Στοά Ευμένους

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°58′14″N 23°43′34″E / 37.9706°N 23.7260°E / 37.9706; 23.7260

Στοά Ευμένους
AcropolisatathensSitePlan.png
Θέση της Στοάς του Ευμένους (Νο.16) στον ευρύτερο χώρο της Ακρόπολης
Γενικές πληροφορίες
Αρχιτεκτονική αρχαία κλασική
Διεύθυνση Ακρόπολη Αθηνών
Πόλη Αθήνα
Χώρα Ελλάδα
Λειτουργία 160 ΠΚΕ
Αναστήλωση 1877-1878 από την Αρχαιολογική Εταιρεία
Κατάσταση Υπό ανασκαφή
Χρήση στοά, χώρος καταφυγίου για τους θεατές του Θεάτρου του Διονύσου, αποθηκευτικός χώρος σκηνικών
Ιδιοκτήτης Υπουργείο Πολιτισμού
Διαστάσεις
Γενικές διαστάσεις 163 × 17.65 μ.
Τεχνικές λεπτομέρειες
Όροφοι 2
Δομικό σύστημα ιωνικός ρυθμός, δωρικός ρυθμός, περγαμηνός ρυθμός
Σχεδιασμός και κατασκευή
Δημιουργός Ευμένης Β΄ της Περγάμου
Ιστότοπος
Στοά Ευμένους

Η Στοά του Ευμένους ήταν στοά στην Αθήνα η οποία δωρήθηκε στην πόλη από τον Ευμένη Β΄ της Περγάμου γύρω στο 160 ΠΚΕ.[1] Σήμερα σώζονται τα ερείπιά της στη νότια κλιτύ της Ακρόπολης μεταξύ του Ωδείου του Ηρώδου και του Θεάτρου του Διονύσου.[1] Η στοά ανασκάφτηκε και αποκαλύφθηκε πλήρως από την Αρχαιολογική Εταιρεία το 1877-1878.[1]

Η στοά σήμερα έχει μήκος 163 μέτρα, ωστόσο πρόσφατες ανασκαφές έδειξαν ότι το αρχικό της μήκος ήταν γύρω στα 190 μέτρα, και ότι γύρω στο 160 ΚΕ ένα μέρος της κατεδαφίστηκε για την ανέγερση του Ηρώδειου, με το οποίο συνδέθηκε λειτουργικά.[2] Είχε δύο ορόφους, και πλάτος 17,65 μέτρα. Σύμφωνα με τον Βιτρούβιο, σκοπός της ήταν να παρέχει καταφύγιο στους θεατές που περίμεναν να μπουν στο θέατρο του Διονύσου, αλλά και ως αποθηκευτικός χώρος για τα σκηνικά του θεάτρου.[2][1] Κατασκευάστηκε στα πρότυπα της αρχιτεκτονικής της Περγάμου, από μάρμαρο της Ανατολίας. Τα δομικά στοιχεία της στοάς προκατασκευάστηκαν στην Πέργαμο και στάλθηκαν έτοιμα στην Αθήνα, πράγμα όχι ασυνήθιστο για τις βασιλικές δωρεές της εποχής.[2] Οι εξωτερικοί κίονες ήταν δωρικού ρυθμού στο πρώτο επίπεδο και ιωνικού στο δεύτερο, ενώ οι εσωτερικοί ιωνικού και περγαμηνού αντίστοιχα. Η δωρεά του Ευμένη έγινε στα πλαίσια της προσπάθειας επέκτασης της διπλωματικής επιρροής του βασιλείου των Ατταλιδών στις ελληνικές πόλεις καθώς αυξανόταν η δύναμη και ο πλούτος του,[3] ενώ μοιάζει μορφολογικά με τη στοά η οποία δωρήθηκε από τον αδελφό του Ευμένη, Άτταλο.[1][2] Μπροστά από τη στοά υπάρχουν ευρήματα του μνημείου του Νικία, έργο του 320 π.Χ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]