Πάβελ Μπαζόφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πάβελ Μπαζόφ
Павел Петрович в 1911 году.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση15ιουλ. / 27  Ιανουαρίου 1879γρηγ.[1][2]
Σησέρτ[1]
Θάνατος3  Δεκεμβρίου 1950[1][3][2][4][5][6]
Μόσχα[1][7]
Τόπος ταφήςIvanovskoe cemetery
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΡωσικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά[8]
ΣπουδέςPerm Theological Seminary (έως 1899)[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδημοσιογράφος
συγγραφέας[6]
συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας
παιδαγωγός
σεναριογράφος
πολιτικός
πεζογράφος
πεζός λόγος
λαογράφος
λαογραφία
δημοσιογράφος άποψης
δημοσιογραφία γνώμης
Αξιοσημείωτο έργοThe Malachite Box
Περίοδος ακμής1924
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Οικογένεια
ΤέκναAriadna Bazhova
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης
Βραβεύσειςβραβείο Στάλιν
Τάγμα του Λένιν
Υπογραφή
Pavel Bazhov Signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Πάβελ Πετρόβιτς Μπαζόφ (ρωσικά: Па́вел Петро́вич Бажо́в, 27 Ιανουαρίου 1879 - 3 Δεκεμβρίου 1950) ήταν Ρώσος συγγραφέας, λαογράφος και πολιτικός.

Ο Μπαζόφ είναι γνωστός για τη συλλογή παραμυθιών του Το κουτί από μαλαχίτη, βασισμένο στη λαογραφία των Ουραλίων που δημοσιεύθηκε στη Σοβιετική Ένωση το 1939. Το 1944, η μετάφραση της συλλογής στα Αγγλικά δημοσιεύθηκε στη Νέα Υόρκη και στο Λονδίνο. Αργότερα ο Σεργκέι Προκόφιεφ δημιούργησε το μπαλέτο Το Πέτρινο Λουλούδι με βάση μια από τις ιστορίες. Ο Μπαζόφ ήταν επίσης συγγραφέας πολλών βιβλίων για τη Ρωσική Επανάσταση και τον Ρωσικό εμφύλιο πόλεμο.

Ο Μπαζόφ διετέλεσε βουλευτής και ο Ιγκόρ Γκαϊντάρ, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Ρωσίας το 1992, ήταν εγγονός του.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναμνηστικό νόμισμα με τον Μπαζόφ

Ο Μπαζόφ γεννήθηκε στο Σησέρτ, μια πόλη στα Ουράλια όρη, σε μια οικογένεια της εργατικής τάξης. Ο πατέρας του ήταν ειδικευμένος εργάτης στο Σησέρτ. Πέρασε την παιδική του ηλικία στο Πολεφσκόι, 50 χιλιόμετρα από το Γεκατερίνμπουργκ. Αφού αποφοίτησε από μια θεολογική σχολή στο Γεκατερίνμπουργκ, μπήκε στο θεολογικό σεμινάριο στο Περμ. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1899, άρχισε να εργάζεται ως δάσκαλος της ρωσικής γλώσσας στο Γεκατερίνμπουργκ και στο Καμισλόφ. Όπως πολλοί κάτοικοι της περιοχής, είχε αντι-μοναρχικές ιδέες και έτσι δεν μπόρεσε να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο. Παντρεύτηκε τη Βαλεντίνα Ιβανίτσκαγια, πρώην μαθήτριά του, και απέκτησε επτά παιδιά. Η γυναίκα του ήταν η μούσα του σε όλη του τη ζωή.

Ο Μπαζόφ εντάχθηκε στις τάξεις του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης το 1918 και κατά τη διάρκεια του Ρωσικού εμφυλίου πολέμου πολέμησε στην πλευρά των Μπολσεβίκων. Στη συνέχεια εργάστηκε ως δημοσιογράφος και άρχισε να γράφει βιβλία για την ιστορία των Ουραλίων. Στη συνέχεια συγκέντρωσε παραμύθια και ιστορίες της πατρίδας του. Το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 1924.

Δημοσίευσε την πρώτη του ιστορία το 1936, στη συνέχεια το 1939 διηύθυνε έναν εκδοτικό οίκο που ειδικεύονταν στις ιστορίες των Ουραλίων και που είχε δημιουργηθεί με πρωτοβουλία του.

Το 1939, δημοσίευσε τη συλλογή Το κουτί από μαλαχίτη (Малахитовая шкатулка), καθώς και πολλές ιστορίες για παιδιά, αλλά και έργα για τη Ρωσική επανάσταση και τον Ρωσικό εμφύλιο πόλεμο. Για το Κουτί από μαλαχίτη έλαβε το βραβείο Στάλιν 2ης τάξης το 1943.

Ο συγγραφέας εξελέγη επίσης βουλευτής του 2ου και 3ου Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης.

Πέθανε το 1950 στη Μόσχα και είναι θαμμένος στο νεκροταφείο Ivanovskoye στο Γεκατερίνμπουργκ.

Ρωσικά γραμματόσημα με σκηνές από τις ιστορίες του Μπαζόφ

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 «Краткая литературная энциклопедия». (Ρωσικά) Συνοπτική Λογοτεχνική Εγκυκλοπαίδεια. Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1962.
  2. 2,0 2,1 2,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12302154n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2015.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118928139. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
  5. (Αγγλικά) Internet Speculative Fiction Database. 130907. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 The Fine Art Archive. cs.isabart.org/person/16438. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  7. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  8. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12302154n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.