Σοφοκλής Δούσμανης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σοφοκλής Δούσμανης
Sofoklis Dousmanis.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Σοφοκλής Δούσμανης (Ελληνικά)
Γέννηση 1868
Κέρκυρα
Θάνατος 6  Ιανουαρίου 1952
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες νέα ελληνική γλώσσα
Σπουδές Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (έως 1888)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
Αδέλφια Βίκτωρ Δούσμανης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Υπουργός Ναυτικών της Ελλάδας
Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (1914–1917)
Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (1921–1922)
Βραβεύσεις Ανώτερος ταξιάρχης του τάγματος του Σωτήρος

Ο Σοφοκλής Δούσμανης (1868 - 1952) ήταν Έλληνας ναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού, που υπηρέτησε ως αρχηγός ΓΕΝ.[1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια ηπειρώτικης καταγωγής, η οποία συγγένευε με βασιλικούς και πριγκιπικούς οίκους.[2] Παππούς του ήταν ο Αντώνιος Λευκόχειλος - Δούσμανης, διαπρεπής πολιτικός, ενώ μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο στρατηγός Βίκτωρ Δούσμανης. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1888 και έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897. Το 1912 τοποθετήθηκε διευθυντής της διοικητικής υπηρεσίας του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και εν συνεχεία κυβερνήτης του θωρηκτού "Γεώργιος Αβέρωφ" και αρχιεπιστολεύς του Στόλου του Αιγαίου.[3] Το 1914 προήχθη σε υποναύαρχο και τοποθετήθηκε διοικητής της μοίρας θωρηκτών. Τον επόμενο χρόνο ανέλαβε την αρχηγία του ΓΕΝ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1917, οπότε και αποστρατεύθηκε.[4] Εξορίστηκε ως φιλοβασιλικός στη Σαντορίνη και επανήλθε στην ενεργό δράση το 1920.[3] Το 1921 έγινε αρχηγός του Στόλου του Αιγαίου και το ίδιο έτος τοποθετήθηκε για δεύτερη φορά στην αρχηγία του ΓΕΝ, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Οκτώβριο του 1922.[4] Τον Ιανουάριο του 1923 προήχθη σε αντιναύαρχο και αποστρατεύθηκε.

Το 1935 διορίστηκε υπουργός ναυτικών στην κυβέρνηση Τσαλδάρη και προήχθη σε ναύαρχο.[5] Είχε συγγράψει το ημερολόγιον του κυβερνήτου του "Γ. Αβέρωφ" κατά τους πολέμους 1912 - 1913 (Αθήνα, 1939).[6] Είχε τιμηθεί με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος.

Απεβίωσε στις 6 Ιανουαρίου 1952 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Βούρου και δεν είχε παιδιά. Ανιψιός του ήταν ο Λάμπρος Ευταξίας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Στοιχεία για τον Βίκτωρα Δούσμανη, από την ιστοσελίδα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
  2. Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδόσεις Τεγόπουλου - Μανιατέα, τόμος 10, λήμμα Δούσμανης, σελ. 244
  3. 3,0 3,1 Αρχείο Δούσμανη, από το αρχείο του ΕΛΙΑ
  4. 4,0 4,1 Διατελέσαντες αρχηγοί ΓΕΝ, από την ιστοσελίδα του Πολεμικού Ναυτικού
  5. Κυβέρνηση Τσαλδάρη, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως
  6. Βιβλία του Δούσμανη, από την ιστοσελίδα protoporia.gr