Δίσκος βινυλίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Δίσκος (αποσαφήνιση).
Δίσκος βινυλίου
LP (Long Play)
ΚωδικοποίησηΚοχλιοειδής αυλακιά
Χωρητικότητα~22 λεπτά ανά πλευρά
Μηχανισμός ανάγνωσηςΠαλμοευαίσθητη βελόνα
ΔιαστάσειΔιάμετρος 12 ιντσών (30 cm) και 10 ιντσών (25 cm)
ΧρήσηΑποθήκευση και αναπαραγωγή ήχου
Επεκταμένο από1948
Επεκταμένο σεΣήμερα

Ο δίσκος βινυλίου LP (Long Play) ή δίσκος 33 στροφών είναι ένα είδος φωνογραφικού αποθηκευτικού υλικού, που χρησιμεύει ως μέσο αποθήκευσης και αναπαραγωγής αναλογικού ήχου. Εισήχθη από την Columbia Records το 1948 και υιοθετήθηκε σύντομα ως νέο πρότυπο από το σύνολο της δισκογραφικής βιομηχανίας. Εκτός από σχετικά μικρές βελτιώσεις και την σημαντική μεταγενέστερη προσθήκη της ικανότητας αναπαραγωγής στερεοφωνικού ήχου, έχει παραμείνει τυποποιημένο πρότυπο για δίσκους βινυλίου. Κατά την αναπαραγωγή του ο δίσκος LP περιστρέφεται με 33 στροφές/λεπτό (ακριβέστερα με 33⅓), εξού και η εναλλακτική ονομασία "δίσκος 33 στροφών".

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]