Βίκτωρ Δούσμανης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βίκτωρ Δούσμανης
Viktor Dousmanis.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1861
Κέρκυρα
Θάνατος 1949
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
συγγραφέας
Οικογένεια
Αδέλφια Σοφοκλής Δούσμανης
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός αντιστράτηγος/Ελληνικός Στρατός Ξηράς
Πόλεμοι/μάχες Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897, Βαλκανικοί πόλεμοι, Μικρασιατική εκστρατεία και Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού της Ελλάδας (1914–1915)
Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού της Ελλάδας (1915–1916)
Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού της Ελλάδας (1921)
Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού της Ελλάδας (1922–1923)

Ο Βίκτωρ Δούσμανης (1862 - 1949) ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού, που έφτασε έως το αξίωμα του αρχηγού ΓΕΣ.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια ηπειρώτικης καταγωγής, η οποία συγγένευε με βασιλικούς και πριγκιπικούς οίκους.[1] Παππούς του ήταν ο Αντώνιος Λευκόχειλος - Δούσμανης, διαπρεπής πολιτικός, ενώ μικρότερος αδερφός του ήταν ο ναύαρχος Σοφοκλής Δούσμανης. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους με το βαθμό του αντιστράτηγου. Επίσης διετέλεσε υπασπιστής του βασιλιά Κωνσταντίνου, υπαρχηγός και αρχηγός του Γενικού επιτελείου (ΓΕΣ) το 1914-16 και ξανά το 1921[2], καθώς και καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων.[3] Το 1917 εξορίστηκε από τους βενιζελικούς στην Κορσική και στη συνέχεια καταδικάστηκε σε θάνατο από το Ειδικό Στρατοδικείο, αλλά η ποινή δεν εκτελέστηκε τελικά.[3] Αποστρατεύτηκε το 1923. Πολυγραφότατος, συνέγραψε τα έργα «Γεωδαισία», «Στρατηγικαί τακτικαί οδηγίαι», «Ιστορία του πολέμου του 1913», «Η εσωτερική όψη της μικρασιατικής εμπλοκής», «Απομνημονεύματα», κ.ά. Διάσημος για την ευρυμάθειά του, διετέλεσε διευθυντής σύνταξης της εγκυκλοπαίδειας του Πυρσού.

Ο Δούσμανης υπήρξε ικανότατος επιτελικός αξιωματικός και σε αυτόν οφείλεται εν πολλοίς η νίκη στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο, καθώς διατελούσε αρχηγός του Επιτελείου. Εν τούτοις, ήταν διαβόητος για την αλαζονική του συμπεριφορά, ενώ, αν και υπήρξε απολύτως αφοσιωμένος προς τον βασιλιά Κωνσταντίνο, δεν δίστασε να γράψει άσχημα λόγια για τους παλαιούς του συντρόφους Ιωάννη Μεταξά και Ξενοφώντα Στρατηγό.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδόσεις Τεγόπουλου - Μανιατέα, τόμος 10, λήμμα Δούσμανης, σελ. 244.
  2. Αρχηγοί ΓΕΣ-Ονομαστική κατάσταση
  3. 3,0 3,1 Ε΄ Ιστορικά, Βαλκανικοί Πόλεμοι, τεύχος 24, σελ. 19.