Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς
William Carlos Williams passport photograph 1921.jpg
Γέννηση
Ράδερφορντ
Θάνατος
Ράδερφορντ
Σπουδές Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, Λύκειο Κοντορσέ, Horace Mann School και Ιατρική Σχολή Perelman του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνιας
Ιδιότητα ποιητής, ιατρός, αυτοβιογράφος, συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας
Βραβεύσεις Εθνικό Βραβείο Βιβλίου Ποίησης (ΗΠΑ), Βραβείο Μπόλινγκεν, Βραβείο Πούλιτζερ για την Ποίηση, Εθνικό Βραβείο Βιβλίου (ΗΠΑ) και New Jersey Hall of Fame
Commons page Πολυμέσα

O Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς (αγγλικά: William Carlos Williams‎· Ράδερφορντ, Νιου Τζέρσεϊ: 17 Σεπτεμβρίου 1883 – 4 Μαρτίου 1963) ήταν Αμερικανός μοντερνιστής ποιητής, συγγραφέας και γιατρός.[1] Χρησιμοποίησε την ποιητική γλώσσα με τρόπο που αντικατόπτριζε το ρυθμό της σύγχρονης αμερικανικής ζωής.[2] Αν και αυτό τον κατηύθυνε μερικές φορές «μέχρι τα όρια της αντι-ποίησης», ο Ουίλιαμς, συνδυάζοντας πραγματικό και εξωπραγματικό, «παρήγαγε μια ποίηση που ανήκει στους υψηλότερους τρόπους έκφρασης της σύγχρονης αμερικανικής παραγωγής».[3] Το έργο του επηρέασε πολλούς νέους Αμερικανούς ποιητές των δεκαετιών του 1950 και '60, από τη Γενιά των Μπητ κυρίως και τον Άλλεν Γκίνσμπεργκ, που εντυπωσιάστηκαν από τo πόσο προσεγγίσιμη ήταν η γραφή του και πόσο ανοιχτός ο ίδιος ως μέντορας.[1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Ράδερφορντ της αμερικανικής πολιτείας Νιου Τζέρσεϊ στις 17 Σεπτεμβρίου 1883. Ο πατέρας του, Ουίλιαμ Τζωρτζ Ουίλιαμς, ήταν νεοϋορκέζος επιχειρηματίας βρετανικής καταγωγής και η μητέρα του, Raquel Hélène Hoheb, ήταν από το Πουέρτο Ρίκο.[4] Ασχολήθηκε με τη συγγραφή ποιημάτων από τα γυμνασιακά χρόνια του. Παράλληλα έλαβε την απόφαση να γίνει γιατρός. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας, όπου έλαβε και το διδακτορικό δίπλωμά του. Στο πανεπιστήμιο γνώρισε τον ποιητή Έζρα Πάουντ, με τον οποίο ανέπτυξε φιλικές σχέσεις, όπως και με την ποιήτρια Χίλντα Ντούλιτλ, γνωστή ως Η.D.[1] Ειδικεύτηκε στην παιδιατρική και πήγε στη Γερμανία για παραπέρα εκπαίδευση στο αντικείμενο. Το 1910 επέστρεψε στη γεννέτηρά του και άνοιξε ιατρείο.[4] Ο Ουίλιαμς ασκούσε την ιατρική και έγραφε στον ελεύθερο χρόνο του. Όποτε του δυνόταν η ευκαιρία, επισκεπτόταν τη Νέα Υόρκη και συναναστερφόταν τους κύκλους της αβάν-γκαρντ και των ντανταϊστών, τον Μαρσέλ Ντυσάν και τη Βαρώνη Έλσα (Elsa von Freytag-Loringhoven).[5]

Ο Ουίλιαμς δημοσίευσε την πρώτη συλλογή του Poems το 1909, με εμφανή το θαυμασμό του για την ποίηση του Τζον Κητς. Η επόμενη, The Tempest (1913), σε ύφος πειραματικό, μαρτυρούσε την επίδραση του Ουώλτ Ουίτμαν και κινείτο στο χώρο του εικονισμού (imagism),[6] του αγγλο-αμερικανικού ποιητικού κινήματος των αρχών του 20ού αι., που αναζήτησε το ξεπέρασμα του ρομαντισμού της γεωργιανής εποχής με τις ακριβείς, λεπτομερειακές παρατηρήσεις της πραγματικότητας και τη «γλωσσική οικονομία».[7] Περί το 1919-20 έπαιξε ως ηθοποιός στο θέατρο, στο πλάι της Μίνας Λόυ, σε ένα έργο του Άλφρεντ Κρέυμποργκ. Έγραψε, μάλιστα, ο ίδιος ένα θεατρικό με τίτλο The Apple Tree, το μοναδικό αντίτυπο του οποίου έχασε ο Κρέυμποργκ, στον οποίο το είχε εμπιστευθεί.[4]

H ποιητική του Ουίλιαμς προσανατολίστηκε προς τα δημοκρατικά ιδεώδη και κάθε όψη της ανθρώπινης εμπειρίας. Άρχισε να παρατηρεί τα καθημερινά γεγονότα, ακόμη κι εκείνα που σχετίζονταν με την άσκηση της ιατρικής, και έγραφε για αυτά με ιδιαίτερη ευαισθησία, κάνοντάς τα εντελώς ανθρώπινα.[6] Το 1926 κέρδισε το Βραβείο Dial για το ποίημα «Paterson»[8]. Την επόμενη χρονιά, ο Ουίλιαμς έστελε τη σύζυγό του Flossie (Florence Herman), με την οποία είχαν παντρευτεί το 1912, και τους γιους τους σε ταξίδι στην Ευρώπη και αργότερα τους ακολούθησε κι εκείνος. Εκεί συναναστράφηκε με τον Τζόυς, τη Γερτρούδη Στάιν και βρήκε και τον παλιό φίλο του, τον Πάουντ.[4] Οι εντυπώσεις του από το ταξίδι αποτυπώθηκαν στο βιβλίο A Voyage to Pagany (1928). Κύριος σκοπός του οικογενειακού ευρωπαϊκού ταξιδιού ήταν οι εγγραφή των παιδιών, ως εσωτερικά, σε σχολείο της Ελβετίας· γι' αυτό και η σύζυγος του Ουίλιαμς δεν επέστεψε μαζί του στις ΗΠΑ, αλλά παρέμεινε στην Ευρώπη για ένα ακόμα έτος, ώστε να βρίσκεται κοντά στους γιους της.[9]

Ο Ουίλιαμς άρχισε να κρατά αποστάσεις από τις παραδοσιακές αξίες και τον «ευρωπαϊκό» προσανατολισμό του Πάουντ, όπως και του Έλιοτ, θέλοντας την ποίησή του πιο «αμερικανική», φρέσκια και κοντά στον «καθημερινό άνθρωπο».[1] Μέχρι το 1930, είχε συνταχθεί με τους επηρεασμένους από τον Πάουντ, «αντικειμενιστές» ποιητές (οbjectivist poets).[6] Ήταν περισσότερο μια ομάδα φίλων ποιητών, παρά κίνημα με προγραμματικές αρχές, του οποίου πρωταγωνιστικές μορφές υπήρξαν οι Λούις Ζουκόφσκυ, Τσαρλς Ρέζνικοφ (Reznikoff) και Τζωρτζ Όππεν.[10]

Η φήμη του εδραιωνόταν με σταθερούς ρυμθούς, αλλά αργά, στη σκια της Έρημης χώρας του Έλιοτ.[1] Το 1950 η ποιητική και συγγραφική καριέρα του Ουίλιαμς έφτασε στο ζενίθ, όταν του απονεμήθηκε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου Ποίησης των ΗΠΑ για τον τρίτο τόμο του Paterson και τη συλλογή Selected Poems. Ωστόσο, την επόμενη χρονιά υπέστη το πρώτο εγκεφαλικό, που τον εξανάγκασε να εγκαταλείψει την ιατρική πρακτική, και το 1952 ένα ακόμη σοβαρότερο.[4] Με εξαιρετική προσπάθεια, έχοντας και σημαντικές δυσκολίες πλέον στην ομιλία, αφιερώθηκε στην ολοκλήρωση του ποιητικού έργου του.[11]

O Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς πέθανε στον ύπνο του, από εγκεφαλική αιμορραγία, στις 4 Μαρτίου 1963, Λίγο αργότερα, τιμήθηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ για το Pictures from Brueghel, καθώς και με το Χρυσό Μετάλλιο Ποίησης του αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Τεχνών και Γραμμάτων.[11]

Εκδόσεις και βραβεία προς τιμήν του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας θεσμοθέτησε το 1968 ειδικό βραβείο ποίησης προς τιμήν του ποιητή (William Carlos Williams Prize).[12] To ίδιο ίδρυμα εκδίδει από το 1975 το περιοδικό William Carlos Williams Review, αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του.[13] Βραβείο στη μνήμη του (William Carlos Williams Award) απονέμεται και από την Εταιρεία Ποιητών της Αμερικής (Poetry Society of America).[14]

Ποίηση, μουσική, κινηματογράφος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1983 ο γνωστός μινιμαλιστής Στηβ Ράιχ (Steve Reich) συνέθεσε την καντάτα The Desert Music, πάνω σε αποσπάσματα του Ουίλιαμς. O Ράιχ είχε επηρεαστεί από την ύστερη ποίηση του Ουίλιαμς, ενώ όταν ήταν έφηβος είχε γοητευτεί από τη «συμμετρία» του ονοματεπωνύμου του.[15] Για την καντάτα, ο Ράιχ επέλεξε από το έργο του Ουίλιαμς κυρίως αποσπάσματα από το ποίημα «The Orchestra», καθώς και από το «Asphodel, that greeny flower», δημοσιευμένα και τα δυο στη συλλογή The Desert Music and other Poems (1954· αργότερα ενσωματώθηκε στο Pictures from Brueghel), απ' όπου και ο τίτλος της σύνθεσης. Σε στίχους του «Orchestra» αποτυπώνεται ένας προβληματισμός για τον μεταπολεμικό κόσμο, τον κόσμο μετά τη ρίψη των ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι: «Say to them: / Man has survived hitherto because he was too ignorant / to know how to realize his wishes. / Now that he can realize / them, he must either change them or perish».[16]

To 2016 βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία Πάτερσον του Τζιμ Τζάρμους. Πηγή έμπνευσης για το σκηνοθέτη υπήρξε το ομώνυμο επικό ποιήμα του Ουίλιαμ Κάρλος Ουίλιαμς και, όπως ανέφερε και ο ίδος, το φίλμ του ήταν ένα αφιέρωμα στη νεοϋορκέζικη σκηνή του ποιητικού μοντερνισμού.[17]

Επιλογή εργογραφίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το εκτεταμένο δημοσιεύμενο έργο του Ουίλιαμς ξεχωρίζουν:[6]

To ποίημα του Ου.Κ. Ουίλιαμς «This Is Just to Say», σε τοίχο κτίσματος στη Χάγη (2013)

Ποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (1909) Poems
  • (1913) The Tempers
  • (1917 Al Que Quiere!
  • (1920) Kora in Hell
  • (1923) Spring and All
  • (1935) An Early Martyr and other Poems
  • (1944) The Wedge
  • (1948) The Clouds
  • (1962) Pictures from Brueghel and οther Poems
  • (1946-58) Paterson [σε 5 τόμ.][8]
  • (1970) Imaginations.

Διάφορα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (1925) In the American Grain [δοκίμια]
  • (1928) A Voyage to Pagany [ταξιδιωτικό]
  • (1937) White Mule [νουβέλαα· α΄ μέρος της τριλογίας για την οικογένεια της συζύγου του, The Stecher Trilogy]
  • (1940) In the Money [νουβέλα· β΄ μέρος της Tριλογίας Stecher]
  • (1951) Autobiography
  • (1952) The Build-Up [νουβέλα· γ΄ μέρος της Tριλογίας Stecher]

Μεταφράσεις στα ελληνικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 «William Carlos Williams». Academy of American Poets. https://www.poets.org/poetsorg/poet/william-carlos-williams. Ανακτήθηκε στις 24-11-2016. 
  2. «Williams, William Carlos, 1883-1963». βιβλιοnet. http://www.biblionet.gr/author/51874/William_Carlos_Williams. Ανακτήθηκε στις 24-11-2016. 
  3. «Γουίλιαμς, Γουίλιαμ Κάρλος». ygeiaonline.gr, (Από Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή). http://www.ygeiaonline.gr/component/k2/item/22557-goyiliams_goyiliam_karlos. Ανακτήθηκε στις 24-11-2016. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Wagner-Martin, Linda (Φεβρουάριος 2000). «Williams' Life and Career». Modern American Poetry. University of Illinois. http://www.english.illinois.edu/maps/poets/s_z/williams/bio.htm. Ανακτήθηκε στις 24-11-2016. 
  5. Βλ. Gammel, Irene (2002). Baroness Elsa: Gender, Dada, and Everyday Modernity. A Cultural Biography. Κέιμπριτζ (Μασαχ.): The MIT Press, σελ. 262 κ.εξ. ISBN 0-262-07231-9. https://books.google.gr/books/about/Baroness_Elsa.html?id=ak2UNE5rRpQC&redir_esc=y. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Stringer, Jenny (2004) [1996]. The Oxford Companion to Twentieth-century Literature in English. Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 724. ISBN 0-19-212271-1. https://books.google.gr/books?redir_esc=y&hl=el&id=_HEoxN_I4NAC&q=williams#v=snippet&q=williams%20carlos&f=false. 
  7. «A Brief Guide to Imagism». Academy of American Poets. 16 Μαΐου 2004. https://www.poets.org/poetsorg/text/brief-guide-imagism. Ανακτήθηκε στις 24-11-2016. 
  8. 8,0 8,1 To επικό ποίημα Paterson εκδόθηκε σε πέντε τόμους που κυκλοφόρησαν το 1946, 1948, 1949, 1951 και το 1958. Το 1963 εκδόθηκε σε ενιαίο τόμο, όπου συμπεριέληφθη κι ένα μέρος από τον 6ο τόμο, που ο ποιητής σχεδίαζε να εκδόσει. Υλικό του ποιήματος περιλαμβανόταν στο πρωίμο ποίημα «Τhe Wanderer», όπως και στο ποίημα-πρόζα του 1927 «A Folded Skyscraper». Πρώτη μορφή ως «Paterson» υπήρξε το ποίημα 85 στίχων που δημοσιεύθηκε το 1927 στο περιοδικό The Dial. Βλ. Paterson. Aναθεωρημένη έκδοση από τον Christopher McGowan. Νέα Υόρκη: New Directions. 1995, σελ. vi, ix-x. ISBN 978-0-8112-1298-4. https://books.google.gr/books?id=ao2cNpNn5ZcC&pg=PR5&hl=el&source=gbs_selected_pages&cad=2#v=onepage&q&f=false. 
  9. «25 September (1927): William Carlos Williams to Florence Herman Williams». The American Reader. http://theamericanreader.com/25-september-1927-william-carlos-williams-to-florence-herman-williams/. Ανακτήθηκε στις 25-11-2016. 
  10. «A Brief Guide to the Objectivists». Academy of American Poets. 26 Μαΐου 2004. https://www.poets.org/poetsorg/text/brief-guide-objectivists. Ανακτήθηκε στις 24-11-2016. 
  11. 11,0 11,1 Koehler, Stanley (επιμ.) (Απρίλιος 1962). «Interviews. William Carlos Williams, The Art of Poetry No. 6». The Paris Review. http://www.theparisreview.org/interviews/4486/the-art-of-poetry-no-6-william-carlos-williams. Ανακτήθηκε στις 24-11-2016. 
  12. «University & College Poetry Prizes». Academy of American Poets. https://www.poets.org/academy-american-poets/prizes/university-college-poetry-prizes. Ανακτήθηκε στις 25-11-2016. 
  13. «Penn State University Press: William Carlos Williams Review». JSTOR. http://www.jstor.org/journal/willcarlwillrevi. Ανακτήθηκε στις 25-11-2016. 
  14. «Award 10 — William Carlos Williams Award». Poetry Society of America. https://www.poetrysociety.org/psa/awards/annual/individual/. Ανακτήθηκε στις 25-11-2016. 
  15. «Steve Reich & William Carlos Williams: Finding a Form». Academy of American Poets. https://www.poets.org/poetsorg/text/steve-reich-william-carlos-williams-finding-form. Ανακτήθηκε στις 26-11-2016. 
  16. Steve Reich (1985). «Notes by the composer» (LP). The Desert Music. Michael Tilson Thomas, Conductor. (Αρ. κατ. 979101-1). Nonesuch Records. https://www.discogs.com/Steve-Reich-The-Desert-Music/release/1496864. · πρβ. Steve Reich (2004). Writings on Music, 1965-2000 (νέα έκδοση). Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 120-126. ISBN 978-019-515115-2. https://books.google.gr/books?id=IGviBwAAQBAJ&pg=PT157&lpg=PT157&dq=say+to+them+man+has+survived&source=bl&ots=wtFeJv3uoh&sig=hc9KCctsOLJn1KIat6RX574vwq0&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjx18zLqsbQAhVF5xoKHWN5BAcQ6AEIKzAB#v=onepage&q=say%20to%20them%20man%20has%20survived&f=false. 
  17. Γαλανού, Λήδα (17 Μαΐου 2016). «Ο Τζάρμους υμνεί το δώρο της ζωής». Εφημερίδα των Συντακτών. http://www.efsyn.gr/arthro/o-tzarmoys-ymnei-doro-tis-zois. Ανακτήθηκε στις 30-11-2016.