Μπριούντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 45°17′39″N 3°23′3″E / 45.29417°N 3.38417°E / 45.29417; 3.38417

Μπριούντ
Basilique-de-Brioude-Façade-sud---Hte-LoireDSC 0080.jpg
Ο καθεδρικός ναός της Μπριούντ
Blason Brioude.svg
Έμβλημα
ΧώραΓαλλία
Διοικητική υπαγωγήΚαντόνιο της Μπριούντ-Νορ, Καντόνιο της Μπριούντ-Συντ, Ωτ-Λουάρ και Διαμέρισμα της Μπριούντ
Ταχυδρομικός κώδικας43100[1]
Κωδικός Κοινότητας43040[2]
Πληθυσμός6 721 (1  Ιανουαρίου 2017)[3]
Έκταση13,52 km²[4]
Υψόμετρο414 μέτρο
Ζώνη ώραςUTC+01:00 (επίσημη ώρα)
UTC+02:00 (θερινή ώρα)
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Μπριούντ
45°17′39″N 3°23′3″E
Ιστότοποςhttp://www.brioude.fr/
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Σελίδα στο Linkedin

Η Μπριούντ (γαλλικά: Brioude) είναι γαλλική κοινότητα που βρίσκεται στο νομό Ωτ-Λουάρ, στη διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Είναι υπονομαρχία του νομού και έχει πληθυσμό 6.721 κατοίκους (2017).

Είναι η τέταρτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στο νομό, πίσω από την πρωτεύουσα Πουί-αν-Βελαί και τις κοινότητες Μονιστρόλ-συρ-Λουάρ και Ισανζώ.

Οι κάτοικοι ονομάζονται Μπριβαντουά (ζ).[5]

Γεωγραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση της Μπριούντ και της περιοχής Μπριβαντουά (με μπεζ χρώμα) στο χάρτη της Ωβέρνης

Η κοινότητα Μπριούντ βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού Ωτ-Λουάρ, μέσα στον Κεντρικό Ορεινό Όγκο (Μασίφ Σαντράλ), στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Ήταν τμήμα της πρώην διοικητικής περιοχής της Ωβέρνης.

Είναι η μία υπονομαρχία του νομού Ωτ-Λουάρ, η δεύτερη είναι η κοινότητα Ισανζώ. Έχει πληθυσμό 6.721 κατοίκους (2017) και είναι το κέντρο της ευρύτερης περιοχής που συγκεντρώνει 13.950 κατοίκους (2015).

Είναι η πρωτεύουσα του Μπριβαντουά και βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Αλλιέ, σε μέσο υψόμετρο 518 μέτρα[6] σε μια μικρή πεδιάδα που φέρει το όνομα της πόλης, Λιμάνι της Μπριούντ. Στα ανατολικά της κοινότητας υψώνεται η οροσειρά του Λιβραντουά με θέα στην πεδιάδα, ενώ στα νότια και στα δυτικά αρχίζουν τα όρη της Μαρζερίντ. Ο Σιδώνιος Απολλινάριος (430-486) ονόμασε την πόλη Γλυκιά Μπριούντ (Brioude la Douce) από τον 5ο αιώνα, περιγράφοντάς την ως ελκυστική και εμπορική, πρωτεύουσα του Μπριβαντουά.

Η Μπριούντ βρίσκεται 70 χλμ. νοτιοανατολικά του Κλερμόν-Φεράν, 60 χλμ βορειοδυτικά του Πουί-αν-Βελαί, πρωτεύουσας του νομού, 48 χλμ. βορειοανατολικά του Σαιν-Φλουρ και 486 χλμ. από το Παρίσι.

Η έκταση της κοινότητας είναι 13,52 τετραγωνικά χιλιόμετρα.[6]

Το κλίμα στη Μπριούντ είναι ζεστό και εύκρατο. Οι βροχοπτώσεις είναι σημαντικές, ακόμη και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το κλίμα είναι τύπου Cfb. Η μέση θερμοκρασία είναι 10,9 ° C και η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 622 mm2.

Τοπωνυμία και γλώσσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον 6ο αιώνα, η πόλη αναφέρεται ως Brivate. Αυτό το όνομα είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς εξέλιξης [7] από την κελτική-γαλατική λέξη "briuati" (που σημαίνει τόπος εφοδιασμένος με γέφυρα), αυτή που βρίσκεται στο Παλιό-Μπριούντ, στα νότια στα 3 χιλιόμετρα. Ο όρος αυτός μας υπενθυμίζει ότι η διέλευση του ποταμού Αλλιέ στην περιοχή αυτή αποτέλεσε πλεονέκτημα εδώ και αιώνες.

Στην περιοχή της κοινότητας Μπριούντ, η παραδοσιακή γλώσσα είναι η οξιτανική. Στα οξιτανικά-ωβερνιά, την τοπική διάλεκτο, η πόλη αναφέρεται ως Briude ή Bride

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δρομάκι στη Μπριούντ με τοιχογραφία τον θρυλικό λαθρέμπορο Λουί Μαντρέν

Δύο προσωπικότητες έχουν διαμορφώσει την ιστορία του τόπου. Ο πρώτος ήταν ο άγιος Ιουλιανός,[8] ένας Ρωμαίος στρατιωτικός που κήρυξε τον Χριστιανισμό και φέρεται να μαρτύρησε στην πόλη τον 3ο αιώνα. Η πόλη έγινε από τότε τόπος προσκυνήματος, από τον οποίο επωφελήθηκε ιδιαίτερα κατά τον Μεσαίωνα, όπως αναφέρει ο Γρηγόριος της Τουρ, ο οποίος αναφέρει επίσης ότι ο τελευταίος τόπος ανάπαυσης του Δυτικού Ρωμαίου αυτοκράτορα Άβιτου (455-456) ήταν στη Μπριούντ.[9]Η γιορτή του Αγίου Ιουλιανού, 28 Αυγούστου [10], έφερνε τέτοια πλήθη στα λείψανα του αγίου που στα μέσα του 11ου αιώνα κατασκευάστηκε ένας ξενώνας-άσυλο για να φροντίσει τους άπορους προσκυνητές και τους άρρωστους [11]. Το 1181, ο Εράκλ Γ', υποκόμης του Πολινιάκ, που είχε λεηλατήσει την πόλη πριν από δύο χρόνια, ζήτησε δημόσια συγνώμη μπροστά από την εκκλησία και καθιέρωσε ένα σώμα 25 ιπποτών για να υπερασπίζονται τα λείψανα του Αγίου Ιουλιανού.

Στα μέσα του 18ου αιώνα, ο λαθρέμπορος και ληστής Λουί Μαντρέν, ορμόμενος από το Ντωφινέ έδρασε στην περιοχή και εξακολουθεί να θεωρείται λαϊκός ήρωας.[12]Πολύ δημοφιλής στη διάρκεια της ζωής του και στη συνέχεια στην εποχή της Παρισινής Κομμούνας, ο Μαντρέν παραμένει πολύ γνωστός σήμερα στο Ντωφινέ και τη Σαβοΐα και, σε μικρότερο βαθμό, στην υπόλοιπη Γαλλία.

Στη συλλογική φαντασία, παραμένει σήμερα ο ηρωικός στρατιώτης, ο οποίος έκλεβε τους πλούσιους, κυρίως φοροεισπράκτορες του κράτους, ενώ αψηφούσε την αστυνομία. Πολλά μέρη, στη Σαβοΐα και στην Ωβέρνη, εξακολουθούν να φέρουν το όνομά του, ακολουθώντας το πραγματικό ή υποτιθέμενο πέρασμα του ληστή από την περιοχή.

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γέφυρα στον ποταμό Αλλιέ στη Μπριούντ

Η γεωργία και η κτηνοτροφία (δημητριακά και εκτροφή βοοειδών ειδικά στην περιοχή), οι αγροβιομηχανίες, η επεξεργασία ξύλου, οι κατασκευές και ο τουρισμός αποτελούν τις κύριες οικονομικές δραστηριότητες της κοινότητας και της περιοχής.

Παλαιότερα, η Μπριούντ ήταν γνωστή για την αλιεία σολομού. Λόγω της επιβάρυνσης που ασκούν οι ανθρώπινες δραστηριότητες στα αλιευτικά οικοσυστήματα (γεωργική ρύπανση, υπεραλίευση στις εκβολές της Νάντης, αδιαπέραστα φράγματα στους ποταμούς Λίγηρα και Αλλιέ, εκροή ζεστού νερού από τους τέσσερις θερμοπυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής κλπ.), έχει σχεδόν εξαφανιστεί από το 1967. Η αλιεία του έχει πλέον απαγορευτεί και σε ορισμένα σημεία είναι αυστηρά ελεγχόμενη από το 1994.

Η Μπριούντ είναι ένα περιφερειακό κέντρο ώθησης στον αγροτικό τομέα. Το 12% της παραγωγής ηλιόσπορου στην Ωβέρνη προέρχεται από την περιοχή της Μπριούντ.

Η κοινότητα είναι έδρα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Μπριούντ.

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η βασιλική Σαιν-Ζυλιάν
  • Η βασιλική Σαιν-Ζυλιάν, μήκους 74 μέτρων, είναι η μεγαλύτερη ρομανική εκκλησία στην Ωβέρνη. Χτισμένη μεταξύ του 1060 και 1180, έχει αξιοθαύμαστες τοιχογραφίες και δάπεδο με γεωμετρικά και διακοσμητικά σχέδια (ροζέτες, κρίνους κ.ά.).
  • Το Μέγαρο της δαντέλας είναι ένα εκθεσιακό και δημιουργικό κέντρο για την τέχνη της δαντέλας, παραδοσιακή τέχνη της περιοχής, που παρουσιάζει διάφορα μοντέλα της παλιάς και σύγχρονης δαντέλας καθώς και υλικό που χρησιμοποιείται για την κατασκευή της. Στο χώρο διεξάγονται επίσης μαθήματα που διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα της λεγόμενης «δαντέλας του Κλυνύ» δημιουργώντας αξιόλογα σύγχρονα σχέδια. Όλες οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται στη δημιουργία και παραγωγή αυτών των νέων σχεδίων αποτελούν τη δαντέλα «Κλυνύ της Μπριούντ».
  • Ο οίκος του σολομού και του ποταμού (Maison du Saumon et de la Rivière) είναι ένα εκπαιδευτικό μουσείο-ενυδρείο, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στις περιοχές ωοτοκίας του σολομού στον ποταμό Αλλιέ, μέχρι το σημείο όπου ο σολομός του Ατλαντικού Salmo salar ανεβαίνει, μετά από 800 χιλιόμετρα κολύμβησης στο γλυκό νερό. Το είδος απειλείται με εξαφάνιση και προστατεύεται, η αλιεία του είναι αυστηρά ελεγχόμενη και η μετακίνηση των σολομών διευκολύνεται από ειδικά περάσματα κατά μήκος των φραγμάτων του Αλλιέ, έτσι ώστε η παρουσία του στην περιοχή να αυξάνεται ελαφρώς. Το μουσείο παρουσιάζει επίσης το οικοσύστημα του ποταμού και τις δραστηριότητες που συνδέονται στο παρελθόν με τον ποταμό Αλλιέ (εσωτερικές πλωτές οδοί, μύλοι κ.λπ.).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Base officielle des codes postaux» Groupe La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
  2. (Γαλλικά) INSEE code.
  3. «Populations légales 2017» INSEE. 30  Δεκεμβρίου 2019.
  4. 4,0 4,1 répertoire géographique des communes. Institut géographique national. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.
  5. . «habitants.fr/brioude/services-publics». 
  6. 6,0 6,1 . «www.cartesfrance.fr/carte-france-ville/plan_43040_Brioude». 
  7. J.P. Chambon, dans Saint Julien et les origines de Brioude - Actes du colloque international organisé par la ville de Brioude du 22 au 25 septembre 2004, Almanach de Brioude-CERCOR, 2007, p. 260-270.
  8. . «koinoniaorthodoxias.org/agiologio-eortologio/oi-agioi-martyres-ferreol-kai-ioulianos». 
  9. Historia Francorum 2.11.
  10. . «catholic.org/saints». 
  11. C. Lauranson-Rosaz, ''L'Auvergne et ses marges de VIIIe au XI siècles (Le-Puy-en-Velay) 1987, p 279.
  12. . «books.google.com/mandrin "robin hood"».