Περιφέρεια Κοστανάι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κοστανέι
Logo Kostanay Province.png
Έμβλημα
Kostanay in Kazakhstan.svg
ΧώραΚαζακστάν
Διοικητική υπαγωγήΚαζακστάν, Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Καζαχστάν και d:Q4503772
ΠρωτεύουσαΚοστανάι
Διοίκηση
 • ΕπικεφαλήςArkhimed Mukhambetov
Έκταση196 001 km²
Πληθυσμός880 227
Ταχυδρομικός κώδικας110000
Γεωγραφικές συντεταγμένες53°12′0″N 63°38′0″E
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος

Η περιφέρεια Κοστανάι ( καζακικά: Қостанай облысы‎ ; ρωσικά: Костанайская область‎ ) είναι μια περιφέρεια στο βόρειο Καζακστάν με την πρωτεύουσα το Κοστανάι. Ο πληθυσμός της περιφέρειας είναι περίπου 870.000 κάτοικοι, εκ των οποίων οι 223.600 ζουν στο Κοστανάι. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι το Ρούντνι, με 120.000 κατοίκους περίπου.

Όπως και οι υπόλοιπες περιφέρειες του Βόρειου Καζακστάν, χαρακτηρίζεται από πεδινά εδάφη και μια μεγάλη ρωσική μειονότητα, η οποία αποτελεί την πλειονότητα του πληθυσμού εδώ, αν και μαζί με τους Ουκρανούς, τους Γερμανούς και άλλες ευρωπαϊκής καταγωγής εθνότητες που είναι εκρωσισμένες σε μεγάλο βαθμό το Κοστανάι είναι γλωσσικά μια περιφέρεια με ρωσική πλειοψηφία.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επαρχία Κοστανάι συνορεύει με τα εξής ρωσικά ομοσπονδιακά υποκείμενα: περιφέρεια Ορενμπούργκ, περιφέρεια Τσελιάμπινσκ και περιφέρεια Κουργκάν. Βρίσκεται κοντά στα Ουράλια Όρη . Επίσης, συνορεύει με τις περιφέρειες Ακτόμπε (στα νοτιοδυτικά), Καραγκάντα (στα νότια), Ακμόλα (στα νοτιοανατολικά), και Βόρειο Καζακστάν (στα βορειοανατολικά). Ο ποταμός Τομπόλ, παραπόταμος του Ιρτύς, πηγάζει από την επαρχία και οδεύει για τη Ρωσία. Η έκταση της περιφέρειας είναι 196.000 τ.χλμ. και είναι η έκτη μεγαλύτερη περιφέρεια του Καζακστάν. Στο βόρειο τμήμα της επαρχίας μπορεί κανείς να βρει σιτάρι και πευκοδάση. Το νότιο τμήμα κυριαρχείται από θάμνους και λιβάδια.

Πηγές πρώτων υλών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιφέρεια Κοστανάι είναι πλούσια σε ορυκτά, ειδικά στα σιδηρομεταλλεύματα. Η επαρχία διαθέτει επίσης κοιτάσματα λιγνίτη, αμιάντου, πηλού, ασβεστόλιθου, βωξίτη, χρυσού, αργύρου και νικελίου .

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημογραφική επισκόπηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εθνολογική σύσταση της περιφέρειας Κοστανάι στην απογραφή του 2009. Με φούξια οι επαρχίες με πλειοψηφία Ρώσων και πράσινο οι επαρχίες με πλειοψηφία Καζάκων.

Το 2020 η περιφέρεια είχε πληθυσμό 868.579 κατοίκων.[1] Οι Καζάκοι αποτελούσαν το 41.18% του πληθυσμού και οι Ρώσοι το 40.71% εκείνο το έτος.[2] Οι Ουκρανοί αποτελούσαν το 8.08%, οι Γερμανοί το 3.10%, οι Τάταροι το 1.82% και το 5.11% αποτελούνταν από άλλες εθνότητες.

Οι Ρώσοι και οι Καζάκοι αποτελούν μια σχεδόν ίση μερίδα του πληθυσμού. Σημαντικό μερίδιο του πληθυσμού αποτελείται από Ουκρανούς, Γερμανούς, Τατάρους και άλλες ευρωπαϊκές και σοβιετικές μειονότητες που μετανάστευσαν στην περιφέρεια, όπως και σε άλλες περιοχές της χώρας. Στην περιφέρεια ζουν πολλοί Ρώσοι και Σλάβοι, αποτέλεσμα της εσωτερικής μετανάστευσης επί Σοβιετικής Ένωσης και του μαζικού εποικισμού που έλαβε χώρα επί τσαρικής εποχής. Η εγγύτητα με τη Ρωσία είναι άλλος ένας λόγος που υπάρχει μεγάλη ρωσική μειονότητα, αλλά και το γεγονός ότι κατακτήθηκε νωρίτερα από άλλες περιοχές της Κεντρικής Ασίας.

Οι Γερμανοί αποτελούν σημαντική μειονότητα, όντας απόγονοι Γερμανών του Βόλγα που απελάθηκαν τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 1941 στη Σιβηρία και το Καζακστάν για να μην συνεργαστούν με τους Γερμανούς εισβολείς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Από την δεκαετία του 1960 υπήρχε μια ελαφριά μεταναστευτική τάση των Ευρωπαίων προς τη Ρωσία και άλλες δημοκρατίες, σε αντίθεση με την γρήγορη άνοδο που υπήρχε νωρίτερα.

Από την δεκαετία του 1990 βλέπουμε μεγάλη αύξηση των μεριδίων των Καζάκων, σε βαθμό που το 2020 ξεπέρασαν τους Ρώσους αριθμητικά, λόγω των υψηλών επιπέδων μετανάστευσης Ρώσων και Ευρωπαίων προς την Ρωσία, την Γερμανία, το Ισραήλ και άλλες χώρες. Αιτία της γρήγορης καθόδου του πληθυσμού των Ρώσων την δεκαετία του 1990 ήταν η αντιληπτή έλλειψη οικονομικών ευκαιριών λόγω μιας ευνοϊκότερης στάσης για τους Καζάκους (εκπαιδευτική πολιτική, περισσότερο μερίδιο καζάκων υποψηφίων στις εκλογές, αναβάθμιση της καζακικής γλώσσας, αλλαγές που δημιουργούσαν την αντίληψη της περιθωριοποίησης των Ρώσων).

Άλλες κύριες αιτίες μείωσης του πληθυσμού των Ρώσων είναι και η χαμηλότερη γεννητικότητα που υπάρχει στους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς, αλλά και η μεγαλύτερη θνησιμότητα λόγω μεγαλύτερης διάμεσης ηλικίας. Αυτές είναι οι κύριες αιτίες που οι Ρώσοι συνεχίζουν να μειώνονται αν και το μερίδιο τους παραμένει σταθερό με μια ελαφριά κάθοδο τα τελευταία χρόνια. Κύριες αιτίες της σχετικής σταθεροποίησης είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι Ρώσοι και άλλοι που ήθελαν να φύγουν από την χώρα ή είχαν τους πόρους για αυτό το έχουν κάνει, επειδή το μεγαλύτερο μερίδιο του ρωσικού/ευρωπαϊκού πληθυσμού ζούσε τουλάχιστον για δύο γενιές εκεί (μειώνοντας τα κίνητρα φυγής από το Καζακστάν) αλλά και η εγγύτητα στη Ρωσία.

Τέλος, ο πληθυσμός της περιφέρειας μειώνεται ακόμη και σήμερα, όπως και σε άλλες όμορες καζακικές περιφέρειες, όχι μόνο λόγω της χαμηλότερης γεννητικότητας, υψηλότερης θνησιμότητας και κατά κάποιο βαθμό της μετανάστεσης Ρώσων και Ευρωπαίων, αλλά και των Καζάκων, αν και οι δεύτεροι μεταναστεύουν σε πλουσιότερες περιοχές στη χώρα (και κατά ένα βαθμό στο εξωτερικό). Για σύγκριση, ο καζακικός πληθυσμός στην περιφέρεια έχει αυξηθεί κατά περίπου 30% από το 1989 μέχρι σήμερα (2021), όταν ο καζακικός πληθυσμός στη χώρα έχει σχεδόν διπλασιαστεί.

Σήμερα, καθώς οι περισσότεροι Ουκρανοί, Γερμανοί, Τάταροι, Λευκορώσοι (και άλλες μειονότητες) χρησιμοποιούν κυρίως τα ρωσικά ως μητρική γλώσσα, επειδή οι περισσότεροι Καζάκοι ξέρουν καλά ρωσικά (συνεπίσημη γλώσσα στη χώρα), και λόγω της εγγύτητας με τη Ρωσία, τα ρωσικά παραμένουν η κύρια μητρική και δεύτερη γλώσσα του πληθυσμού της περιφέρειας.

Εθνολογικές ομάδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εθνική ομάδα Απογραφή του 1989 [3] Απογραφή του 1999 [4] Απογραφή του 2009 [5] Στοιχεία του 2019
Αριθμός % Αριθμός % Αριθμός % Αριθμός %
Ρώσοι 535.100 43.72 % 430.242 42.27 % 380.599 42.98 % 357.587 40.97%
Καζάχοι 279.787 22.86 % 314.801 30.93 % 328.936 37.14 % 355.746 40.76%
Ουκρανοί 178.140 14.56 % 130.449 12.82 % 84.815 9.56 % 71.778 8.22%
Γερμανοί 110.440 9.02 % 57.410 5.64 % 27.959 3.16 % 27.168 3.11%
Τάταροι 27.812 2.27 % 20.070 1.97 % 17.038 1.92 % 15.965 1.83%
Λευκορώσοι 35.404 2.89 % 25.018 2.46 % 15.171 1.71 % 12.832 1.47%
Αζέροι 4.570 0.37 % 3.619 0.36 % 3.405 0.38 % 3.985 0.46%
Κορεάτες 4.085 0.33 % 4.160 0,41 % 3.847 0.43 % 3.923 0.45%
Μπασκίρ 10.178 0,83 % 5.435 0,53 % 3.981 0.45 % 3.764 0.43%
Μολδαβοί 4.807 0.39 % 3.302 0.32 % 2.467 0.28 % 2.344 0.27%
Άλλες εθνότητες 33.521 2.74 % 23.223 2.28 % 17.352 1.96 % 17.703 2.03%
Σύνολο 1.223.844 1.017.729 885.570 872.795

Ιστορική πληθυσμιακή μεταβολή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Αριθμός κατοίκων
1939¹ 367.852
1959¹ 710.690
1970¹ 984.551
1979¹ 1.084.383
1989¹ 1.220.750
1999¹ 1.017.729
2000 988.787
Έτος Αριθμός κατοίκων
2001 959.274
2002 935.717
2003 919.558
2004 913.435
2005 907.396
2006 903.178
2007 900.333
Έτος Αριθμός κατοίκων
2008 894.192
2009¹ 886.328
2010 883.333
2011 881.544
2012 879.454
2013 879.941
2014 880.776
Έτος Αριθμός κατοίκων
2015 881.456
2016 883.658
2017 879.134
2018 875.398
2019 872.795
2020 868.549

¹: Στοιχεία των απογραφών

Πολιτική και διοίκηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διοικητική δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιοχή χωρίζεται σε 20 επαρχίες. Οι πόλεις Αρκαλίκ, Λισακόφσκ, Κοστανάι και Ρούντνι αποτελούν ξεχωριστές επαρχίες. Το Τομπίλ και η Σιτικάρα έχουν καθεστώς πόλης.

Διοικητική διαίρεση της περιφέρειας Κοστανάι
Όνομα επαρχίας Έκταση τ.χλμ. Αριθμός κατοίκων Διοικητική έδρα
Αλτυνσαρίν 5.400 13.498 Ομπαγκάν
Αμανγκελντί 27.800 16.182 Αμανγκελντί
Αρκαλίκ (πόλη) 15,587 40.369 Αρκαλίκ
Εουλιεκέλ 11,700 41.293 Εουλιεκέλ
Μπεϊμπέτ Μαϊλίν 7.600 24.251 Εγιέτ
Ντενίσοφ 6.800 17.939 Ντενίσοβκα
Φιοντόροφ 7.200 25.060 Φιοντόροφκα
Λισακόφσκ (πόλη) 200 40.239 Λισακόφσκ
Μενγκντικάρα 6.600 26.534 Μπορόφσκοϊ
Ναουιρσίμ 18.300 10.354 Καραμενγκντί
Καμιστί 12.000 11.957 Καμιστί
Καραμπαλίκ 6.900 27.041 Καραμπαλίκ
Καρασσού 12.800 24.668 Καρασσού
Κοστανάι (πόλη) 240 248.267 Κοστανάι
Κοστανάι 7.500 71.226 Τομπίλ
Ρούντνι (πόλη) 100 129.745 Ρούντνι
Σαρικέλ 6.116 19.869 Σαρικέλ
Ζανγκελντί 37.600 11.969 Τοργκάι
Σιτικάρα 7,300 47.672 Σιτίκαρα
Ουσινκέλ 7.200 20.416 Ουσινκέλ
Κατάσταση: 1. Ιανουάριος 2020

Κατάλογος κυβερνητών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ακολουθεί ο κατάλογος των κυβερνητών (καζακικά: Әкім‎, Εκίμ) της περιφέρειας Κοστανάι από το 1992 μέχρι σήμερα:

Όνομα κυβερνήτη Αρχή θητείας Τέλος θητείας
Κενσεμπέκ Ουκίν 1992 1993
Μπαλτάς Τουρσιμπάγιεφ 1993 1995
Τοκταρμπάι Κανταμπάγιεφ 1995 Αύγουστος 1998
Εμιρσάκ Σεκέγιεφ Αύγουστος 1998 Μάρτιος 2004
Σεργκέι Κουλάγκιν Μάρτιος 2004 20 Ιανουαρίου 2012
Νουραλί Σεντουακάσοφ 20 Ιανουαρίου 2012 11 Σεπτεμβρίου 2015
Αρχιμέντ Μουχαμπέτοφ 11 Σεπτεμβρίου 2015 τρέχων κάτοχος

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Численность населения Республики Казахстан по отдельным этносам на начало 2020 года». Stat.kz. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2020. 
  2. «Численность населения Республики Казахстан по отдельным этносам на начало 2020 года». Stat.kz. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2020. 
  3. pop-stat.mashke.org: Ethnic composition: 1989 census (data for regions), abgerufen am 24. Juni 2017 (russisch).
  4. pop-stat.mashke.org: Ethnic composition: 1999 census (data for regions), abgerufen am 24. Juni 2017 (russisch).
  5. pop-stat.mashke.org: Ethnic composition: 2009 census, abgerufen am 24. Juni 2017 (russisch).