Νικόλ Πασινιάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νικόλ Πασινιάν
Besuch des Ministerpräsidenten von Armenien, Nikol Pashinyan, im Kölner Rathaus-2162.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Նիկոլ Փաշինյան (Αρμενικά)
Γέννηση1  Ιουνίου 1975
Ιτζεβάν
ΕθνικότηταΑρμένιοι
Χώρα πολιτογράφησηςΑρμενία
ΘρησκείαΧριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαAρμενικά
Ομιλούμενες γλώσσεςAρμενικά
Ρωσικά
Αγγλικά
Γαλλικά
ΣπουδέςΚρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν (1991–1995)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
δημοσιογράφος
συγγραφέας[1]
ΕργοδότηςAvangard (από 1992)
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαArmenian National Congress, Impeachment Union, Πολιτικό Συμβόλαιο, Way Out Alliance και My Step Alliance
Οικογένεια
ΣύζυγοςAnna Hakobyan
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Εθνοσυνέλευσης της Αρμενίας (2012–2018)
Πρωθυπουργός της Αρμενίας (από 2018)[2]
μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Αρμενίας
Ιστότοπος
https://www.primeminister.am/
Υπογραφή
Nikol Pashinyan signature.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Νικόλ Πασινιάν (Նիկոլ Վովայի Փաշինյան, 1975-) είναι Αρμένιος πολιτικός, πρωθυπουργός της ασιατικής χώρας από τις 8 Μαΐου 2018 (υπηρεσιακός από τις 16 Οκτωβρίου 2018). Πρώην δημοσιογράφος και εκδότης, ήταν ηγετικό στέλεχος του Αρμενικού Εθνικού Κογκρέσου και εξελέγη βουλευτής το 2012. Ηγήθηκε της επανάστασης του Απριλίου του 2018, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να εξαναγκαστεί σε παραίτηση ο πρωθυπουργός Σερζ Σαρκισιάν.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια και δημοσιογραφική δραστηριότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πασινιάν γεννήθηκε στο Ιτζεβάν της αρμενικής σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας (τότε Σοβιετική Ένωση) την 1η Ιουνίου 1975.[3]

Ως εκδότης της πρώτης σε πωλήσεις καθημερινής εφημερίδας Haykakan Zhamanak (Αρμενικά Χρονικά)στην Αρμενία, (αρχισυντάκτης από το 1999), άσκησε έντονη κριτική στις κυβερνήσεις των Ρομπέρτ Κοτσαριάν και Σερζ Σαρκισιάν.[4] [5]

Πολιτική δραστηριότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πασινιάν στήριξε τον Λεβόν Τερ-Πετροσιάν στις προεδρικές εκλογές του 2008.[6] Λίγο μετά το ξέσπασμα των πολύνεκρων διαδηλώσεων που ακολούθησαν τις εκλογές του 2008 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψής του από την αστυνομία για φόνο και για μαζική υποκίνηση των ταραχών, με αποτέλεσμα να κρυφτεί. Το 2009 σταμάτησε να κρύβεται και αυτοπαραδόθηκε στην αστυνομία.[7] Φυλακίστηκε και έπειτα αποφυλακίστηκε με τη χορήγηση αμνηστίας σε πολιτικούς κρατούμενους τον Μάιο του 2011.[8]

Απόπειρα δολοφονίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 22 Νοεμβρίου 2004 στις 8:40 μ.μ. το αυτοκίνητο του Πασινιάν καταστράφηκε από ισχυρή έκρηξη έξω από τα γραφεία της εφημερίδας Haykakan Zhamanak στο κέντρο του Ερεβάν. Ο Πασινιάν διέφυγε τον θάνατο καθαρά από τύχη, σύμφωνα με τον ίδιο, καθώς εκείνη την ημέρα επέλεξε να εργάζεται περισσότερο από ό,τι συνήθως και έφυγε από τα γραφεία της εφημερίδας αργότερα από το κανονικό.[9] Έπειτα από αστυνομική έρευνα, το πόρισμα που εκδόθηκε ασυνήθιστα γρήγορα, ανέφερε ότι η φωτιά στο όχημα του εκδότη οφειλόταν σε "βλάβη στα καλώδια της μπαταρίας του αυτοκινήτου," απορρίπτοντας τον ισχυρισμό ότι έγινα απόπειρα δολοφονίας του δημοσιογράφου.[10] Αντίθετα ο Πασινιάν κατηγόρησε τον πλούσιο επιχειρηματία Γκαγκίκ Τσαρουκιάν ότι βρισκόταν πίσω από τη δολοφονική απόπειρα, επειδή η εφημερίδα του Πασινιάν τον κατηγόρησε για παράνομη υλοτομία με σκοπό να χτίσει μια πολυτελή έπαυλη στην Τσακατζόρ.[10]

Πολιτικό Συμβόλαιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 9 Δεκεμβρίου 2013 ο Πασινιάν και άλλοι έξι πολιτικοί ίδρυσαν μια νέα πολιτική ομάδα ονόματι Πολιτικό Συμβόλαιο. Τα μέλη της επιτροπής του κόμματος επεδίωξαν την παραίτηση του πρωθυπουργού Σερζ Σαρκισιάν. Ο Πασινιάν δήλωσε ότι τα μέλη του Συμβολαίου θα ελάμβαναν μέρος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές του 2017.[11]

Ρόλος στις αρμενικές διαδηλώσεις του 2018[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πασινιάν στις 13 Απριλίου 2018 στην Πλατεία Ελευθερίας του Ερεβάν.

Το 2018 έγιναν μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης, με αίτημα την παραίτηση του πρωθυπουργού Σερζ Σαρκισιάν, με τη συμμετοχή πολιτικών ομάδων και οργανώσεων με επικεφαλής τον βουλευτή Νικόλ Πασινιάν. Οι διαδηλώσεις έγιναν ευρύτερα γνωστές με την ονομασία Merzhir Serzhin (Մերժիր Սերժին, που σημαίνει "αρνηθείτε τον Σερζ"). Τελικά στις 23 Απριλίου ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε και υπηρεσιακά στη θέση του ανέλαβε ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Καρέν Καραπετιάν. Στις 25 Απριλίου έγινε γνωστό από εταίρο του Πασινιάν ότι ο Νικόλ σκόπευε να γίνει πρωθυπουργός, καθώς είχε επιλεγεί από τον λαό.[12]

Πρωθυπουργός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την 1η Μαΐου 2018 απέτυχε να συγκεντρώσει τον απαιτούμενο αριθμό ψήφων από τους βουλευτές της Εθνοσυνέλευσης ώστε να γίνει πρωθυπουργός[13], όμως εξελέγη στον δεύτερο γύρο στις 8 Μαΐου, με 59 ψήφους υπέρ έναντι 42 που καταψήφισαν.[14] Στις 16 Οκτωβρίου 2018 παραιτήθηκε προκειμένου να διεξαχθούν βουλευτικές εκλογές. Ο συνασπισμός του Πασινιάν Το Βήμα μου κέρδισε τις εκλογές με σαρωτικό ποσοστό 70% των ψήφων, καταλαμβάνοντας 88 από τις συνολικά 132 έδρες στο κοινοβούλιο. Η δεύτερη κυβέρνηση του Πασινιάν ορκίστηκε στις 14 Ιανουαρίου 2019.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  2. «Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի հրամանագիրը Նիկոլ Փաշինյանին վարչապետ նշանակելու մասին». Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2018.
  3. «Никол Пашинян — РБК: «Я не хочу учитывать украинский опыт»» (στα ρωσικά). rbc.ru. 26-4-2018. https://www.rbc.ru/interview/politics/26/04/2018/5ae111589a79476531250292. Ανακτήθηκε στις 3-5-2018. 
  4. «The Development of Sustainable Independent Media in Europe and Eurasia» (PDF). Washington, DC: International Research & Exchanges Board. 2001. σελ. 31. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 30 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2018. ...a liberal newspaper, Haykakan Zhamanak. 
  5. Newspaper Editor’s Car Blown Up Αρχειοθετήθηκε 2008-06-22 στο Wayback Machine., Armenia Liberty (RFE/RL),22-11-2004.
  6. Pennington (13-2-2008). [https://wiki leaks.org/plusd/cables/08YEREVAN118_a.html «Armenia: Pre-Election tour of Ararat marz»] Check |url= value (βοήθεια) (Confidential). WikiLeaks. ...Nikol Pashinyan, editor-in-chief of the Haykakan Zhamank Newspaper and LTP's customary crowd-warmer.  line feed character in |url= at position 13 (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)[νεκρός σύνδεσμος]
  7. Fugitive Oppositionist Surrenders To Armenian Police 1-7-2009.
  8. «"Festive" ANC rally was held in Yerevan». PanARMENIAN. 31 -5-2011. http://www.panarmenian.net/eng/politics/news/71401/. Ανακτήθηκε στις 1 June 2011. 
  9. Newspaper Editor’s Car Blown Up Αρχειοθετήθηκε 2008-06-22 στο Wayback Machine., Armenia Liberty (RFE/RL), 22-11-2004.
  10. 10,0 10,1 Tycoon Denies Role In Journalist Car Bombing, Armenia Liberty (RFE/RL), 23-11-2004.
  11. «New Armenian Opposition Group Takes Shape». Radio Free Europe/Radio Liberty Armenian Service. 9 -12-2013. http://www.azatutyun.am/content/article/25195049.html. Ανακτήθηκε στις 10-12-2013. 
  12. Пашинян заявит о готовности возглавить правительство Армении до выборов
  13. «Парламент проголосовал против Пашиняна на выборах премьера Армении» (στα ρωσικά). rbc,.ru. 2018-05-01. https://www.rbc.ru/politics/01/05/2018/5ae85ad19a794783f11f7ac8. Ανακτήθηκε στις 2018-05-03. 
  14. Vonberg, Judith (2018-05-08). «Armenian opposition leader Nikol Pashinyan elected prime minister». CNN. https://edition.cnn.com/2018/05/08/europe/armenia-new-prime-minister-nikol-pashinyan-intl/index.html. Ανακτήθηκε στις 2018-05-08. 


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Nikol Pashinyan της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).