Πέντε Στύλοι του Ισλάμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Οι Πέντε Στύλοι του Ισλάμ ή Πέντε Πυλώνες του Ισλάμ (Αρκάν αλ-Ισλάμ أركان الإسلام, επίσης Αρκάν αλ-Ντιν أركان الدين "στύλοι της θρησκείας") είναι πέντε βασικές πράξεις στο Ισλάμ, που θεωρούνται υποχρεωτικές από τους πιστούς και είναι το θεμέλιο της μουσουλμανικής ζωής. Αυτές συνοψίζονται στην περίφημη χαντίθ του Γαβριήλ.[1][2][3][4]

Οι Πέντε Στύλοι του Ισλάμ

Οι σιίτες και σουνίτες συμφωνούν σχετικά με τα ουσιώδη στοιχεία για την εκτέλεση και την πρακτική αυτών των πράξεων,[5][6] αλλά

οι σιίτες δεν αναφέρονται σε αυτές με το ίδιο όνομα. Αποτελούν την Μουσουλμανική ζωή, την προσευχή, την ανησυχία για τους άπορους, την αυτοκάθαρση και το προσκύνημα[7][8] αν κάποιος είναι σε θέση να το κάνει.[9]

Στύλοι του Σουνιτικού Ισλάμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σαχάντα: Πίστη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σαχάντα είναι μια δήλωση της πίστης και της εμπιστοσύνης με την οποία πρεσβεύεται ότι υπάρχει μόνο ένας Θεός (Αλλάχ) και ότι ο Μωάμεθ είναι αγγελιοφόρος του Θεού.[10]  Πρόκειται για μια καθορισμένη δήλωση που συνήθως αναφέρεται στα αραβικά: lā ʾilāha ʾillā-llāhu muḥammadun rasūlu-llāh (لَا إِلٰهَ إِلَّا الله مُحَمَّدٌ رَسُولُ الله)  «Δεν υπάρχει άλλος Θεός άλλος από τον Θεό και ο Μωάμεθ είναι ο Απεσταλμένος Του." Είναι σημαντικό να το αρθρώσει κάποιος για να γίνει μουσουλμάνος και να ασπαστεί το Ισλάμ.[11]

Σαλάτ: Προσευχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αφγανοί πολιτικοί και ξένοι διπλωμάτες προσεύχονται (σαλάτ).
Σαλάτ (σαλάχ) είναι η ισλαμική προσευχή. Η σαλάτ αποτελείται από πέντε καθημερινές προσευχές, σύμφωνα με την Σούνα. Τα ονόματα σύμφωνα με τις ώρες προσευχής: Fajr (αυγή), Dhuhr (μεσημέρι), 'Aṣr (απόγευμα), Maghrib (βράδυ), και 'Ishā' (νύχτα). Η προσευχή Fajr πραγματοποιείται πριν από την ανατολή του ηλίου, η Dhuhr πραγματοποιείται το μεσημέρι μετά που ο ήλιος έχει ξεπεράσει το υψηλότερο σημείο του, η 'Aṣr είναι η βραδινή προσευχή πριν το ηλιοβασίλεμα, η Maghrib είναι η εσπερινή προσευχή μετά το ηλιοβασίλεμα και, και 'Ishā'είναι η νυχτερινή προσευχή. Όλες αυτές οι προσευχές απαγγέλλονται, με στάση του σώματος προς την κατεύθυνση της Κάαμπα στη Μέκκα και αποτελεί μια σημαντική πτυχή της μουσουλμανικής Ούμμα. Οι Μουσουλμάνοι πρέπει να πλένονται πριν από την προσευχή. Η πλύση αυτή ονομάζεται wudu («καθαρισμός»). Η προσευχή συνοδεύεται από μια σειρά από διάφορες στάσεις που συμπεριλαμβάνουν προσκύνημα με τα χέρια στα γόνατα, όρθια στάση, μετάνοια, και κάθισμα σε μια ειδική θέση (όχι για τα τακούνια, ούτε στους γλουτούς). Ένας μουσουλμάνος μπορεί να εκτελεί την προσευχή του οπουδήποτε, όπως σε γραφεία,  πανεπιστήμια, και χωράφια. Ωστόσο, το τζαμί είναι το προτιμότερο μέρος για προσευχές, γιατί το τζαμί ευνοεί την συντροφικότητα.

Ζακάτ: Φιλανθρωπία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Zakāt ή νομοθετημένη ελεημοσύνη είναι η πρακτική των φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων με βάση το συσσωρευμένο πλούτο. Η λέξη zakāt μπορεί να οριστεί ως κάθαρση και ανάπτυξη, διότι επιτρέπει σε ένα άτομο να επιτύχει ισορροπία και ενθαρρύνει νέα ανάπτυξη. Η αρχή της γνώσης ότι όλα τα πράγματα ανήκουν στο Θεό είναι απαραίτητη για τον καθαρισμό και την ανάπτυξη. Η ζακάτ είναι υποχρεωτική για όλους τους μουσουλμάνους που είναι σε θέση να το πράξουν. Είναι η προσωπική ευθύνη του κάθε μουσουλμάνου να διευκολύνει την οικονομική δυσπραγία των άλλων και να αγωνιστεί για την εξάλειψη των ανισοτήτων.[12] Η ζακάτ αποτελείται από δαπάνη ενός μέρος του πλούτου του ατόμου προς όφελος των φτωχών ή απόρων, όπως χρεωμένους ή ταξιδιώτες. Ένας μουσουλμάνος μπορεί επίσης να δωρίσει περισσότερα ως μια πράξη εθελούσιας φιλανθρωπίας (σάντακα - sadaqah), αντί για την επίτευξη επιπλέον θείας ανταμοιβής.[13]

Σάουμ: Νηστεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τρία είδη νηστείας (Siyam) αναγνωρίζεται από το Κοράνιο: Τελετουργική νηστεία,[14]  νηστεία ως αποζημίωση για μετάνοια,[15] και ασκητική νηστεία.[16][17]

Η τελετουργική νηστεία είναι μια υποχρεωτική πράξη κατά τη διάρκεια του μήνα του Ραμαζανιού.[18] Οι Μουσουλμάνοι οφείλουν να απέχουν από τρόφιμα και ποτά από το πρωί μέχρι το βράδυ κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα, και πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί για άλλες αμαρτίες.[18] Η νηστεία είναι απαραίτητη για κάθε μουσουλμάνο που έχει φτάσει στην εφηβεία (εκτός αν πάσχει από μια ασθένεια που τον εμποδίζει να την πράξει).[19]

Χατζ: προσκύνημα στη Μέκκα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Χατζ είναι ένα προσκύνημα που συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ισλαμικού μήνα Δου αλ-Χιτζά στην ιερή πόλη της Μέκκας. Κάθε αρτιμελείς μουσουλμάνος είναι υποχρεωμένος να κάνει το προσκύνημα στη Μέκκα τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του.[20]  Όταν ο προσκυνητής είναι περίπου 10 χιλιόμετρα από τη Μέκκα, πρέπει να ντύνεται με το ένδυμα ιχράμ, το οποίο αποτελείται από δύο λευκά σεντόνια. Όσο οι άνδρες τόσο και οι γυναίκες απαιτείται για να κάνουν το προσκύνημα στη Μέκκα. Μετά το ταξίδι ενός μουσουλμάνου στη Μέκκα, αυτό είναι γνωστός ως Χατζ / Χατζά (αυτός που έκανε το προσκύνημα στη Μέκκα).[21]  Οι κύριες τελετουργίες του Χατζ περιλαμβάνουν περπάτημα επτά φορές γύρω από την Κάαμπα που ονομάζεται ταουάφ, το άγγιγμα της Μαύρης Πέτρας που ονομάζεται Istilam, το ταξίδι επτά φορές μεταξύ του Όρους Σαφά και Όρους Μαρουά που ονομάζεται Sa'yee, και ο συμβολικός λιθοβολισμός του διαβόλου στη Μινά που ονομάζεται Rameee.[21]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Pillars of Islam». Encyclopædia Britannica Online. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/295625/Pillars-of-Islam. Ανακτήθηκε στις 2007-05-02. 
  2. «Pillars of Islam». Oxford Centre for Islamic Studies. United Kingdom: Oxford University. http://www.oxfordislamicstudies.com/article/opr/t125/e1859?_hi=17&_pos=3. Ανακτήθηκε στις 2010-11-17. 
  3. «Five Pillars». United Kingdom: Public Broadcasting Service (PBS). http://www.pbs.org/empires/islam/faithpillars.html. Ανακτήθηκε στις 2010-11-17. 
  4. «The Five Pillars of Islam». Canada: University of Calgary. http://people.ucalgary.ca/~elsegal/I_Transp/IO5_FivePillars.html. Ανακτήθηκε στις 2010-11-17. 
  5. «The Five Pillars of Islam». United Kingdom: BBC. http://www.bbc.co.uk/religion/religions/islam/practices/fivepillars.shtml. Ανακτήθηκε στις 2010-11-17. 
  6. Pillars of Islam , Oxford Islamic Studies Online
  7. Hooker, Richard (July 14, 1999). «arkan ad-din the five pillars of religion». United States: Washington State University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-12-03. https://web.archive.org/web/20101203124633/http://www.wsu.edu/~dee/GLOSSARY/5PILLARS.HTM. Ανακτήθηκε στις 2010-11-17. 
  8. «Religions». The World Factbook. United States: Central Intelligence Agency. 2010. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/fields/2122.html. Ανακτήθηκε στις 2010-08-25. 
  9. Hajj
  10. From the article on the Pillars of Islam in Oxford Islamic Studies Online
  11. Matthew S. Gordon and Martin Palmer, ''Islam'', Info base Publishing, 2009. Books.Google.fr, σελ. 87. https://books.google.com/books?id=vHG_VulBdd4C&pg=PA87&dq=convert+islam+shahada&hl=fr&ei=-Au8TdKGM4jvsgad85mABg&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=6&ved=0CEoQ6AEwBQ#v=onepage&q&f=false. Ανακτήθηκε στις 2012-08-26. 
  12. Ridgeon (2003), σ.258
  13. Zakat, Encyclopaedia of Islam Online
  14. Quran 2:183–187
  15. Quran 2:196
  16. Fasting, Encyclopedia of the Qur'an (2005)
  17. Quran 33:35
  18. 18,0 18,1 Farah (1994), p.144-145
  19. talhaanjum_9
  20. Farah (1994), p.145-147
  21. 21,0 21,1 Hoiberg (2000), p.237–238

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλία και περιοδικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Brockopp, Jonathan. Tamara Sonn. Jacob Neusner (2000). Judaism and Islam in Practice: A Sourcebook. Routledge. ISBN 0-415-21673-7. 
  • Farah, Caesar (1994). Islam: Beliefs and Observances (5th έκδοση). Barron's Educational Series. ISBN 978-0-8120-1853-0. 
  • Muhammad Hedayetullah (2006). Dynamics of Islam: An Exposition. Trafford Publishing. ISBN 978-1-55369-842-5. 
  • Khan, Arshad (2006). Islam 101: Principles and Practice. Khan Consulting and Publishing, LLC. ISBN 0-9772838-3-6. 
  • Kobeisy, Ahmed Nezar (2004). Counseling American Muslims: Understanding the Faith and Helping the People. Praeger Publishers. ISBN 978-0-313-32472-7. 
  • Momen, Moojan (1987). An Introduction to Shi`i Islam: The History and Doctrines of Twelver Shi`ism. Yale University Press. ISBN 978-0-300-03531-5. 
  • Levy, Reuben (1957). The Social Structure of Islam. UK: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-09182-4. 
  • Muhammad Husayn Tabatabaei (2002). Islamic teachings: An Overview and a Glance at the Life of the Holy Prophet of Islam. R. Campbell (translator). Green Gold. ISBN 0-922817-00-6. 
  • Arthur Goldschmidt Jr. and Lawrence Davidson (2005). A Concise History of the Middle East (8th έκδοση). Westview Press. ISBN 978-0-8133-4275-7. 
  • Hoiberg, Dale. Indu Ramchandani (2000). Students' Britannica India. Encyclopædia Britannica (UK) Ltd. ISBN 978-0-85229-760-5. 
  • Ridgeon, Lloyd (2003). Major World Religions (1st έκδοση). RoutledgeCurzon. ISBN 978-0-415-29796-7.