Στρατής Πασχάλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Στρατής Πασχάλης
Γέννηση
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σπουδές Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ιδιότητα ποιητής, συγγραφέας, μεταφραστής και λογοτέχνης
Είδος τέχνης λογοτεχνία

Ο Στρατής Πασχάλης (γενν. Αθήνα, 1958) είναι Έλληνας βραβευμένος ποιητής, λογοτέχνης και μεταφραστής. Έχει καταγωγή από τη Λέσβο. Σπούδασε πολιτική επιστήμη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η πρώτη ποιητική συλλογή του, δημοσιεύθηκε το 1977. Έλαβε το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή Μαρίας Ράλλη (1977), το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1994), το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης (1998) και το Βραβείο Ποίησης του λογοτεχνικού περιοδικού Διαβάζω (1999).[1][2]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Aνακτορία, Αθήνα, Ίκαρος, 1977
  • Ανασκαφή, Αθήνα, Ίκαρος, 1984
  • Μια Νύχτα του Ερμαφρόδιτου, Αθήνα, Ίκαρος, 1989
  • Βυσσινιές στο σκοτάδι, Αθήνα, Ίκαρος, 1991
  • Άνθη του νερού, Αθήνα, Ίκαρος, 1994
  • Μιχαήλ, Αθήνα, Ακρίτας, 1996
  • Κωμωδία, Αθήνα, Το Ροδακιό, 1998
  • Στίχοι ενός άλλου, Αθήνα, Μεταίχμιο, 2003
  • Κοιτάζοντας δάση, Αθήνα, Μεταίχμιο, 2003
  • Εποχή Παραδείσου, Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2008
  • Εκεί θα φυτέψω το Δέντρο, Garrigue urbaine, "12*2*2", (γραμμένο στα Ελληνικά και τα Γαλλικά σε συνεργασία με τον Ρολφ Ντόπενμπεργκ (Rolf Doppenberg)), Γενεύη, Le Miel de l’Ours, 2012
  • Τα εικονίσματα, Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2013

Πεζογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο άνθρωπος του λεωφορείου, 2006

Μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 49 Σχόλια στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, του Ζωφρύ Καρσό, 'Ύψιλον, 1983
  • Η Αρχαϊκή Ελλάδα, του Κλωντ Μοσσέ, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας, 1986
  • Φαίδρα, του Ρακίνα, Ίκαρος 1990. Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (2η έκδοση), 1998.
  • Ο Οξαποδός (Le Ηοrla) και άλλες ιστορίες, του Γκυ ντε Μωπασσάν, Ίκαρος, 1991.
  • Ανδρομάχη, του Ρακίνα, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 1994.
  • Βερενίκη, του Ρακίνα, Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, 1998.
  • Ο Μαλλαρμέ και η φιλοσοφία, του Πιερ Καμπιόν, Πατάκης, 1999.
  • Ο Χέγκελ και η τέχνη, του Ζεράρ Μπρα, Πατάκης, 2000.
  • Ένα ποίημα και πέντε επιστολές, Αυτά που λεν στον ποιητή μιλώντας για λουλούδια ( Ce qu'on dit au poete a propos des fleurs), του Αρθούρου Ρεμπώ, Γαβριηλίδης, 2000.
  • Φρεναπάτη (L'Illusion), των Τόνι Κούσνερ και Πιερ Κορνέιγ, του Δόλιχος, πρόγραμμα παράστασης, 2000.
  • Ο ποιητής, του Γι Μουνγιολ, Μεταίχμιο, 2000.
  • Οι ρομαντικοί (les Romanesques), του Εντμόν Ροστάν, έκδοση Δημοτικού Θεάτρου Πάτρας, 2000 .
  • Το πρόβλημα του ύφους, του Ρεμύ ντε Γκουρμόν, Το Ροδακιό (υπό έκδοση).

ΠΗΓΗ[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Stratis Paschalis της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).