Παπαστράτειος Επαγγελματική σχολή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Παπαστράτειος Επαγγελματική σχολή
1epal ymittou.jpg
1ο ΕΠΑΛ Υμηττού (Παπαστράτειο)
Είδοςεπαγγελματική σχολή
Διοικητική υπαγωγήΥμηττός Αττικής
ΧώραΕλλάδα

Η Παπαστράτειος Σχολή Παιχνιδιών και Διακοσμητικής είναι επαγγελματική σχολή που δημιουργήθηκε από τους αδελφούς Παπαστράτου και το Σύνδεσμο για τα Δικαιώματα της Γυναίκας. Κτίστηκε στο δήμο Υμηττού και χρονολογείται από το 1929. Σήμερα στους χώρους της, λειτουργεί το 1ο Επαγγελματικό Λύκειο Υμηττού (Παπαστράτειο)[1].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τη δημιουργία μέχρι τη κατοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σχολή Παιχνιδιών και Διακοσμητικής ξεκίνησε να λειτουργεί το 1928 ως παράρτημα της Εσπερινής Σχολής Γυναικών Υπαλλήλων, παράρτημα του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας. Έναν χρόνο αργότερα έγινε αυτόνομη σχολή. Αρχικά λειτούργησε σε υπόγειο και αργότερα μεταφέρθηκε σε μικρό διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Σόλωνος και στην Πάτμου

Οι αδερφοί Παπαστράτου χορήγησαν περίπου 1.5 εκατομμύριο δραχμές, στο πλαίσιο του ευεργετισμού και των επενδύσεων που γίνονταν εκείνη την εποχή στην εκπαίδευση και ειδικότερα στον παραμελημένο τεχνικό της κλάδο. Στο έργο συνέδραμε και η Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων, προσφέροντας 500 χιλιάδες δραχμές. Επίσης πρόσφερε και το οικόπεδο όπου χτίστηκε το σχολείο, το οποίο θεμελιώθηκε το 1930 και άρχισε να λειτουργεί το 1932.[2]

Πινακίδα της Σχολής

Οι άνθρωποι που συνέλαβαν την ιδέα, ίδρυσαν και στήριξαν στα πρώτα του χρόνια το Σχολείο των Παιχνιδιών ήταν η Μαρία Σβώλου, η Αύρα Θεοδωροπούλου, ο Δημήτρης Γληνός, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου. Άλλοι –και αυτοί μέλη πνευματικών ελίτ– όπως η Αγνή Ρουσσοπούλου, η Ελλη Λαμπρίδου, η Μαρία Αναγνωστοπούλου, η Αννα Σταματελάτου στελέχωναν το διδακτικό του προσωπικό. Στόχος όλων ήταν να δημιουργήσουν ένα σχολείο εργασίας για προσφυγόπουλα, μέσω του οποίου θα στήριζαν την οικονομία της χώρας. Η Παπαστράτειος Σχολή Παιχνιδιών και Διακοσμητικής άνοιξε τις πύλες της για τα ορφανά προσφυγόπουλα, τα οποία έπρεπε από νωρίς να μάθουν να κερδίζουν τα προς το ζην. Παιδιά που ζούσαν με συγγενείς τους στις προσφυγογειτονιές του Υμηττού, του Βύρωνα, της Καισαριανής, του Παγκρατίου και της Γούβας έμαθαν να φτιάχνουν πρωτότυπα ελληνικά καλλιτεχνικά παιχνίδια αλλά και αντίγραφα ευρωπαϊκών, ενώ εκτός από την καλλιτεχνική εκπαίδευση που λάμβαναν εφοδιάζονταν με γνώσεις ειδικοτήτων που θα τους εξασφάλιζαν και άλλη εργασία, όπως του σιδερά, του τορναδόρου, του ξυλουργού, του διακοσμητή.


Στη κατοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, κατά τη διάρκεια της κατοχής, η Σχολή υποχρεώθηκε για ένα διάστημα να διακόψει τη λειτουργία της ως ενεργός εκπαιδευτική κοινότητα.

Το κτήριο της Σχολής χρησιμοποιούνταν και ως χώρος κράτησης και ανακρίσεων ανθρώπων που έπαιρναν μέρος στην Αντίσταση εναντίον των κατακτητών και αγωνίζονταν για την Ελευθερία.

Μετά την κατοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την απελευθέρωση της Αθήνας η σχολή επαναλειτούργησε. Τα επόμενα χρόνια έπαψε να λειτουργεί ως κληροδότημα και εντάχθηκε στη δημόσια Δευτεροβάθμια Τεχνική Εκπαίδευση. Λειτουργησε ως Τεχνική Σχολή, ως Κέντρο Επαγγελματικής και Τεχνικής Εκπαίδευσης (Κ.Ε.Τ.Ε.), ως Τεχνικό Επαγγελματικό Λύκειο (ΤΕΛ), ως ΤΕΕ και σήμερα λειτουργεί ως Ημερήσιο Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑΛ) με την ονομασία 1ο ΕΠΑΛ Υμηττού - Παπαστράτειο.

Καλλιτέχνες που εργάστηκαν ως καθηγητές στη σχολή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Παπαστράτειο Σχολή Παιχνιδιών και Διακοσμητικής εργάσθηκαν ως καθηγητές ο γνωστός ζωγράφος Σπύρος Βασιλείου και ο χαράκτης Γεώργιος Μόσχος.

Ο Γεώργιος Μόσχος ήταν επί μια 15ετία καθηγητής σχεδίου και διακοσμητικής στην Σχολή.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]