Σταύρος Ψυχάρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σταύρος Ψυχάρης
Διοικητής του Αγίου Όρους[1]
(με βαθμό Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας)
Περίοδος
1996 – 2001
ΠροκάτοχοςΓεώργιος Μαρτζέλος
ΔιάδοχοςΓεώργιος Δαλακούρας
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1945, Αθήνα, Ελλάδα
Θάνατος
ΥπηκοότηταΕλλάδα
ΣύζυγοςΧριστίνα Τσούτσουρα - Ψυχάρη
Παιδιά4
ΕπάγγελμαΔημοσιογράφος, εκδότης
ΒραβεύσειςΜέγας Νοτάριος του Οικουμενικού Θρόνου

Ο Σταύρος Ψυχάρης (Αθήνα, 1945)[2] είναι Έλληνας εκδότης, δημοσιογράφος και επιχειρηματίας. Ήταν Πρόεδρος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ) από το 2009 μέχρι το 2017. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης δημοσιογραφικής και εκδοτικής σταδιοδρομίας του, ο Ψυχάρης υπήρξε προνομιακός συνομιλητής των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου.[3]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα και θείος του ήταν ο Κώστας Λουλές, ηγετικό στέλεχος και βουλευτής του ΚΚΕ.[4] Άρχισε την δημοσιογραφική του καριέρα το 1964 στην αριστερή εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή» (ενώ ήταν γραμμένος και στον Ελληνο-Σοβιετικό Σύνδεσμο) για να προσληφθεί κατά της διάρκεια της δικτατορίας ως κοινοβουλευτικός συντάκτης[4] της εφημερίδας Έθνος. Από το 1972 εργάζεται στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη (ΔΟΛ), αρχικά ως δημοσιογράφος και εν συνεχεία ως πολιτικός συντάκτης της εφημερίδας Τα Νέα. Μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών το περιοδικό της ανανεωτικής αριστεράς Αντί υποστήριξε[4] ότι ο Ψυχάρης διατηρούσε επαφές με ορισμένους αξιωματικούς του καθεστώτος που του έδιναν πληροφορίες για τη συγγραφή του βιβλίου του Τα Παρασκήνια της Αλλαγής,[2] ισχυρισμός που δεν έχει επιβεβαιωθεί από κανέναν άλλο.

Από το φθινόπωρο του 1983[5] είναι διευθυντής της εφημερίδας Το Βήμα. Το 1996 διορίστηκε Διοικητής του Αγίου Όρους από την κυβέρνηση Σημίτη, θέση που διατήρησε μέχρι το 2001. Το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή και από το Σεπτέμβριο του 2003 του διευθύνοντος συμβούλου και αντιπροέδρου του Ομίλου,[5] που συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο των εκδοτικών εταιρειών του ομίλου ΔΟΛ.[5] Είναι πρόεδρος του Ιδρύματος Λαμπράκη (παλαιότερα Ίδρυμα Μελετών Λαμπράκη), θέση που ανέλαβε μετά το θάνατο του ιδρυτή του ιδρύματος Χρήστου Λαμπράκη το 2009,[6] ενώ εκλέγεται πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου, αναλαμβάνοντας ο ίδιος, εκτός από την έκδοση του Βήματος και την έκδοση της εφημερίδας Τα Νέα.[7] Τιμήθηκε στις 20 Ιουνίου 2010 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για την προσφορά του κατά την περίοδο που διετέλεσε Διοικητής του Αγίου Όρους με το οφίκιο του Μεγάλου Νοταρίου του Οικουμενικού Θρόνου.

Από τον πρώτο του γάμο έχει δύο γιους, τον Παναγιώτη (τον οποίο βάφτισε ο Βύρωνας Σταματόπουλος) και τον Ανδρέα Ψυχάρη (τον οποίο βάφτισε ο Ανδρέας Παπανδρέου), ενώ είναι νυμφευμένος σε δεύτερο γάμο με τη δημοσιογράφο και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ομίλου Χριστίνα Τσούτσουρα,[8][9] με την οποία έχει αποκτήσει δύο κόρες, τη Χριστίνα (την οποία βάφτισε ο Χρήστος Λαμπράκης) και τη Σοφία (την οποία βάφτισε ο Σωκράτης Κόκκαλης).[4][10][11][12]

Επιρροή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σταύρος Ψυχάρης συγκαταλέγεται στους ισχυρότερους παράγοντες της πολιτικής, οικονομικής και μιντιακής ζωής της χώρας.[13]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός των άρθρων που έγραψε ως δημοσιογράφος, συνέγραψε τα παρακάτω βιβλία:

  • Τα παρασκήνια της αλλαγής, εκδ. Παπαζήση, Αθήνα, 1975
  • Οι 70 κρίσιμες ημέρες, εκδ. Παπαζήση, Αθήνα, 1976[14]
  • Οι μνηστήρες της εξουσίας στο παιχνίδι της αλήθειας, εκδ. Παπαζήση, Αθήνα, 1977
  • Οι εβδομήντα κρίσιμες ημέρες, Επιμ. Μαρία Σφυρόερα, εκδ. Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, 2010, ISBN 978-960-469-691-8[5]
  • Τα παρασκήνια της αλλαγής, Ιούλιος του '74, Επιμ. Μαρία Σφυρόερα, εκδ. Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, 2010, ISBN 978-960-469-690-1, σσ. 298[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Άρθρο 29: Διοίκηση του Αγίου Όρους». Υπουργείο Εξωτερικών. 2013-03-10. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-03-10. https://web.archive.org/web/20130310143033/http://www.mfa.gr/organismos-ypex/kephalaio-b-kentriki-ypiresia/arthro-29-dioikese-tou-agiou-orous.html. Ανακτήθηκε στις 2013-03-10. 
  2. 2,0 2,1 Ιστολ. 2ξίδιο, ο Άγιος και Μέγα-Σταύρος στο Μάπες Show, [Αναδημοσ. από ιστοσ. Δημήτρη Λιμπερόπουλου], 30/10/2007
  3. Ο Γέρος, ο Ανδρέας και ο Καραμανλής
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Ευγενία Λουπάκη (8 Νοεμβρίου 1996). «Σταύρος Ψυχάρης: ο κουμπάρος του χουντικού, του Αντρέα και του Κόκκαλη». Κουτί της Πανδώρας / Αντί, αναδημοσίευση από περιοδικό Μετρό. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2016. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Ιστοσ. Εθνικού Κέντρου Βιβλίου-Βιβλιονέτ, Ψυχάρης, Σταύρος Π.
  6. Επίσημη σελίδα Ιδρύματος Λαμπράκη - Διοίκηση και Συνεργάτες - Διοικητικό Συμβούλιο
  7. Ο Σταύρος Ψυχάρης εκδότης και στο «Βήμα» και στα «Νέα», Ημερησία
  8. «“Ψυχαροποίηση” στον ΔΟΛ». News Time. 2012-12-23. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-07-06. https://web.archive.org/web/20120706222833/http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=26309. Ανακτήθηκε στις 2013-03-10. 
  9. Ιστοσ. iEfimerida, Πρεμιέρα για τον Ανδρέα Ψυχάρη σε κομματική εκδήλωση της ΟΝΝΕΔ, 20/01/2012
  10. iefimerida.gr (22 Νοεμβρίου 2012). «Ποιος είναι ο Σταύρος Ψυχάρης και γιατί κήρυξε πόλεμο στην Τρόικα, στον Σαμαρά και στους «κουκουλοφόρους»». www.iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2016. 
  11. «Σταύρος Ψυχάρης: Ο άνθρωπος που έτρεμαν οι πολιτικοί, το δεξί χέρι του Χρήστου Λαμπράκη». www.boro.gr. 25 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2017. 
  12. «Το μεγάλο στοίχημα του Σταύρου Ψυχάρη». www.newsbomb.gr. 25 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2016. 
  13. Το προφίλ Ψυχάρη ...κατά τον Δημήτρη Λιμπερόπουλο
  14. Εφημ. Τα Νέα, Οι πρώτες έγκυρες δημοσιογραφικές έρευνες, 17/04/2009