Σονάτα για πιάνο No. 4 (Μπετόβεν)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Σονάτα για Πιάνο No. 4 σε Μι-ύφεση μείζονα, Op. 7 (αγγλικά: Piano Sonata No. 4, γερμανικά: Klaviersonate Nr. 4), γνωστή και ως Grand Sonata είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη το 1796, η οποία αποτελείται από τέσσερα μέρη, ενώ είναι αφιερωμένη στη μαθήτρια του Babette, κοντέσα του Keglević.[1][2] Η εν λόγω σονάτα είναι μία από τις μεγαλύτερες χρονικά που συνέθεσε ποτέ ο Μπετόβεν. Ο τυπικός χρόνος εκτέλεσης της διαρκεί πάνω από 28 λεπτά.[3][1] Τα τέσσερα μέρη της σονάτας είναι τα εξής: Ι. Allegro molto e con brio, 6/8, ΙΙ. Largo, con gran espressione, 3/4 σε Ντο μείζονα, ΙΙΙ. Allegro, 3/4; Trio σε Μι-ύφεση ελάσσονα και IV.Rondo: Poco allegretto e grazioso.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 McCallum 2007, σελ. 8
  2. Hewitt 2006, σελ. 7
  3. Hewitt 2006, σελ. 6
Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]