Νεοχώρι Μαγνησίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°18′26.2″N 23°08′59.0″E / 39.307278°N 23.149722°E / 39.307278; 23.149722

Νεοχώρι
Άποψη του Νεοχωρίου από βορειοδυτικά
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Νεοχώρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΘεσσαλίας
Περιφερειακή ΕνότηταΜαγνησίας
ΔήμοςΔήμος Νοτίου Πηλίου
Δημοτική ΕνότηταΜηλεών
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘεσσαλία
ΝομόςΜαγνησίας
Υψόμετρο230
Πληθυσμός356 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.37010
Τηλ. κωδ.+30 24230

Το Νεοχώρι είναι χωριό της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας[1]

Γεωγραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Νεοχώρι βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Ισώματα στα νοτιανατολικά του Πηλίου σε υψόμετρο 460 μέτρα[1] ενώ απέχει περίπου 35 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και 12 Β. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένο σε περιοχή κατάφυτη από πλατάνια, πεύκα και καστανιές όπως και ρεματιές που διατηρούν το κλίμα του χωριού δροσερό το καλοκαίρι[2] με τα σπίτια του να έχουν θέα τόσο προς το Αιγαίο Πέλαγος όσο και τον Παγασητικό κόλπο. Το χωριό αναφέρεται ότι κτίστηκε γύρω στα 1600 από κατοίκους οικισμών της γύρω περιοχής, από νησιώτες αλλά και Ασπροποταμίτες. Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Δημήτριος, μία εκκλησία που κατασκευάστηκε το 1768 και διαθέτει στο εσωτερικό της αγιογραφίες του ζωγράφου Ιωάννη Παγώνη.[3]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θεωρούνται η πλατεία του χωριού με τα αιωνόβια πλατάνια, τα πέτρινα καλντερίμια του χωριού και η πέτρινη σκεπαστή του βρύση, που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο "χρονολογούμενη στις αρχές του 19ου αιώνα, διότι αποτελεί σημαντικό κτίσμα για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής του οικισμού του Νεοχωρίου και του Πηλίου γενικότερα"[4]. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν η Μονή της Παναγίας της Πλάκας και το φράγμα "Παναγιώτικο".[3]

Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την απελευθέρωση της Θεσσσαλίας αναφέρεται επίσημα το 1883 με το ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Αφετών ενώ το 1905 με το ΦΕΚ 208Α - 28/10/1905 ορίστηκε θερινή έδρα. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 αποσπάσθηκε από το δήμο Αφετών και ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Νεοχωρίου. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ορίστηκε έδρα του τότε δήμου Αφετών.[5] Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Δημήτριο, την Άφυσσο, τη Ζερβόχια, τη Μεγάλη Βρύση και την Πλάκα αποτελούν την κοινότητα Νεοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αφετών του Δήμου Νοτίου Πηλίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 356 κατοίκους[6] ενώ το 1971 και το 1981 είχε 480 και 365 αντίστοιχα[1].

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα. 45. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 74. 
  2. Καλαμογιώργου, Άρτεμις (14 Αυγούστου 2020). «Γνωρίζοντας τον τόπο μας. Νεοχώρι Μαγνησίας». Secret Volos (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  3. 3,0 3,1 says, The Sleepthief (5 Ιουνίου 2009). «Νεοχώρι: Σταυροδρόμι μεταξύ ανατολικού και νότιου Πηλίου». Πήλιο (Visit Pilio). Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  4. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  5. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2022. 
  6. ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10621 (σελ. 147 του pdf)