Παύλος Βαρδινογιάννης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Παύλος Βαρδινογιάννης
Γέννηση
Θάνατος
Ιδιότητα πολιτικός
Αδέλφια Βαρδής Βαρδινογιάννης, Νίκος Βαρδινογιάννης και Γιώργος Βαρδινογιάννης
Αξίωμα μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου)
Υπουργός Προεδρίας της Ελλάδας

Ο Παύλος Βαρδινογιάννης (1925 - 4 Μαΐου 1984) ήταν πολιτικός και επιχειρηματίας, από τα πιο γνωστά μέλη της οικογένειας Βαρδινογιάννη.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1925 στην Επισκοπή Ρεθύμνου και ήταν το μεγαλύτερο από τα δέκα παιδιά του Γιάννη Βαρδινογιάννη από τα Σφακιά και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη. Ανάμεσα στα αδέλφια του ήταν οι αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού και επιχειρηματίες Βαρδής και Νίκος, ο επιχειρηματίας και εφοπλιστής Θεόδωρος, ο πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός Γιώργος, και η Ελένη, σύζυγος του βουλευτή και υπουργού Γιάννη Κεφαλογιάννη.[1]

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, πήρε μέρος στην αντίσταση κατά των Γερμανών στην Κρήτη. Συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο, όμως δραπέτευσε από τις φυλακές και με τη βοήθεια της βρετανικής Secret Intelligence Service φυγαδεύτηκε στην Αίγυπτο.[1]

Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ασχολήθηκε με την πολιτική. Το 1950, σε ηλικία μόλις 25 ετών, ανέλαβε διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Πρωθυπουργού Σοφοκλή Βενιζέλου, που ήταν στενός φίλος της οικογένειάς του, και κατά τη διάρκεια των κεντρώων κυβερνήσεων των ετών 1950 - 1952 συχνά έπαιζε το ρόλο ενδιάμεσου ανάμεσα στον Σοφοκλή Βενιζέλο και τους Γεώργιο Παπανδρέου και Νικόλαο Πλαστήρα.

Από το 1956 μέχρι το 1967 ο Παύλος Βαρδινογιάννης εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Ρεθύμνου. Στις κυβερνήσεις Γεωργίου Παπανδρέου (1963 - 1965) διετέλεσε υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου και αναπληρωτής υπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως. Τότε συνδέθηκε φιλικά με τον Ανδρέα Παπανδρέου, και το 1965 κατηγορήθηκε μαζί του για την Υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ (προσπάθεια δημιουργίας μέσα στο Στρατό οργάνωσης αντιδεξιών αξιωματικών). Την περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών αντιτάχθηκε στη δικτατορία, οι ηγέτες της οποίας διέταξαν τη σύλληψή του, αλλά εκείνος κατάφερε να διαφύγει στην Τουρκία με σκάφος που του έστειλε ο αδελφός του Νίκος[1] για να εκλεγεί μεταπολιτευτικά, το 1977, βουλευτής. Τον ίδιο χρόνο δημιούργησαν μαζί με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων και το 1978 εντάχθηκαν στην Νέα Δημοκρατία.

Είχε εξαιρετικές σχέσεις με πολλούς ηγέτες του Αραβικού κόσμου, από τις συντηρητικές μοναρχίες του Κόλπου μέχρι την Λιβύη του Καντάφι, και για πολλά χρόνια ήταν πρόεδρος του Ελληνοαραβικού Συνδέσμου.[1]

Ο Παύλος Βαρδινογιάννης ήταν νυμφευμένος με την Λήδα Κατακουζηνού και κουμπάρος στο γάμο τους ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.[1]

Παράλληλα με την πολιτική, ασχολήθηκε και με τον αθλητισμό, χρηματοδοτώντας αθλητικά σωματεία της ιδιαίτερης πατρίδας του. Προς τιμήν του θεσπίστηκε το διεθνές μίτινγκ Στίβου Βαρδινογιάννεια που γίνεται κάθε χρόνο στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Απεβίωσε στις 4 Μαΐου 1984 και δεν είχε απογόνους.

Στο βιβλίο του Η αλήθεια και το μέλλον, ο Παύλος Βαρδινογιάννης αναφέρει ότι τη Δευτέρα 18 Απριλίου 1967 επισκέφθηκε τον Γεώργιο Παπανδρέου στο Καστρί και του παρουσίασε στοιχεία για το στρατιωτικό κίνημα της 21ης Απριλίου, που προέκυπταν από τα πρακτικά του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου που είχε συνεδριάσει Μάρτιο και Απρίλιο τρεις φορές με μοναδικό αντικείμενο «εκλογές» και του επισήμανε ότι τα άρματα μάχης που είχαν έρθει στην Αθήνα από μονάδες της Βόρειας Ελλάδας για την εορτή της 25ης Μαρτίου παρέμεναν παράνομα στο Γουδί.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Βαρδινογιάννης Παύλος, λήμμα στο livepedia.gr

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]