Ροβέρτος ο Ισχυρός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ροβέρτος (αποσαφήνιση).
Ροβέρτος ο Ισχυρός
Arbor genealogiae regum Francorum - Besançon ms854 f8 Robert le Fort.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Robert le Fort (Γαλλικά)
Γέννηση9ος αιώνας
Θάνατος2  Ιουλίου 866
Brissarthe
Αιτία θανάτουΈπεσε στο καθήκον
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφεουδάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑδελαΐδα του Τουρ
ΤέκναΕύδης Α΄ της Γαλλίας
Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας
ΓονείςΡοβέρτος Γ΄της Βορμς και Βαλντράντα
ΑδέλφιαΕύδης Α΄ του Τρουά
ΣυγγενείςΑδελαΐδα του Τουρ (ίσως είναι σύζυγος), Εύδης Α΄ του Τρουά (ίσως είναι αδελφός), Adalhelm de Laon (ίσως είναι αδελφός) και Ούγος ο Αββάς
ΟικογένειαΟίκος των Ροβερτιδών
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςBattle of Brissarthe
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ροβέρτος ο ισχυρός ή Ροβέρτος Δ΄ του Βορμς (Robert le Fort, 8302 Ιουλίου 866) μέλος του Οίκου των Ροβερτιδών ήταν Μαρκήσιος της Βρετάνης και ο πρώτος Κόμης του Ανζού (861 - 866). Ο Ροβέρτος Δ΄ ήταν γιος του Ροβέρτου Γ΄ του Βορμς αν και η πατρότητα του είναι για πολλούς ασαφής.[1] [2] Ο Ροβέρτος ο Ισχυρός ήταν πατέρας των βασιλέων της Γαλλίας Ροβέρτου Α΄ και Όντο ή Εύδη Α΄, ήταν ο προπάππος του Ούγου Καπέτου γενάρχη της δυναστείας των Καπετιδών της Γαλλίας.

Δούκας στο Λε Μαν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων Κάρολος ο Φαλακρός τον διόρισε "επιθεωρητή των ανακτόρων" (853). Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την καταγωγή της οικογένειας των Ροβερτιδών, η μόνη σοβαρή πρόταση σύμφωνα με τους ιστορικούς αναφέρει ότι προέρχονται από το Εσμπάι στην Ανατολική Φραγκία και είναι κλάδος του Οίκου των Μεροβίγγειων. Την εποχή που ήταν αυτοκράτορας ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός από την Δυναστεία των Καρολιδών η οικογένεια μετακινήθηκε στην Δυτική Φραγκία. Μια εναλλακτική πρόταση είναι ότι κατάγονται από την οικογένεια Χρόντεγκανγκ του Μετς αλλά δεν έχει γίνει ευρύτατα αποδεκτή. Μετά την άφιξη των Ροβερτιδών στην Δυτική Φραγκία ο Κάρολος ο Φαλακρός τους έδωσε σημαντικά προνόμια για να τον υπερασπιστούν από τους εχθρούς του, πήραν την διοίκηση του αβαείου του Μαρμουτιέ, την Μαιν, το Ανζού και την Τουρ. Οι δωρεές του βασιλιά δημιούργησαν ένα πανίσχυρο δουκάτο με κέντρο την πόλη Λε Μαν, αντιστοιχούσε στο παλιότερο βασίλειο Νευστρία, η μοναδική υποχρέωση του ήταν να υποστηρίξει τους Φράγκους από τις επιδρομές των Βρετόνων και των Βίκινγκ (853).

Επανάσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρά το γεγονός ότι ήταν ένας από τους ευνοούμενους ευγενείς του Καρόλου Β΄, εξεγέρθηκε εναντίον του (858). Ο ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά Λουδοβίκος ο Γερμανικός κάλεσε μία ομάδα Βρετόνων υπό τον Σαλομόν της Βρετάνης να επιτεθούν στο βασίλειο των Δυτικών Φράγκων και να του δηλώσουν υποτέλεια. Η επανάσταση οφειλόταν στη συμμαχία του Καρόλου Β΄ με τον Ερισπόε δούκα της Βρετάνης, και τη στέψη του διαδόχου Λουδοβίκου του Τραυλού σαν βασιλιά της Νευστρίας (856). Τα γεγονότα αυτά εξασθένησαν σημαντικά τις εξουσίες του Σαλομόν και του Ροβέρτου του Βορμς, ο Κάρολος ο Φαλακρός έδωσε σαν αποζημίωση στον Ροβέρτο το Οτάν και το Νεβέρ στην Βουργουνδία γι΄αυτό τον υπερασπίστηκε μετά την επίθεση του Λουδοβίκου του Γερμανικού (856). Μετά την δολοφονία του Ερισπόε ωστόσο τον Νοέμβριο του 857 ο Ροβέρτος ο Ισχυρός ενώθηκε σε επανάσταση εναντίον του Καρόλου του Φαλακρού (858).

Τα στρατεύματα του Ροβέρτου από την Νευστρία με αφετηρία την πρωτεύουσα Λε Μαν επιτέθηκαν στον Λουδοβίκο τον Τραυλό (858), ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός έφτασε τον Σεπτέμβριο του 858 στην Ορλεάνη και δέχτηκε αποστολές από τους Βρετόνους και τον Πεπίνο Β΄. Ο Κάρολος Β΄ έκλεισε ειρήνη με τον Ροβέρτο και ίδρυσε τις Μαρκιωνίες της Νευστρίας με στόχο να προστατεύσει το βασίλειο του από τους επιδρομείς (861). Ο Ροβέρτος ο Ισχυρός διορίστηκε κόμης του Ανζού και Μαρκήσιος της Βρετάνης, στην συνέχεια υπερασπίστηκε επιτυχώς τα βόρεια τμήματα του βασιλείου από τις επιδρομές των Βίκινγκς. Ο Κάρολος ο Φαλακρός αντιμετώπισε την εξέγερση του γιου του Λουδοβίκου του Τραυλού (862), διότι θεώρησε ότι υποτιμήθηκε με τον διορισμό του στον Άγιο Μαρτίνο του Τουρ (858) σε σχέση με το βασίλειο που είχε δεχτεί το 856. Ο νεαρός Λουδοβίκος Β΄ ενώθηκε με τον Σαλομόν και τα στρατεύματά τους βάδισαν εναντίον του Ροβέρτου.

Συμμαχία με τους Βίκινγκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανδριάντας του Ροβέρτου του Ισχυρού

Οι δύο στρατοί των Βίκινγκ συναντήθηκαν στην Βρετάνη, ο ένας εκδιώχθηκε στην κοιλάδα του ποταμού Σηκουάνα από τον Κάρολο τον Φαλακρό και ο άλλος επέστρεφε από την Μεσόγειο Θάλασσα. Ο Σαλομόν προσέλαβε τον Μεσογειακό στόλο ως μισθοφόρους για να λεηλατήσει την Κοιλάδα του Λίγηρα στην Νευστρία.[3] Ο Ροβέρτος συνέλαβε 12 πλοία σκοτώνοντας τα πληρώματα τους, σώθηκαν ελάχιστοι που μπόρεσαν να δραπετεύσουν. Παράλληλα ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τους Βίκινγκς στον Σηκουάνα με σκοπό να τους πάρει ως δικούς τους μισθοφόρους ώστε να μην ενισχύσουν τον στρατό του Σαλομόν, τους πρόσφερε 6.000 χρυσές λίρες. Συνέλεξε επιπλέον ένα μεγάλο ποσό από φόρους ώστε να πληρώσει τους Βίκινγκ και να τους κρατήσει μακριά από την Νευστρία. Η ειρήνη ανάμεσα στους Φράγκους και τους Βίκινγκ δεν κράτησε ωστόσο πολύ, ο Ροβέρτος έκλεισε ειρήνη με τον Σάλομον και οι Βίκινγκς που δεν είχαν εχθρικά εδάφη να λεηλατήσουν κατέστρεψαν την Νευστρία.ref>Einar Joranson (1923), The Danegeld in France (Rock Island: Augustana), 59–61.</ref> Ο Κάρολος ο Φαλακρός διόρισε κατόπιν τον Ροβέρτο τον Ισχυρό ηγούμενο στο Αβαείο του Αγίου Μαρτίνου του Τουρ.[4]

Θάνατος σε μάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα επόμενα χρόνια ο Ροβέρτος ο Ισχυρός βρέθηκε ξανά σε πόλεμο με τον Πεπίνο Β΄, υπερασπίστηκε ξανά το Οτάν από τον Λουδοβίκο τον Γερμανικό (863) και προχώρησε σε νέες εκστρατείες στην Νευστρία (865, 866). Λίγο πριν τον θάνατο του προσπάθησε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τους Βίκινγκ που λεηλατούσαν τα περίχωρα του Λε Μαν. Ο Ροβέρτος ο Ισχυρός υπερασπίστηκε ξανά τα σύνορα του βασιλείου από τις επιδρομές των Βίκινγκς και των Βρετόνων, που επιτέθηκαν ξανά υπό την ηγεσία του Σαλομόν, όμως έπεσε στη "μάχη του Μπρισάρτ" (2 Ιουλίου 866). Στην διάρκεια της μάχης παγίδευσε έναν αρχηγό των Βίκινγκς σε μια κοντινή εκκλησία.[5] Με την σιγουριά του νικητή έβγαλε τον οπλισμό του, αλλά οι πολεμιστές των Βίκινγκς που παραμόνευαν όταν τον είδαν άοπλο όρμηξαν και τον σκότωσαν εύκολα. [5].[6] Τον Ροβέρτο τον Ισχυρό διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Εύδης σε ηλικία 9 ετών, η ηρωική του αντίσταση απέναντι στους Βίκινγκ του έδωσαν τον χαρακτηρισμό "Δεύτερος Μακκαβαίος"

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την σύζυγο του Αδελαΐδα του Τουρ κόρη του Ούγου του Τουρ απέκτησε :[7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984), Κεφάλαιο 10
  2. Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984), Tafel 10
  3. Einar Joranson (1923), The Danegeld in France (Rock Island: Augustana), σσ. 59–61.
  4. Jim Bradbury, The Capetians, Kings of France 987-1328, (London: Hambledon Continuum, 2007), σ. 24.
  5. 5,0 5,1 Jim Bradbury, The Capetians, Kings of France 987-1328, (London: Hambledon Continuum, 2007), 24. ISBN 978-1-85285-528-4
  6. Jim Bradbury, The Capetians, Kings of France 987-1328, (London: Hambledon Continuum, 2007), σ. 24.
  7. Jim Bradbury, The Capetians, Kings of France 987-1328, (London: Hambledon Continuum, 2007), σ. 24.
  8. Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984), Κεφάλαιο 10
  9. Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984), Κεφάλαιο 10

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984)
  • Einar Joranson (1923), The Danegeld in France (Rock Island: Augustana)
  • Jim Bradbury, The Capetians, Kings of France 987-1328, (London: Hambledon Continuum, 2007)
  • Smith, Julia M. H. Province and Empire: Brittany and the Carolingians. Cambridge University Press: 1992.
  • Hummer, Hans J. Politics and Power in Early Medieval Europe: Alsace and the Frankish Realm 600 – 1000. Cambridge University Press: 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Robert the Strong της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Ροβέρτος ο Ισχυρός
Γέννηση: 830 Θάνατος: 2 Ιουλίου 866
Προκάτοχος
Νέος τίτλος
Κόμης του Ανζού
Blason duche fr Anjou (moderne).svg

861-866
Διάδοχος
Εύδης Α΄ της Γαλλίας
Μαρκήσιος της Βρετάνης
861-866
Διάδοχος
Ούγος ο Αββάς