Ντεσάνκα Μαξίμοβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ντεσάνκα Μαξίμοβιτς
Desanka Maksimović u osamdesetim godinama života.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Десанка Максимовић (Σερβικά)
Γέννηση 16  Μαΐου 1898[1][2][3][4]
Divci
Θάνατος 11  Φεβρουαρίου 1993[2][3][4]
Βελιγράδι
Εθνικότητα Σέρβοι
Χώρα πολιτογράφησης Βασίλειο της Σερβίας
Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας
Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας
Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Σερβικά[5]
Σπουδές University of Belgrade Faculty of Philosophy
Valjevo Gymnasium
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα καθηγήτρια πανεπιστημίου
ποιήτρια
συγγραφέας
συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις d:Q6471177 (1968)[6]
Zmaeva prize

Η Ντεσάνκα Μαξίμοβιτς (σερβικά Κυριλλικά: Десанка Максимовић, προφέρεται [dě̞saːŋka mâksimo̞ʋit͡ɕ]) (16 Μαΐου 1898 – 11 Φεβρουαρίου 1993) ήταν Σέρβα ποιήτρια, καθηγήτρια λογοτεχνίας, και μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών. 

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μαξίμοβιτς Γεννήθηκε το 1898 στην Ραμπρόβιτσα, κοντά στο Βάλιεβο, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειάς της. Οι γονείς της ήταν ο Μιχαΐλο, ένας δάσκαλος, και η μητέρα της, η Ντραγκίνια. Αμέσως μετά τη γέννησή της, ο πατέρας της μεταφέρθηκε, και η οικογένεια της μετακόμισε στην Μπρανκοβίνα, όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Βάλιεβο, και από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, στην φιλοσοφική σχολή.[εκκρεμεί παραπομπή]

Η Μαξίμοβιτς ήταν καθηγήτρια σερβικής γλώσσας από το 1923 έως το 1953, σε διάφορα σχολεία. Πρώτα, ήταν καθηγήτρια σε γυμνάσιο του Ομπρένοβατς. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο 3ο Γυμνάσιο Θηλέων στο Βελιγράδι. Τελικά, μεταφέρθηκε στο σχολείο Δασκάλων στο Ντουμπρόβνικ, όπου δίδαξε ένα χρόνο. Μετά από αυτό, εργάστηκε στο Πρώτο Γυμνάσιο Θηλέων στο Βελιγράδι. Μια από τις καλύτερες μαθήτριές της ήταν η Μίρα Αλέκτσοβιτς. Τον Αύγουστο του 1933, παντρεύτηκε τον Σεργκέι Σλάστικοφ, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά.[εκκρεμεί παραπομπή]

Το άγαλμα της σε Valjevo

Όταν πληροφορήθηκε από γερμανούς στρατιώτες για τον πυροβολισμό δημοτικού σχολείου στο Κραγκούγιεβατς, έγραψε το Κρβάβα Μπάικα (Ο Θρύλος του Αίματος, ή Ένα Αιματηρό Παραμύθι), ένα ποίημα σχετικά με την τρομοκρατία που ασκήθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το ποίημα δημοσιεύτηκε μετά την λήξη του πολέμου. Ταξίδεψε σε όλη την Γιουγκοσλαβία, και γνώρισε συγγραφείς και ποιητές όπως τον Μίλος Τσρνιάνσκι, τον Ίβο Άντριτς, την Ισιντόρα Σέκουλιτς, τον Γκουστάβ Κρκλετς, τον Μπράνκο Τσόπιτς και τον Ότον Ζουπάντσιτς. Μερικά από τα ποιήματα της είναι: Αναμονή (Предосећање), Τρόμος (Стрепња), Ποίημα της Άνοιξης (Пролећна песма), Προειδοποίηση (Опомена), Στην καταιγίδα (На бури), Εγώ ψάχνω αμνηστία (Тражим помиловање), και Ψαλιδισμένα λιβάδια ("Покошена ливада).[εκκρεμεί παραπομπή]

Η Μαξίμοβιτς έχει κερδίσει μια σειρά λογοτεχνικών βραβείων, όπως το βραβείο Βουκ, το βραβείο Νιεγκός, και το Βραβείο AVNOJ. Ονομάστηκε επίτιμος πολίτης του Βάλιεβο. Το 1985, το δημοτικό σχολείο στην ιδιαίτερη πατρίδα της, στην Μπρανκοβίνα, όπου ξεκίνησε την εκπαίδευσή της, ανακατασκευάστηκε. Επίσης, ο πατέρας της εργάστηκε ως δάσκαλος σε αυτό το σχολείο. Οι ντόπιοι το ονόμασαν ''Σχολείο της Ντεσάνκα'', που είναι το σημερινό του όνομα.[εκκρεμεί παραπομπή]

Ενώ ήταν ακόμα ζωντανός, ένα άγαλμα της χτίστηκε στο Βάλιεβο, ωστόσο δεν έφερε αντίρρηση. Λόγω της αιώνιας αξίας της ποίησης της, η Ντεσάνκα Μαξίμοβιτς εκλέχθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1959 ως συνδεδεμένο μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, και στις 16 Δεκεμβρίου 1965 έγινε τακτικό μέλος.[εκκρεμεί παραπομπή]

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μαξίμοβιτς πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου 1993 στο Βελιγράδι, σε ηλικία 94 ετών. Τάφηκε στην Μπρανκοβίνα

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Pesme (1924)
  • Vrt detinjstva, pesme (1927)
  • Zeleni vitez, pesme (1930)
  • Ludilo srca, pripovetke (1931)
  • Srce lutke spavaljke i druge priče za decu (1931, 1943)
  • Gozba na livadi, pesme (1932)
  • Kako oni žive, priče (1935)
  • Nove pesme (1936)
  • Raspevane priče (1938)
  • Zagonetke lake za prvake đake (sa Jovankom Hrvaćanin, 1942)
  • Šarena torbica, dečje pesme (1943)
  • Oslobođenje Cvete Andrić, poema (1945)
  • Pesnik i zavičaj, pesme (1945)
  • Otadžbina u prvomajskoj povorci, poema (1949)
  • Samoglasnici A, E, I, O, U (1949)
  • Otadžbino, tu sam (1951)
  • Strašna igra, priče (1950)
  • Vetrova uspavanka (1953)
  • Otvoren prozor, roman (1954)
  • Prolećni sastanak (1954)
  • Miris zemlje, izabrane pesme (1955)
  • Bajka o Kratkovečnoj (1957)
  • Ako je verovati mojoj baki, priče (1959)
  • Zarobljenik snova (1960)
  • Govori tiho, pesme (1961)
  • Prolećni sastanak (1961)
  • Patuljkova tajna, priče (1963)
  • Ptice na česmi, pesme (1963)
  • Tražim pomilovanje, lirska diskusija s Dušanovim zakonikom (1964)
  • Hoću da se radujem, priče (1965)
  • Đačko srce (1966)
  • Izvolite na izložbu dece slikara (1966)
  • Pradevojčica, roman (1970)
  • Na šesnaesti rođendan, pesme (1970)
  • Praznici putovanja, putopisi (1972)
  • Nemam više vremena, pesme (1973)
  • Letopis Perunovih potomaka, pesme (1976)
  • Pesme iz Norveške (1976)
  • Bajke za decu (1977)
  • Ničija zemlja (1979)
  • Vetrova uspavanka, pesme za decu (1983)
  • Međaši sećanja, pesme (1983)
  • Slovo o ljubavi, pesme (1983)
  • Pamtiću sve (1989)
  • Nebeski razboj (1991)
  • Ozon zavičaja (1991)
  • Zovina svirala (1992)
  • a Izbor poeziei proze za djecu (1985)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121271527. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 119199017. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) Discogs. 771870. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 FemBio. 18361. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121271527. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. «Градска библиотека "Владислав Петковић Дис" Чачак » Добитници награда». Ανακτήθηκε στις 23  Φεβρουαρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]