Ρόμπερτ ντε Μπρους, 1ος λόρδος του Άναντεϊλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ρόμπερτ ντε Μπρους, 1ος λόρδος του Άναντεϊλ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1078
Θάνατος1141 ή 1142
Πληροφορίες ασχολίας
Αξιοσημείωτο έργοGisborough Priory
Οικογένεια
ΤέκναΡόμπερτ ντε Μπρους, 2ος λόρδος του Άναντεϊλ
ΟικογένειαΟίκος του Μπρους
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαLord of Annandale

Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους, 1ος λόρδος του Άναντεϊλ γενάρχης του Οίκου του Μπρους ήταν Άγγλο - Νορμανδός βαρόνος και ιππότης με μεγάλες εκτάσεις στην Σκωτία, προστάτης της εκκλησίας ίδρυσε το αβαείο του Γκίσμπορου στο Γιορκσάιρ στο σημερινό Ρέντκαρ και Κλίβελαντ (1119).[1] Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους, 1ος λόρδος του Άναντεϊλ σύμφωνα με Βικτωριανούς ιστορικούς ήταν γιος του Αδάμ ντε Μπρους και της Έμμα ντε Ράμσεϊ.[2][3] Οι ιστορικοί συμφωνούν ομόφωνα με την Νορμανδική καταγωγή της οικογένειας του, ο ιστορικός Τζορτζ Έντουαρντ Κοκάιν (1825 - 1911) σημειώνει ότι η οικογένεια πήρε το όνομα από το πατρικό της χωριό Μπρις στο Βαλόνι.[4] Οι σύγχρονοι ιστορικοί αναφέρουν ότι το χωριό Μπρις βρισκόταν κοντά στο Σερμπούρ-Οκτβίλ στην χερσόνησο του Κοταντέν, η οικογένεια του ήρθε στην Αγγλία όταν ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας κατέκτησε την Νορμανδία.

Παρουσία στην Αγγλική βασιλική αυλή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους, 1ος λόρδος του Άναντεϊλ εμφανίζεται για πρώτη φορά την περίοδο 1094 - 1100 σε διάταγμα του Ούγου, κόμη του Τσέστερ στο οποίο παραχωρεί την εκκλησία του Φλάμπορουγκ στο Γιορκσάιρ στο αβαείο του Γουίτμπι, ο κόμης του Τσέστερ έδωσε μεταξύ 1100 - 1104 σημαντικά δώρα στον Ρόμπερτ στην περιοχή του Κλίβελαντ. Την περίοδο 1103 - 1106 ο Ρόμπερτ ντε Μπρους εμφανίζεται μαζί με τον Ραλφ Πέινελ και 16 ευγενείς σε ένα διάταγμα του Γουλιέλμου, κόμη του Μορτέν ανιψιού του Γουλιέλμου του Κατακτητή στο αβαείο του Μαρμουτιέ. Το 1109 ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας συγκάλεσε βασιλικό συμβούλιο στο Νότιγχαμ, παραχώρησε στον Ρόμπερτ την εκκλησία του Ντάραμ και πολλές άλλες τοποθεσίες που είχαν διεκδικήσει οι άντρες της Νορθουμβρίας. Την περίοδο 1109 - 1114 εμφανίζεται σε πολλά διατάγματα να έχει υπό την κατοχή του πολλά εδάφη και βίλες στο Γιορκσάιρ, την ίδια εποχή εμφανίζεται σε διάταγμα που εκδόθηκε από τον Ερρίκο Α΄ στο Γούντστοκ του Οξφορντσάιρ. Στην Εργασία του Λίντσεϊ εμφανίζεται να παραλαμβάνει περισσότερα εδάφη την περίοδο 1115 - 1118 ενώ ο βασιλιάς του έδωσε τα εδάφη στο Γιορκσάιρ αμέσως μετά την μάχη του Τινσεμπραί (28 Σεπτεμβρίου 1106). Ο Ρόμπερτ συμμετείχε στην μεγάλη συγκέντρωση των βορείων ευγενών στο Ντάραμ (1121) και πολλές φορές την περίοδο 1124 - 1130 βρισκόταν μαζί με τον βασιλιά στο Μπράμπτον. Το 1131 βρέθηκε στην συνοδεία του Έρρίκου Α΄ στο Λάιονς και την ίδια εποχή πιστοποιείται με τρείς προσωπικούς ιππότες σε δωρεά μαζί με τον Άλαν Ντι Πέρσι στους μοναχούς του Γουίτμπι.[5] Ακούγεται ότι ο Ρόμπερτ ντε Μπρους, 1ος λόρδος του Άναντεϊλ είχε περίπου 80 βίλες στο Γιορκσάιρ την εποχή του Ερρίκου Α΄ και διατηρούσε σε ισχυρό βαθμό τις συνδέσεις με τους πατριώτες του Νορμανδούς. Ένα μέλος της οικογένειας των Φευγκέρ είχε αναλάβει να εκδόσει τα διατάγματα του Ρόμπερτ ντε Μπρους γύρω στο 1135 στο Γιορκσάιρ.[6]

Σχέσεις με τον Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ισχυρή φιλία του με τον μελλοντικό Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1120 στην αυλή του Ερρίκου Α΄, ήταν στην Γαλλία μαζί με τον Άγγλο βασιλιά και του παραχωρήθηκε το μεγαλύτερο τμήμα της χερσονήσου του Κοταντέν.[7] Όταν ο Δαυίδ έγινε βασιλιάς της Σκωτίας του παραχώρησε την κομητεία του Άναντεϊλ (1124) αλλά σύμφωνα με τις περισσότερες φήμες ο Ρόμπερτ δεν είχε μείνει ποτέ στα εδάφη του στην Σκωτία.[8]

Μετά τον θάνατο του Ερρίκου Α΄ ο Ρόμπερτ αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον διάδοχο του Στέφανο, υποστήριξε μαζί με τον Δαυίδ την Αυτοκράτειρα Ματθίλδη και εκμεταλλεύτηκε το μεγάλο χάος που δημιούργησε ο εμφύλιος πόλεμος που έμεινε γνωστός σαν "Αναρχία" για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του γιου του στην Νορθουμβρία. Οι πράξεις αυτές τον έφεραν σε σύγκρουση με τον Δαυίδ Α΄ για πρώτη φορά, αρνήθηκε να δώσει όρκο υποτέλειας στον Δαυίδ και στην συνέχεια στην μάχη του Στάνταρντ (1138) πολέμησε με τους Άγγλους.[9] Πριν την μάχη ο Ρόμπερτ ματαίως προσπάθησε να υπενθυμίσει στον Δαυίδ Α΄ την βοήθεια που του είχε προσφέρει να γίνει βασιλιάς της Σκωτίας και ότι ο ίδιος είχε πείσει τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλέξανδρο Α΄ να του δώσει ένα τμήμα του βασιλείου του, οι εκκλήσεις έμειναν χωρίς αποτέλεσμα. Μετά την αποτυχία και της τελευταίας προσπάθειας για συμφιλίωση ο Ρόμπερτ και ο μεγαλύτερος γιος του Άνταμ εντάχθηκαν στον Αγγλικό στρατό, ο μικρότερος γιος του Ρόμπερτ με φιλοδοξίες για την διαδοχή στον θρόνο της Σκωτίας παρέμεινε στην χώρα και πολέμησε στο πλευρό του Δαυίδ.[10]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους, 1ος λόρδος του Άναντεϊλ παντρεύτηκε δυο φορές :

  • Αγνή, κόρη του Γοδεφρείδου Μπαινάρντ, σερίφη της Γιορκ
  • Αγνή, κόρη και διάδοχο του Φούλκων ντε Πέινελ του Κάρλτον στο βόρειο Γιορκσάιρ, με τον γάμο πήρε την επίβλεψη του κάστρου του Κάρλτον και κράτησε για τον εαυτό του την Πέινελ.[11][12]

Δεν είναι γνωστό με ποιά από τις συζύγους του απέκτησε τους γιους του, σύμφωνα με τις περισσότερες ενδείξεις μητέρα τους ήταν η Αγνή του Πέινελ, οι γιοι του ήταν :

  • Άνταμ ντε Μπρους Α΄, μεγαλύτερος γιος και διάδοχος πιστός στον πατέρα του τον ακολούθησε στον Αγγλικό στρατό όταν συγκρούστηκε με τον Δαυίδ Α΄ και πέθανε 12 μήνες μετά από αυτόν, το όνομα της συζύγου του δεν είναι γνωστό.[13][14]
  • Ρόμπερτ ντε Μπρους, 2ος λόρδος του Άναντεϊλ.[15][16]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Sherlock, Stephen. "Gisborough Priory: Information for Teachers
  2. Norcliffe, C.B., editor, The Visitation of Yorkshire, 1563/4 taken by William Flower, Norroy King of Arms, London, 1881, p.40.
  3. Burke, Messrs. John & John Bernard, The Royal Families of England, Scotland, and Wales, with their Descendants, etc., London, 1848: vol.1, pedigree XXXIV.
  4. Cokayne, G.E., edited. by the Hon. Vicary Gibbs, The Complete Peerage, vol.ii, London, 1912, p.358n.
  5. Farrer, William, editor, Early Yorkshire Charters, vol. ii, Edinburgh, 1915, p.11.
  6. Loyd, Lewis C., Barrister-at-law, edited by Charles Travis Clay & David C. Douglas, The Origins of some Anglo-Norman Families, Harleian Society, Leeds, UK, 1951; reprinted Baltimore, Md., 1999 edition, p.43.
  7. Farrer, 1915, p.11.
  8. Donaldson, Gordon, Scottish Historical Documents, Edinburgh, 1970: 19, "David by the grace of God King of Scots, to all his barons, men, and friends, French and English, greeting. Know ye that I have given and granted to Robert de Brus Estrahanent (i.e: Annandale) and all the land from the boundary of Randolph Meschin; and I will and grant that he should hold and have that land and its castle well and honourably with all its customs," &c. This is a new charter and not a reconfirmation."
  9. Burton, John Hill, The History of Scotland, New revised edition, Edinburgh, 1876, vol.1, p.437
  10. Farrer, 1915, p.11-12.
  11. Dictionary of National Biography, Oxford, 1904 (online version available) Duncan, ODNB
  12. Burke (1883) p.80
  13. Ritchie, R. L. Graeme, The Normans in Scotland, Edinburgh University Press, 1954, p.278.
  14. http://fmg.ac/Projects/MedLands/SCOTLAND.htm#AdamBrusdied1143
  15. Ritchie, 1954, p.278.
  16. http://fmg.ac/Projects/MedLands/SCOTLAND.htm#AdamBrusdied1143

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Burton, John Hill, The History of Scotland, New revised edition, Edinburgh, 1876
  • Cokayne, G.E., edited. by the Hon. Vicary Gibbs, The Complete Peerage, vol.ii, London, 1912
  • Donaldson, Gordon, Scottish Historical Documents, Edinburgh, 1970
  • Duncan, A.A.M., 'de Brus, Robert (I), Lord of Annandale (d. 1142)', Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004.
  • Farrer, William, editor, Early Yorkshire Charters, vol. ii, Edinburgh, 1915
  • Oram, Richard, David: The King Who Made Scotland, (Gloucestershire, 2004)
  • Sherlock, Stephen. "Gisborough Priory: Information for Teachers

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]