Σταύρος Βαβούρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σταύρος Βαβούρης
Γέννηση
Αθήνα
Θάνατος
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σχολές φοίτησης Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ιδιότητα ποιητής και συγγραφέας
Είδος τέχνης Ποίηση

Ο Σταύρος Βαβούρης (1925 - 7 Νοεμβρίου 2008)[1] ήταν Έλληνας ποιητής.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σταύρος Βαβούρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Την περίοδο 1946-1952 σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξαιρετικά δραστήριος παρά μια εκ γενετής αναπηρία, εργάστηκε ως καθηγητής φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Πρώτες του δημοσιεύσεις ήταν τα ποιήματα «Σοφίας κρίματα» στο περιοδικό «Ξεκίνημα» της Θεσσαλονίκης (Ιούνιος 1944, τεύχος 6-7), και «Χίμαιρα» στο περιοδικό «Νεανική φωνή». Πέθανε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 2008.

Αποτίμηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα πρώτα ποιήματά του ακολουθεί την τεχνική του Κωνσταντίνου Καβάφη. Δίνοντάς τους δραματουργική μορφή, σφραγίζει πρόσωπα με ιστορική υπόσταση με την αβεβαιότητα του έρωτα και το τραύμα που προκαλεί η απώλεια. Μετά το 1980 πραγματοποιεί στροφή στο έργο του: αιχμηρά αλλά και με ειρωνεία παρουσιάζει τη ματαιότητα του έρωτα και το ανέφικτο της ευτυχίας. Ποιητής του πάθους, που δοκιμάζεται στα όρια της οδύνης, μιλάει σωματικά για τον έρωτα, συγκρατημένα και κομψά, χωρίς να κάνει δηλώσεις για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Μόνο στα ποιήματα της τελευταίας εικοσαετίας και μετά την έξοδό του από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αναφέρεται ανοιχτά στην ομοφυλοφιλία του. Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά. Το 1986 του απονεμήθηκε το 2ο Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή «Πού πάει, πού με πάει αυτό το ποίημα». Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα αγγλικά, ολλανδικά, πολωνικά, βουλγαρικά.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εδώ φαντάσου καλπασμούς και κύματα (1952)
  • Τρία ποιήματα (1954)
  • Σημειώσεις για έναν άνθρωπο που πέθανε (1956)
  • Πικρά χείλη δίχως γεύση παραδοχής (1959)
  • Τα ξηρά ποιήματα - Στη διακεκαυμένη (1963)
  • Οι Ατρείδες της φωτιάς και της σιωπής (1964)
  • Ορφέας κατερχόμενος (1971)
  • Delecta (1971, ανθολογία ποιημάτων του)
  • Ποιήματα (1977, ανθολογία ποιημάτων του)
  • Στον αστερισμό των εγκλίσεων και των χρόνων του ρήματος «έρχομαι» (1980)
  • Carmina profana 1979-1982 (1983)
  • Τα ακαριαία: εμείς 1980-1984 (1984)
  • Πού πάει, πού με πάει αυτό το ποίημα (1985, 2ο Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 1986)
  • Ημέρες, νύχτες, πού 'ναι τες (1987)
  • Εξάλλου μη ρωτάς (1988)
  • Πού πήγε, ως πού πήγε αυτό το ποίημα 1940-1993 (1998, ανθολογία ποιημάτων του)
  • Κι αυτό; Ίσως (1999)

Πεζά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εν ερημίαις και σκολιαίς (1965, διηγήματα)

Μελέτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Προτάσεις για την ποίηση του Άθω Δημουλά (1966)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]