουίστλ το 1976
Πληροφορίες
Όνομα γέννησης Τζον Άλεκ Εντουίστλ
Ψευδώνυμο The Ox, Thunderfingers, The Quiet One, Big Johnny Twinkle
Γέννηση 9 Οκτωβρίου 1944 Τσίζγουικ, Μίντλσεξ, Αγγλία
Θάνατος 27 Ιουνίου 2002 Παραντάις, Νεβάδα, ΗΠΑ
Eίδος Rock, Hard Rock
Ιδιότητες μουσικός, παραγωγός, συνθέτης
Μουσικά όργανα μπάσο, φωνητικά, πλήκτρα, πιάνο, τρομπέτα, φυσαρμόνικα, κρουστά
Παρουσία 19612002
Δισκογραφική εταιρεία Polydor, MCA, Atco Records, Track Records, Griffin Music
Συμμετοχές The Who, The John Entwistle Band, Roger Daltrey, Pete Townshend, Ringo Starr & His All-Starr Band, Gov't Mule, Led Zeppelin, The Fabulous Poodles, Susanna Hoffs, Tipton, Entwistle & Powell, Téléphone

Ο Τζον Εντουίστλ (αγγλικά: John Entwistle, 9 Οκτωβρίου 1944 - 27 Ιουνίου 2002) ήταν Βρετανός μουσικός, γνωστότερος ως μπασίστας του ροκ συγκροτήματος The Who. Το 2011, δημοψήφισμα του περιοδικού "Rolling Stone" τον ανέδειξε ως τον κορυφαίο μπασίστα όλων των εποχών.[1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζον Εντουίστλ γεννήθηκε το 1944 στο Τσίζγουικ, από τον τρομπετίστα Χέρμπερτ Έντουιστλ και την Κουίνι Μοντ. Μεγάλωσε με τους γονείς του πατέρα του όταν οι γονείς του πήραν διαζύγιο. Στα επτά του χρόνια ξεκίνησε μαθήματα πιάνο και συνέχισε με τρομπέτα και κόρνα, ενώ φοιτούσε στο Acton County Grammar School. Το ίδιο διάστημα, εντάχθηκε στην Middlesex School's Symphony Orchestra, όπου γνώρισε τον Πιτ Τάουνσεντ και σχημάτισαν τους The Confederates. Το συγκρότημα ξεκίνησε να παίζει ροκ εντ ρολ, με τον Εντουίστλ να μεταβαίνει στην κιθάρα για ένα μικρό διάστημα, πριν αλλάξει σε μπάσο λίγο αργότερα. Ο Ρότζερ Ντάλτρι, επίσης μαθητής του ίδιου σχολείου, ζήτησε από τον Εντουίστλ να παίξει στο συγκρότημα του, τους The Detours, ενώ λίγο αργότερα έγινε μέλος του συγκροτήματος και ο Τάουνσεντ.[2]

Ο Εντουίστλ με τους Who το 1981

Το 1964, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο ντράμερ Κιθ Μουν και το συγκρότημα μετονομάστηκε σε High Numbers και στη συνέχεια σε The Who. Αρχικά, οι Ντάλτρι και Τάουνσεντ ήταν κιθαρίστες του σχήματος, με τον Ντάλτρι να συνεχίζει μόνο ως τραγουδιστής. Η αλλαγή αυτή, η οποία άφησε έναν κιθαρίστα στο συγκρότημα, ήταν πολύ σημαντική για τον μπασίστα, ο οποίος ξεκίνησε να παίζει πιο δυνατά και πολύπλοκα λόγω της απουσίας ρυθμικής κιθάρας. Ως συνθέτης δεν ήταν το ίδιο γόνιμος με τον Ταόυνσεντ, αλλά παρουσίασε ένα σκοτεινό χιούμορ που αποτέλεσε χαρακτηριστικό του.[3]

Ως προς την προσωπική του καριέρα, ο Εντουίστλ κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Smash Your Head Against the Wall" το 1971, χωρίς να καταφέρει να ανέβει στο Top-100 του Billboard.[4] Ο δίσκος παρουσίασε έντονα στοιχεία των Who, ενώ το "Whistle Rhymes" του 1972, το οποίο κυκλοφόρησε την ίδια εβδομάδα με το "Who Came First" του Τάουνσεντ, παρουσίασε ένα άνισο σύνολο.[5] Εννέα μήνες αργότερα, κυκλοφόρησε το τρίτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Rigor Mortis Sets In". Ο μπασίστας επανήλθε στην προσωπική του καριέρα το 1975 με το "Mad Dog", ενώ το 1981 κυκλοφόρησε το "Too Late the Hero", ο μοναδικός του δίσκος που μπήκε στο Top-100 των αμερικάνικων τσαρτ, φθάνοντας στο # 71.[6]

Οι The Who διαλύθηκαν το 1982, αλλά τα οικονομικά προβλήματα του Εντουίστλ τον οδήγησαν να δεχτεί την επανένωση του συγκροτήματος το 1989, η οποία τον βοήθησε να αντεπεξέλθει στα προβλήματα του αλλά έλαβε αρνητικές κριτικές.[7] Το 1996, κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ που είχε ηχογραφηθεί στα μέσα της δεκαετίας του '80, με τίτλο "Rock" μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Griffin". Την προηγούμενη χρονιά σχημάτισε τους John Entwistle Band με τον κιθαρίστα Γκόντφρι Τάουνσεντ και τον κιμπορντίστα Γκόρντον Κότον, ενώ τα φωνητικά μοιράστηκαν στα μέλη του σχήματος. Το 1999, κυκλοφόρησαν το "Left for Live".

Στα τέλη Ιουνίου του 2002, οι The Who ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν μία αμερικάνικη περιοδεία, όταν ο Εντουίστλ βρέθηκε νεκρός σε δωμάτιο του "Hard Rock Hotel" στο Λας Βέγκας. Σύμφωνα με τον το ιατρικό προσωπικό που εξέτασε το σώμα του, ο θάνατος του προήλθε από καρδιακή προσβολή μετά από χρήση κοκαΐνης.[8]

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

με τους The Who[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προσωπικές κυκλοφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Smash Your Head Against the Wall (1971)
  • Whistle Rymes (1972)
  • Rigor Mortis Sets In (1973)
  • Mad Dog (1975)
  • Too Late the Hero (1981)
  • The Rock (1996)
  • Music from Van Pires (2000)

Άλλες κυκλοφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Mike Heron - Smiling Men with Bad Reputations (1971)
  • London Symphony Orchestra - Tommy - As Performed by the London Symphony Orchestra & Chamber Choir (1972)
  • Pete Townshend - Rough Mix (1977)
  • Roger Daltrey - One of the Boys (1977)
  • Dave Lambert - Framed (1979)
  • Roger Daltrey - McVicar (1980)
  • Ringo Starr - Old Wave (1983)
  • Téléphone - Un Autre Monde (1984)
  • Susanna Hoffs - When You're a Boy (1991)
  • Roger Daltrey - A Celebration: The Music of Pete Townshend and the Who (1994)
  • The Fabulous Poodles - His Masters Choice (1995)
  • The Rolling Stones - The Rolling Stones Rock and Roll Circus (1996)
  • Eddie Hardin - Wizard's Convention, Vol. 2 (1997)
  • Glenn Tipton - Baptizm of Fire (1997)
  • Eddie Hardin - The Wind in the Willows (1998)
  • Faces - All Shapes & Sizes Family Album (1998)
  • John Entwistle & the Rat Race Choir - Shakin' DC (1999)
  • John Entwistle Band - Left for Live (1999)
  • Gov't Mule - The Deep End, Vol. 1 (2001)
  • The Pioneers - The Pioneers With Special Guest Pioneer John Entwistle (2003)
  • Dave Lambert - Work in Progress (2004)
  • Mountain - Official Bootleg Series, Vol. 2: Live at Shepherds Bush, London (2005)
  • Gov't Mule - The Deep End, Vols. 1 & 2 (2006)
  • Tony Ashton - Live at Abbey Road (2006)
  • Glenn Tipton - Edge of the World (2006)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα