Ομάρ ελ-Μπεσίρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ομάρ ελ-Μπεσίρ
Omar al-Bashir, 12th AU Summit, 090202-N-0506A-137 cropped.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
عمر البشير (Αραβικά)
Προφορά
Γέννηση1  Ιανουαρίου 1944[1]
Hosh Bannaga
Χώρα πολιτογράφησηςΣουδάν
ΘρησκείαΣουνιτισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑραβικά[2]
ΣπουδέςSudanese Military College
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαNational Congress Party
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατάρχης/airborne forces
Πόλεμοι/μάχεςΠόλεμος του Γιομ Κιπούρ, Δεύτερος εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν, Darfur conflict και 2012 South Sudan–Sudan border war
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαPresident of Sudan (1989–2019)[3]
Ιστότοπος
http://www.albashir.sd
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ομάρ Χασάν Αχμάντ ελ-Μπεσίρ (Αραβική γλώσσα: عمر حسن احمد البشير) (1944-) είναι στρατιωτικός, πρωθυπουργός του Σουδάν από το 1989 ως το 1993 και στη συνέχεια Πρόεδρος από το 1993 ως το 2019, οπότε και ανατράπηκε. Κατέλαβε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα και κατηγορείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου στο Νταρφούρ.Ήταν ο μακροβιότερος ηγέτης του Σουδάν, κυβερνώντας επί μία τριακονταετία, ως την ανατροπή του.

Προφίλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο χωριό Χόσε Μπανάγκα, τότε τμήμα του Αγγλοαιγυπτιακού Σουδάν, την 1η Ιανουαρίου 1944. Η οικογένειά του αργότερα μετανάστευσε στο Χαρτούμ, όπου ο Μπεσίρ ολοκλήρωσε τη γυμνασιακή του εκπαίδευση. Σε πολύ νεαρή ηλικία κατατάχθηκε στο στρατό το 1960 και αποφοίτησε το 1966 από την Αιγυπτιακή Στρατιωτική Ακαδημία στο Κάιρο[4]. Σύντομα ανέβηκε στην ιεραρχία και έφτασε στους αλεξιπτωτιστές. Στη συνέχεια πολέμησε με τον αιγυπτιακό στρατό στον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ με το Ισραήλ το 1973.[5]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι παντρεμένος με την ξαδέρφη του, Φατμά Χαλίντ. Έχει επίσης μια δεύτερη σύζυγο, τη Γουιντάντ Μπάμπικερ (Widad Babiker), η οποία είχε πολλά παιδιά από τον πρώτο γάμο της με ένα μέλος του Επαναστατικού Συμβουλίου για την Εθνική Σωτηρία, Ιμπραήμ Σαμσαντίν, ο οποίος σκοτώθηκε σε δυστύχημα με ελικόπτερο. Ο Αλ-Μπεσίρ δεν έχει δικά του παιδιά.[6]

Δικτάτορας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πραξικόπημα 1989[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιστρέφοντας στο Σουδάν τέθηκε επικεφαλής ομάδας αξιωματικών του στρατού και ανέτρεψε σε αναίμακτο στρατιωτικό πραξικόπημα την κυβέρνηση συνασπισμού του Σαντίκ αλ-Μαχντί στις 30 Ιουνίου του 1989. Η νέα στρατιωτική κυβέρνηση απαγόρευσε τη λειτουργία των πολιτικών κομμάτων και εισήγαγε σε πανεθνικό επίπεδο τον ισλαμικό νόμο (Σαρία).[7] Εν συνεχεία ανέλαβε πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου Διοίκησης για την Εθνική Σωτηρία, που ιδρύθηκε τότε με εξουσίες νομοθετικές και εκτελεστικές για προσωρινή περίοδο. Ο Μπεσίρ έγινε αρχηγός κράτους, πρωθυπουργός αρχηγός του Στρατού και υπουργός Άμυνας.[8] Συμμάχησε με τον ηγέτη του Εθνικού Ισλαμικού Μετώπου Χασάν αλ-Τουράμπι και προώθησαν μαζί την εφαρμογή του ισλαμικού νόμου στα βόρεια της χώρας. Επιπλέον, ο αλ-Μπεσίρ προέβη σε εκκαθαρίσεις και εκτελέσεις αξιωματικών του στρατού, στην απαγόρευση της λειτουργίας οργανώσεων και συλλόγων, στην απαγόρευση των πολιτικών κομμάτων και στην αναστολή της έκδοσης ανεξάρτητων εφημερίδων, με σύλληψη και φυλάκιση δημοσιογράφων.[9]

Αυταρχική διακυβέρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 16 Οκτωβρίου του 1993 διορίστηκε πρόεδρος της χώρας και «εξελέγη» το 1996. Το 1998 έθεσε σε ισχύ ένα νέο Σύνταγμα. Το 1999] απέλυσε τον Πρόεδρο της Βουλής Χασάν αλ-Τουράμπι, ο οποίος συνελήφθη και τέθηκε σε περιορισμό το 2001. Το 2000 επανεξελέγη πρόεδρος με εντυπωσιακή πλειοψηφία, καθώς οι περισσότεροι δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές, επικαλούμενοι νοθεία. Ο Μπεσίρ κατηγορείται διεθνώς, από χώρες όπως οι ΗΠΑ, ότι υποθάλπει την τρομοκρατία.

Κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 14 Ιουλίου του 2008 ο ανώτατος εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC), Λουίς Μορένο-Οκάμπο, ισχυρίστηκε ότι ο Μπεσίρ έφερε ατομικά την ευθύνη για γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου, που διεπράχθησαν από το 2003 στο Νταρφούρ. Το Σουδάν δεν αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.[10] Μεταξύ άλλων, ο εισαγγελέας κατηγόρησε το Σουδανό ηγέτη ότι είχε την πρόθεση να αφανίσει τις εθνοτικές ομάδες φουρ, ζαγάουα και μασαλίτ. Το ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Δικαστήριο εκδόθηκε στις 4 Μαρτίου του 2009 για εγκλήματα πολέμου και για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ωστόσο δε συμπεριλήφθηκε η κατηγορία για γενοκτονία, λόγω έλλειψης στοιχείων. Ο αλ-Μπεσίρ έγινε ο πρώτος εν ενεργεία αρχηγός κράτους εναντίον του οποίου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες και έκανε λόγο για ψέματα.[11]

Τον Ιούλιο του 2009, η Αφρικανική Ένωση αρνήθηκε να συνεργαστεί με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και να παραδώσει τον Μπασίρ. Αυτό αποφασίστηκε σε ψήφισμα από τους ηγέτες της Αφρικανικής Ένωσης, στη σύνοδο κορυφής του οργανισμού που ολοκληρώθηκε στη Σύρτη της Λιβύης στις 3 Ιουλίου του 2009.[12] Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αποφάσισε στις 3 Φεβρουαρίου 2010 να εξετάσει το ενδεχόμενο απαγγελίας πρόσθετων κατηγοριών για γενοκτονία στο Νταρφούρ, εναντίον του Μπεσίρ.

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ομάρ αλ-Μπασίρ έχει κατηγορηθεί σε όλη τη διάρκεια της προεδρίας του για το ρόλο του στον πόλεμο του Νταρφούρ, την παροχή στρατιωτικής και οικονομικής υποστήριξης προς τους παραστρατιωτικούς Τζαντζαγουίντ (για τους οποίους όμως η ίδια η κυβέρνηση του ελ-Μπεσίρ δεν αναγνωρίζει καν την ύπαρξή τους), όπως επίσης και για τις σχέσεις της κυβέρνησής του με την προσωρινή κυβέρνηση του Νοτίου Σουδάν και για τις διπλωματικές σχέσεις ανάμεσα στο Χαρτούμ και στο Τσαντ. Τα έτη 2005, 2006 και 2007 το περιοδικό Parade κατέταξε το αλ-Μπεσίρ ως τον χειρότερο δικτάτορα στον κόσμο[13][14][15] και το 2008 ήταν 2ος, πίσω από τον Κιμ Γιονγκ Ιλ.[16]

Επανεκλογές 2010 και 2015[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προεδρικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 11-15 Απριλίου 2010, ο Ομάρ Μπασίρ επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 68,2%. Οι εκλογές αναγνωρίστηκαν ως νόμιμες από διεθνείς φορείς, οι οποίοι επισήμαναν πάντως ορισμένες παρατυπίες[17]. Το κυβερνών NCP κέρδισε 73% των εδρών, ενώ το SPLM το 22% στις παράλληλες βουλευτικές εκλογές. Ορκίστηκε για μία ακόμη θητεία στις 27 Μαΐου 2010. Στην τελετή ορκωμοσίας του παραβρέθηκαν πέντε Αφρικανοί ηγέτες, από την Αιθιοπία, το Τσαντ, το Μαλάουι, τη Μαυριτανία και το Τζιμπουτί[17].

Το 2012 ο Μπεσίρ πρότεινε την ίδρυση μιας διαστημικής υπηρεσίας για όλη την Αφρική.[18]

Τον Μάρτιο του 2013 δήλωσε πως θα αποσυρόταν από την πολιτική σκηνή με την ολοκλήρωση της θητείας του και δεν θα έθετε εκ νέου υποψηφιότητα στις εκλογές του 2015.[19][20]

Στις επόμενες προεδρικές εκλογές, τον Απρίλιο του 2015, ο Μπεσίρ επανεκλέχθηκε πρόεδρος με ποσοστό 94%, καθώς τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν πήραν μέρος στις εκλογές.[21] Η ορκωμοσία του για νέα θητεία έγινε στις 2 Ιουνίου 2015.[22]

Ταραχές 2018-2019[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα τέλη του 2018 (19 Δεκεμβρίου) ξέσπασαν ταραχές με την πυρπόληση του αρχηγείου του κόμματος Εθνικού Κογκρέσου στην Ατμπάρα, λόγω του υψηλού πληθωρισμού, της οικονομικής κρίσης και της έλλειψης καυσίμων στο Σουδάν.[23][24] Στις διαδηλώσεις που κλιμακώθηκαν τους επόμενους μήνες, σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν αρκετά άτομα, σε συγκρούσεις με την αστυνομία, που χρησιμοποίησαν δακρυγόνα και αληθινά πυρά εναντίον των διαδηλωτών.[25] Ο Μπεσίρ κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης στις 22 Φεβρουαρίου 2019 (για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια) και απέλυσε την κυβέρνηση, αντικαθιστώντας την επομένη τον πρωθυπουργό Μοτάζ Μουσά με τον υπηρεσιακό Μοχάμετ Ταχίρ Αγιάλα.[26]

Ανατροπή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 11 Απριλίου 2019 ο Μπεσίρ ανατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα. Οι σουδανικές ένοπλες δυνάμεις επιβεβαίωσαν την ανατροπή του σε μία "σημαίνουσα ανακοίνωση" στην κρατική τηλεόραση.[27][28] Ο Μπεσίρ τέθηκε αμέσως σε κατ' οίκον περιορισμό και συστάθηκε Μεταβατικό Στρατιωτικό Συμβούλιο.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000019182. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb16256447k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. www.theguardian.com/world/2019/apr/11/sudan-army-ousts-bashir-after-30-years-in-power.
  4. BBC NEWS | Africa | Profile: Sudan's President Bashir
  5. «Bashir, Omar Hassan Ahmad al-». Microsoft Encarta Online Encyclopedia 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Νοεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2008. 
  6. Bridgland, Fred (14 Ιουλίου 2008). «President Bashir, you are hereby charged…». The Scotsman. http://thescotsman.scotsman.com/world/President-Bashir-you-are-hereby.4287299.jp. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2008. 
  7. Bekele, Yilma (12 Ιουλίου 2008). «Chickens are coming home to roost!». Ethiopian Review. http://www.ethiopianreview.com/content/2929. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2008. 
  8. Cowell, Alan (1 Ιουλίου 1989). «Military Coup In Sudan Ousts Civilian Regime». The New York Times. http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=950DE4DA103DF932A35754C0A96F948260. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2008. 
  9. Kepel, Jihad (2002), σελ.181
  10. Για εγκλήματα πολέμου κατηγορεί τον πρόεδρο του Σουδάν το ICC Αρχειοθετήθηκε 2008-07-15 στο Wayback Machine., in.gr, 14 Ιουλίου 2008
  11. «ICC prosecutor seeks arrest of Sudan's Bashir». Reuters. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2008. 
  12. in.gr Αρχειοθετήθηκε 2009-07-06 στο Wayback Machine., Στο πλευρό του Μπασίρ οι ηγέτες της Αφρικανικής Ένωσης, δεν τον παραδίδουν στο ICC, 3 Ιουλίου 2009.
  13. The World's 10 Worst Dictators | Parade.com
  14. The World's 10 Worst Dictators | Parade.com
  15. The World's Worst Dictators-2007 | Parade.com
  16. The World's Worst Dictators | Parade.com
  17. 17,0 17,1 Τα Νέα Αρχειοθετήθηκε 2015-04-04 στο Wayback Machine., Νέα θητεία για τον καταζητούμενο πρόεδρο του Σουδάν Ομάρ Μπασίρ, 28 Μαΐου 2010.
  18. David Smith. «Sudanese president calls for African space agency». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2014. 
  19. «Even dictators have to quit sometimes… Sudanese military general accused of war crimes stands down to make way for new blood». Daily mail. 23 Μαρτίου 2013. http://www.dailymail.co.uk/news/article-2297548/Sudans-president-Omar-al-Bashir-accused-war-crimes-stand-down.html?ito=feeds-newsxml. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2013. 
  20. OSMAN, Mohamed (20 Μαρτίου 2013). «Omar al-Bashir, Sudan's President, Intends To Step Down In 2015». Ηuffington Πost. http://www.huffingtonpost.com/2013/03/20/omar-al-bashir-intends-to-step-down-2015_n_2915194.html. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2013. 
  21. Sudan election: Will Bashir be snubbed by his people? BBC News, 13 Απριλίου 2015
  22. Sudan’s Bashir sworn in for new term[νεκρός σύνδεσμος]
  23. «Sudan political parties call for 'transitional council' to run country». Middle East Eye. 2 Ιανουαρίου 2019. https://www.middleeasteye.net/news/sudan-political-parties-call-transitional-council-run-country-1338309237. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2019. 
  24. Osha Mahmoud (25 Δεκεμβρίου 2018). «'It's more than bread': Why are protests in Sudan happening?». Middle East Eye. https://www.middleeasteye.net/news/its-more-bread-why-are-protests-sudan-happening-468957326. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2019. 
  25. Ruth Maclean (30 Δεκεμβρίου 2018). «Dozens have been killed by the regime. But Sudan’s protesters march on». The Guardian. https://www.theguardian.com/world/2018/dec/30/dozens-have-died-but-sudan-protesters-march-on. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2019. 
  26. Khalid Abdelaziz (23 Φεβρουαρίου 2019). «Day into emergency rule, Sudan's Bashir names VP and prime minister». Reuters. https://www.reuters.com/article/us-sudan-protests/day-into-emergency-rule-sudans-bashir-names-vp-and-prime-minister-idUSKCN1QC0I1. 
  27. «Sudan's Bashir Forced to Step Down». Reuters. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2019. 
  28. McKintosh, Eliza; Griffiths, James (11 Απριλίου 2019). «Sudan's Omar al-Bashir forced out in coup». Cable News Network.