Πέτρος Θέμελης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πέτρος Θέμελης
Γέννηση 1936[1][2]
Θεσσαλονίκη[3]
Εθνικότητα Έλληνες
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σπουδές Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Βραβεύσεις Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ιδιότητα αρχαιολόγος, ιστορικός της τέχνης και διδάσκων πανεπιστημίου

Ο Πέτρος Θέμελης (1936-) είναι Έλληνας αρχαιολόγος.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη[4], γιος του φιλόλογου και υπερρεαλιστή ποιητή Γεωργίου Θέμελη. Ολοκλήρωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Αρχικά ξεκίνησε σπουδές Φιλολογίας. Πήρε πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας από τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης το 1959, καθώς και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Mονάχου το 1972.

Το 1962, προσελήφθη ως επιστημονικός βοηθός στην Αρχαιολογική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης. Κατά το διάστημα 1963-1980 ήταν Επιμελητής και Έφορος Αρχαιοτήτων στις Αρχαιολογικές Περιφέρειες Hλείας-Μεσσηνίας, Αττικής, Εύβοιας, Φωκίδος-Λοκρίδος και Αιτωλοακαρνανίας, ενώ το διάστημα 1977-1980 ήταν Διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου των Δελφών. Από το 1980 ως το 1984, ήταν Προϊστάμενος της Eφορίας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας, ενώ από το 1984 εώς το 2004 διετέλεσε καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο.

Ως καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης διεύθυνε την πανεπιστημιακή ανασκαφή του Τομέα Ι στην αρχαία Ελεύθερνα του Μυλοποτάμου Ρεθύμνου για την οποία έγραψε και επιμελήθηκε σημαντικό αριθμό επιστημονικών εκδόσεων.[5] Από το 1987[6], είναι διευθυντής του Προγράμματος Ανασκαφής και Αναστήλωσης της αρχαίας Μεσσήνης, για την οποία έχει συγγράψει μονογραφίες και πλήθος επιστημονικών άρθρων. Οι ανασκαφές στην αρχαία πόλη της Μεσσήνης έχουν αποκαλύψει πολλά από τα μνημεία που περιγράφει και τον 2ο αι. μ.Χ. ο περιηγητής Παυσανίας.

Έχει λάβει μέρος και διευθύνει ανασκαφές στη Βεργίνα, στην Πέλλα, στην Ολυμπία, στους Δελφούς, στην Ερέτρια, και στο Κάλλιο.

Στις 18 Ιανουαρίου 2005, παρέλαβε τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο[7].

Δημοσιεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Petros Themelis: Frühgriechische Grabbauten. Zabern, Mainz 1976 (Dissertation München 1972)
  • Petros Themelis: Η αρχαία Μεσσήνη (He archaia Messene). Athen 1999
  • Petros Themelis: Ήρωες και ηρώα στη Μεσσήνη (Heroes kai heroa ste Messene). Athen 2000
  • Σχεδόν όλες οι επιστημονικές του δημοσιεύσεις παρατίθενται στην προσωπική του σελίδα στον ιστοχώρο academia.com

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 108436144. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
  2. Persée. 12893. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 22  Δεκεμβρίου 2014.
  4. Αδαμοπούλου, Μαίρη (03-05-2001). «Η επιμονή προκαλεί και την τύχη». 30 ερωτήσεις:Πέτρος Θέμελης (Τα Νέα). http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4176486. Ανακτήθηκε στις 27-08-2009. 
  5. G., Themelēs, Petros. Γ., Θέμελης, Πέτρος (2000-). Prōtovyzantinē Eleutherna, tomeas 1. Rethymno: Panepistēmio Krētēs. 48904032. ISBN 9608839408. https://www.worldcat.org/oclc/48904032. 
  6. Κλεφτογιάννη, Ιωάννα (20-08-2008). «Να ζωντανέψουμε τα αρχαία μνημεία». Τέχνες (Ελευθεροτυπία). http://archive.enet.gr/online/online_text/c=113,id=73089048,87271832. Ανακτήθηκε στις 27-08-2009. 
  7. Αδαμοπούλου, Μαίρη (18-01-2005). «Ο αρχαιολόγος δεν θα καταργηθεί ποτέ». Επικαιρότητα - Πολιτισμός (Τα Νέα). http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=4373118. Ανακτήθηκε στις 27-08-2009. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Petros Themelis της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).