Ριχάρδος Αβενάριος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ριχάρδος Αβενάριος
250
Πραγματικό όνομα Ριχάρδος Χάινριχ Λούντβιχ Αβενάριος
Γέννηση 19 Νοεμβρίου 1843
Παρίσι
Θάνατος 18 Αυγούστου 1896 (52 ετών)
Ζυρίχη
Περίοδος 19ος αιώνας
Περιοχή Δυτική Φιλοσοφία
Σχολή Εμπειριοκριτικισμός
Κύρια Ενδιαφέροντα Καθαρή εμπειρία
Φιλοσοφία της επιστήμης
Αξιοσημείωτες Ιδέες Εμπειρισμός
Κριτικισμός
Επιδράσεις Καντ, Χιουμ
Επηρέασε Ερνστ Μαχ, Ανατόλι Λουνατσάρσκι, Αλεξάντερ Μπογκντάνοφ, Γουίλιαμ Τζέιμς

Ο Ριχάρδος Χάινριχ Λούντβιχ Αβενάριος (Richard Heinrich Ludwig Avenarius, Παρίσι 19 Νοεμβρίου 1843 - Ζυρίχη 18 Αυγούστου 1896) ήταν Γερμανο-Ελβετός φιλόσοφος και φυσικός, πιο γνωστός ως θεωρητικός της «καθαρής εμπειρίας».

Ο Αβενάριος υπήρξε καθηγητής της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης,[1] επίσης υπήρξε συνδιευθυντής με τον Βίλχελμ Βουντ της Τρίμηνης Επιθεώρησης Επιστημονικής Φιλοσοφίας και πιστεύεται πως είναι ένας από τους θεμελιωτές εμπειριοκριτικισμού.[2]

Ο Αβενάριος στα εξής έργα: Κριτική της καθαράς εμπειρίας (Kritik der reinen Erfahrung, 1888), Η ανθρώπινη σύλληψη του κόσμου (Der menschliche Weltbrgriff, 1891) κ.λπ., δοκιμάζει να εξαλείψει από τα θεμέλια τον ιδεαλισμό. Μέσα από τα έργα του δείχνει ότι ο στοχασμός δεν αποτελεί a priori σεβασμό προς την εμπειρία, αλλά ακριβώς το αντίθετο, ήτοι ότι προέρχεται από αυτήν.[2]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αβενάριος ήταν ανιψιός του γνωστού συνθέτη Ρίχαρντ Βάγκνερ, ενώ ο αδελφός του Φερδινάνδος, ασχολήθηκε με την κριτική τέχνης.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Χάρης Πάτσης, Βασική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια (1967). «Τόμος 1». Αβενάριος Ριχάρδος. Οργανισμός Εγκυκλοπαιδικών Εκδόσεων, σελ. 43. 
  2. 2,0 2,1 Νέα Δομή (1997). «Τόμος 1». Αβενάριος, Ριχάρδος. Εκδόσεις ΔΟΜΗ Αθήνα. Εκδοτικός Οργανισμός ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΥ - ΜΑΝΙΑΤΕΑ, σελ. 31. 
  3. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν ΗΛΙΟΥ. «Τόμος Α». Ριχάρδος Αβενάριος. ΗΛΙΟΣ, σελ. 78. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]