Οίκος του Γύλιχ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Οίκος του Γύλιχ, γερμ.: Haus von Jülich, ήταν ένας ευγενής Οίκος στη Γερμανία, που έδρασε από τον 12ο ως του 16ο αι. Τα μέλη του αρχικά ήταν κόμητες του Γύλιχ, μετά αναβιβάστηκαν σε δούκες του Γύλιχ. Με επιγαμία απέκτησαν το δουκάτο του Χέλρε, που τελικά περιήλθε στον Οίκο του Έχμοντ. Πάλι με επιγαμία απέκτησαν τις κομητείες των Μπεργκ & Ράβενσμπεργκ και ως κόμητες του Μπεργκ αναβιβάστηκαν σε δούκες του Μπεργκ· έτσι δημιουργήθηκε το ενοποιημένο δουκάτο του Γύλιχ-Μπεργκ, που τελικά περιήλθε στον Οίκο του Λα Μαρκ. Ο Οίκος εξέλιπε το 1511 από άρρενα και το 1543 από θήλεα μέλη.

Ο θυρεός του κόμη, μετά δούκα, του Γύλιχ.

Ιστορία του Οίκου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα μέλη του Οίκου ήταν κόμητες του Γύλιχ, ώσπου ο Γουλιέλμος Ε΄ υποστήριξε τον Κάρολο Δ΄ της Γερμανίας, ο οποίος ως ανταμοιβή τον αναβίβασε σε δούκα του Γύλιχ. Αυτός είχε δύο γιους, τον Γουλιέλμο Β΄ και τον Γκέρχαρντ ΣΤ΄.

Ο θυρεός του δούκα των Χέλρε-Γύλιχ.

Ο Γουλιέλμος Β΄ δούκας του Γύλιχ νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη και διάδοχο του δούκα του Χέλρε (ολλανδ.: Gerle, γερμ.: Gueldern), έτσι έγινε jure auxoris δούκας του Χέλρε. Είχε δύο παιδιά, τον Ράιναλντ Δ΄ και την Ιωάννα. Ο Ράιναλντ Δ΄ δούκας των Γύλιχ & Χέλρε ήταν άτεκνος. Από την κόρη του Ιωάννα το δουκάτο του Χέλρε, μέσω της κόρης της Μαρίας του Άρκελ, περιήλθε στον γιο της τελευταίας Άρνολντ δούκα του Χέλρε, του Οίκου του Έχμοντ.

Ο θυρεός του Γύλιχ (μέλας λέων), Μπεργκ (ερυθρός λέων) και Ράβενσμπεργκ (επάνω από όλα, τρία ερυθρά γαλόνια).

Ο Γκέρχαρντ ΣΤ΄ νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Ράβενσμπεργκ & Μπεργκ (γερμ.: Ravensberg & Berg), η οποία είχε κληρονομήσει την κομητεία του Ράβενσμπεργκ από τον πατέρα της και την κομητεία του Μπεργκ από τη μητέρα της. Έτσι ο Γκέρχαρντ ΣΤ΄ έγινε jure auxoris κόμης των Μπεργκ & Ράβενσμπεργκ. Ο γιος του Γουλιέλμος Ζ΄ κόμης του Μπεργκ αναβιβάστηκε από τον Βεντσεσλάβο της Γερμανίας σε δούκα του Μπεργκ. Ο εγγονός τού Γουλιέλμου Ζ΄, ο Γκέρχαρντ Ζ΄ κληρονόμησε το δουκάτο του Γύλιχ από τον Ράιναλντ Δ΄ και το δουκάτο του Μπεργκ από τον θείο του Αδόλφο. Ο γιος του Γουλιέλμος Δ΄ ήταν δούκας των Γύλιχ-Μπεργκ, αλλά δεν είχε άρρεν τέκνο και τον διαδέχθηκε η κόρη του Μαρία με τον σύζυγό της Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης, του Οίκου του Λα Μαρκ.

Γενεαλογία του Οίκου του Γύλιχ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
 
 
 
 
ΟΙΚΟΣ ΓΥΛΙΧ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γουλιέλμος Β΄
 
Έμπερχαρντ Β΄
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γουλιέλμος Γ΄
κόμης του Γύλιχ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γουλιέλμος Δ΄
κόμης του Γύλιχ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γουλιέλμος ο Πρεσβύτερος
 
Βάλραμ
κόμης του Γύλιχ
 
Γκέρχαρντ Ε΄
κόμης του Γύλιχ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γουλιέλμος ο Νεότερος
 
Μαργαρίτα του Μπεργκ
 
Γουλιέλμος Ε΄
δούκας του Γύλιχ
 
Βάλραμ
αρχιεπίσκοπος Κολωνίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαργαρίτα του Ράβενσμπεργκ
 
Γκέρχαντ ΣΤ΄
κόμης του Μπεργκ, Ράβενσμπεργκ
 
Γουλιέλμος Β΄
δούκας του Γύλιχ
σύζ. Μαρία, δούκισσα του Χέλρε
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γουλιέλμος Ζ΄
δούκας του Μπεργκ
 
Γουλιέλμος Α΄
δούκας του Χέλρε, Γ΄ του Γύλιχ
σύζ. Αικατερίνη της Βαυαρίας
 
 
Ράιναλντ Δ΄
δούκας του Χέλρε, Γύλιχ
 
Ιωάννα του Γύλιχ
σύζ. Ιωάννης Ε΄
κύριος του Άρκελ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αδόλφος
δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ
 
Γουλιέλμος Η΄
κόμης του Ράβενσμπεργκ
 
 
Μαρία του Αρκούρ
(κόρη Ιωάννη ΣΤ΄
κόμη του Αρκούρ)
 
 
 
 
 
 
Μαρία του Άρκελ
σύζ. Ιωάννης Β΄
κύριος του Έχμοντ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ρούπερτ
 
 
Γκέρχαρντ Ζ΄
δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Άρνολντ
δούκας του Χέλρε
ΟΙΚΟΣ ΕΧΜΟΝΤ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γουλιέλμος Δ΄
δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ
σύζ. Σίβυλλα του Βρανδεμβούργου
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαρία
σύζ. Ιωάννης Γ΄ δούκας της Κλέβης
ΟΙΚΟΣ ΛΑ ΜΑΡΚ

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Walther Möller, Stammtafeln westdeutscher Adelsgeschlechter im Mittelalter (Darmstadt, 1922, reprint Verlag Degener & Co., 1995), Vol. 1, page 14.
  • Severin Corsten: Der Überfall Heinsberger Kriegsknechte auf das Münster in Aachen (1428), in: Heimatkalender des Kreises Heinsberg 2011. Published by the county of Heinsberg, Heinsberg 2011, ISBN 978-3-925620-32-4, p. 27 ff.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]