Δίσκος βινυλίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Δίσκος (αποσαφήνιση).
Δίσκος βινυλίου
LP (Long Play)
ΚωδικοποίησηΚοχλιοειδής αυλακιά
Χωρητικότητα22 λεπτά ανά πλευρά
Μηχανισμός ανάγνωσηςΠαλμοευαίσθητη βελόνα
ΔιαστάσειΔιάμετρος 12 ιντσών (30 cm) και 10 ιντσών (25 cm)
ΧρήσηΑποθήκευση και αναπαραγωγή ήχου
Επεκταμένο από1948
Επεκταμένο σεΣήμερα

Ο δίσκος βινυλίου LP (Long Play) ή δίσκος 33 στροφών είναι ένα είδος φωνογράφου (γραμμοφώνου) που χρησιμεύει ως μέσο αποθήκευσης και αναπαραγωγής αναλογικού ήχου. Εισήχθη από την Columbia Records το 1948, υιοθετήθηκε σύντομα ως ένα νέο πρότυπο από το σύνολο της δισκογραφικής βιομηχανίας. Εκτός από σχετικά μικρές βελτιώσεις και την σημαντική μεταγενέστερη προσθήκη της ικανότητας αναπαραγωγής στερεοφωνικού ήχου, έχει παραμείνει τυποποιημένο πρότυπο για δίσκους βινυλίου.