Μοναστήρι του Σταυρού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μοναστήρι του Σταυρού
MinzarHamatzleva ST 04.jpg
Άποψη του μοναστηριού χιονισμένου.
Είδοςεκκλησία
Γεωγραφικές Συντεταγμένες31°46′20″N 35°12′29″E
Διοικητική υπαγωγήΙερουσαλήμ
ΧώραΙσραήλ
Έναρξη κατασκευής11ος αιώνας
Η εκκλησία του μοναστηριού.

Το Μοναστήρι του Σταυρού (εβραϊκά: מנזר המצלבה, γεωργιανά: ჯვრის მონასტერი, jvris monast'eri) είναι Ανατολικό Ορθόδοξο μοναστήρι κοντά στη συνοικία Ναγιότ της Ιερουσαλήμ του Ισραήλ. Βρίσκεται στην Κοιλάδα του Σταυρού, δίπλα στο Μουσείο του Ισραήλ και την Κνεσέτ.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μοναστήρι ανεγέρθηκε τον 11ο αιώνα, στην διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Μπαγκράτ Δ΄ από τον Γεωργιανό Γκιόργκι-Προχόρε του Σαβσέτι. Θεωρείται ότι η τοποθεσία αφιερώθηκε για πρώτη φορά τον 4ο αιώνα κατόπιν επιθυμίας του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Μέγα, ο οποίος αργότερα την παραχώρησε στον Μιριάν Γ΄ του Καρτλί, έπειτα από τον εκχριστιανισμό του βασιλείου του το 327 μ.Χ.[1]

Ο θρύλος αναφέρει ότι το μοναστήρι ανεγέρθηκε επάνω στον τόπο ταφής της κεφαλής του Αδάμ—αν και δύο άλλες τοποθεσίες στην Ιερουσαλήμ διεκδικούν επίσης την τιμή αυτή—από τον οποίο μεγάλωσε το δέντρο που έδωσε το ξύλο του στον σταυρό πάνω στον οποίο ο Χριστός σταυρώθηκε.[2]

Λόγω σημαντικών χρεών του μοναστηριού, οι Γεωργιανοί το πώλησαν στους Έλληνες το 1685.[3] Σήμερα, κατοικείται από Ελληνορθόδοξους μοναχούς του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

Τα υπολείμματα του μοναστηριού της σταυροφορικής περιόδου αποτελούν ένα μικρό τμήμα του σημερινού αρχιτεκτονικού συμπλέγματος, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου έχει ανακαινισθεί και χτιστεί εκ νέου. Το σταυροφορικό του τμήμα φιλοξενεί μία εκκλησία, συμπεριλαμβανομένης μίας σπηλιάς μέσα στην οποία ένα παράθυρο μέσα στο έδαφος επιτρέπει να δει κανείς το σημείο, όπου το δέντρο από το οποίο (φέρεται να) κατασκευάστηκε ο σταυρός. Τα υπολείμματα της κατασκευής του 4ου αιώνα είναι λιγοστά, το σημαντικότερο εκ των οποίων είναι ένα τμήμα ενός μωσαϊκού. Το κυρίως τμήμα του μοναστηριού φιλοξενεί τα κελιά των μοναχών, καθώς και ένα μουσείο και κατάστημα αγοράς ενθυμίων. Η βιβλιοθήκη του μοναστηριού φιλοξενεί αρκετά γεωργιανά χειρόγραφα.

Καταστροφή γεωργιανών έργων τέχνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τοιχογραφία του Ρουσταβέλι πριν και μετά τον βανδαλισμό της το 2004 Τοιχογραφία του Ρουσταβέλι πριν και μετά τον βανδαλισμό της το 2004
Τοιχογραφία του Ρουσταβέλι πριν και μετά τον βανδαλισμό της το 2004

Τον Ιούνιο του 2004, λίγο καιρό πριν την επίσκεψη του Γεωργιανού Προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι στο Ισραήλ, μία τοιχογραφία του θρυλικού Γεωργιανού ποιητή, Σότα Ρουσταβέλι, σε μία κολόνα εντός της εκκλησίας βανδαλίστηκε από άγνωστα άτομα. Αποτελούσε το μοναδικό ακριβές μεσαιωνικό πορτραίτο του Ρουσταβέλι. Το πρόσωπο και τμήμα της επιγραφής που συνόδευε το πορτραίτο καταστράφηκαν. Η Γεωργία προέβη σε επίσημη διαμαρτυρία προς το Ισραήλ έπειτα από το περιστατικό αυτό.[4] Όταν ερωτήθηκε εάν πίστευε ότι οι ζημιές ήταν έργο εκπροσώπων της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Γεωργιανός πρέσβης στο Ισραήλ, Ρεβάζ Γκαχεχιλάντζε απάντησε "Δεν το γνωρίζω. Υπάρχουν υποψίες, ωστόσο καμία ένδειξη".[5] Η τοιχογραφία αποκαταστάθηκε από Ισραηλινούς ειδικούς, οι οποίοι βασίστηκαν στις καλής ποιότητας πηγές και έγγραφα που υπήρχαν. Παρόμοια περιστατικά έλαβαν χώρα στο μοναστήρι στην διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και του 1980. Οι γεωργιανές επιγραφές είχαν επικαλυφθεί και αντικατασταθεί από ελληνικές. Σε μία χρονολογούμενη από το 1901 φωτογραφία τοιχογραφίας του Συμβουλίου των Αρχαγγέλων εμφανίζονται επιγραφές στα γεωργιανά, ωστόσο, σε φωτογραφίες του 1960 οι επιγραφές αυτές φαίνεται να έχουν αντικατασταθεί από ελληνικές. Μετά τον καθαρισμό των τοιχογραφιών οι γεωργιανές επιγραφές αποκαταστάθηκαν. Το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση του Χριστού Αναπεσώντος.[6] Σε αρκετά σημεία (πχ. δίπλα στα πρόσωπα των Αγίων Λουκά και Προχώριου) το περίγραμμα γεωργιανών γραμμάτων είναι εμφανώς ορατό κάτω από τις πρόσφατα προστεθείσες ελληνικές επιγραφές added Greek inscriptions.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. The Wellspring of Georgian Historiography: The Early Medieval Historical Chronicle The Conversion of Katli and The Life of St. Nino, Constantine B. Lerner, England: Bennett and Bloom, London, 2004, p. 35
  2. Sylvester Saller & Bellarmino Bagatti, "The Sanctity and Cult of Lot", first published in The Town of Nebo (Khirbet el-Mekhayyat). With a Brief Survey of Other Ancient Christian Monuments in Transjordan, Jerusalem 1949, 5.193-199. Accessed 2008-03-02
  3. Georgia's new ambassador to Israel bears a heavy cross, Haaretz
  4. Precious Jerusalem fresco defaced
  5. Lily Galili, "Defaced Fresco of Georgian Hero Clouds Diplomatic Ties", HAARETZ - 05/07/2004.
  6. Alexander P. Kazhdan (editor) (1991). «Christ Anapeson». The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2014. Christ Anapeson (ἀναπεσών, lit. “the reclining one”), the image of Christ asleep, awaiting resurrection. CS1 maint: Extra text: authors list (link)

Συντεταγμένες: 31°46′20″N 35°12′29″E / 31.7721°N 35.2080°E / 31.7721; 35.2080

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Monastery of the Cross της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).