Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ
Presidenta de la Asamblea Nacional, Gabriela Rivadeneira, recibe la visita protocolaria del vicepresidente de Cuba, Miguel Díaz-Canel, junto a una importante comitiva (8808297058) (cropped).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Miguel Díaz-Canel (Ισπανικά)
Γέννηση 20  Απριλίου 1960
Πλασέτας
Εθνικότητα Κουβανοί
Υπηκοότητα Κούβα
Θρησκεία αθεϊσμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Ισπανικά
Ομιλούμενες γλώσσες Ισπανικά
Σπουδές Πανεπιστήμιο «Μάρτα Αμπρέου» της Λας Βίγιας (έως 1982)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μηχανικός
λέκτορας
πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Πρώτος Αντιπρόεδρος της Κούβας (2013–2018)
Πρόεδρος της Κούβας (από 2018)
Πρωθυπουργός της Κούβας (από 2018)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ (Miguel Mario Díaz-Canel Bermúdez , ισπανικά: miˈɣel ˈdi.as kaˈnel ) (20 Απριλίου 1960-) είναι ο 19ος και σημερινός Πρόεδρος της Κούβας από τον Απρίλιο του 2018.[1][2] Είναι ο πρώτος ηγέτης της Κούβας, ο οποίος δεν είχε γεννηθεί πριν την Κουβανική Επανάσταση του 1959.[3] Είναι επίσης ο πρώτος πρόεδρος από το 1976 που δεν ανήκει στην οικογένεια Κάστρο.[4]

Υπηρέτησε προηγουμένως ως Πρώτος Αντιπρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου και του Συμβουλίου των Υπουργών από το 2013 ως το 2018. Είναι μέλος του Πολιτμπιρό του Κομουνιστικού Κόμματος της Κούβας από το 2003 και υπηρέτησε ως υπουργός Ανωτέρας Εκπαίδευσης από το 2009 ως το 2012. Προήχθη στο αξίωμα του αντιπροέδρου του συμβουλίου υπουργών (αναπληρωτής πρωθυπουργός) το 2012. Έπειτα από έναν χρόνο, στις 24 Φεβρουαρίου 2013, εξελέγη Πρώτος Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου του Κράτους.[5]

Εξελέγη για να διαδεχθεί τον Ραούλ Κάστρο ως Πρόεδρος της Κούβας στις 18 Απριλίου 2018 και ανέλαβε καθήκοντα την επομένη.[6][1][7][8]

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1960 στην πόλη Πλασέτας της Βίγια Κλάρα.[7]

Αποφοίτησε από το Κεντρικό Πανεπιστήμιο Λας Βίγιας το 1982 ως ηλεκτρονικός-μηχανικός και στη συνέχεια κατατάχθηκε στις Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κούβας.[1] Το 1987 ολοκλήρωσε μια διεθνή αποστολή στη Νικαράγουα ως Πρώτος Γραμματέας της Κομμουνιστικής Λίγκας της Νεολαίας στην επαρχία Βίγια Κλάρα.

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1993 άρχισε να εργάζεται στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Κούβας και έπειτα από έναν χρόνο εξελέγη Πρώτος Γραμματέας της Επαρχιακής Επιτροπής του Κόμματος στην επαρχία Βίγια Κλάρα (αξίωμα αντίστοιχο με περιφερειακό διοικητή).[1][8] Απέκτησε φήμη για το πόσο πιστά άσκησε τα καθήκοντά του και την υποστήριξη των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ, σε μία χώρα με αρνητική στάση απέναντι στην ομοφυλοφιλία.[4] Το 2003 εξελέγη στην ίδια θέση στην επαρχία Ολγίν.[1][9] Την ίδια χρονιά συνεπιλέχθηκε για μέλος του Πολιτμπιρό του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας.[10]

Διορίστηκε υπουργός Ανωτέρας Εκπαίδευσης τον Μάιο του 2009, υπηρετώντας ως τις 22 Μαρτίου 2012 οπότε έγινε Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου των Υπουργών (αναπληρωτής πρωθυπουργός).[1][11] Έγινε το πρώτο πρόσωπο που γεννήθηκε μετά την επανάσταση του 1959 που ανέλαβε καθήκοντα στο αξίωμα αυτό.[12] Επιπρόσθετα, το 2013 έγινε Πρώτος Αντιπρόεδρος της Κούβας.[1]

Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως πρώτος αντιπρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου, ο Ντίας-Κανέλ υπηρέτησε ως αναπληρωτής του προέδρου της χώρας, Ραούλ Κάστρο. Το 2018, ο 86χρονος Ραούλ αποφάσισε να παραιτηθεί από την προεδρία, αν και παρέμεινε Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος. Στις 18 Απριλίου 2018 ο Ντίας-Κανέλ επιλέχθηκε ως ο μοναδικός υποψήφιος για τη διαδοχή του Κάστρο στην προεδρία.[8] Επιβεβαιώθηκε με ψήφο της Εθνικής Συνέλευσης στις 19 Απριλίου.[8] Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα την ίδια ημέρα.[13]

Τεχνοκράτης του κόμματος και λιγότερο γνωστός στο ευρύ κοινό, ο Ντίας-Κανέλ θεωρείται ότι θα επιδιώξει προσεκτικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομική πολιτική του προκατόχου του, διατηρώντας παράλληλα τις κοινωνικές δομές της χώρας.[4]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει δύο παιδιά από την πρώτη του σύζυγο, τη Μάρθα, και σήμερα ζει με την δεύτερή του σύζυγο Λις Κουέστα.[12]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Damien Cave, Raúl Castro Says His Current Term as President of Cuba Will Be His Last, The New York Times, 24-2-2013
  2. Jimenez, Marguerite (28-3-2018). «Cuba After the Castros». https://www.foreignaffairs.com/articles/cuba/2018-03-28/cuba-after-castros. 
  3. Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ: Το προφίλ του νέου προέδρου της Κούβας, news247.gr, 19-4-2018.
  4. 4,0 4,1 4,2 Augustin, Ed (18-4-2018). «After six decades of Castro rule, Cubans greet end of era with a shrug» (στα αγγλικά). The Guardian. https://www.theguardian.com/world/2018/apr/18/raul-castro-cuba-step-down-leader-miguel-diaz-canel. Ανακτήθηκε στις 19-4-2018. 
  5. «Ratificado Raúl como presidente del Consejo de Estado y del Consejo de Ministros (+ Fotos)». Cubadebate. http://www.cubadebate.cu/noticias/2013/02/24/ratificado-raul-como-presidente-del-consejo-de-estado/. 
  6. «End of the Castro era: Who's the man likely to be Cuba's next president?». https://www.nbcnews.com/news/latino/who-miguel-d-az-canel-cuba-s-likely-new-president-n860906. 
  7. 7,0 7,1 «Díaz-Canel no es un relevo histórico». Martinoticias. 25-2-2013. http://www.martinoticias.com/content/article/19844.html. Ανακτήθηκε στις 10-1-2016. 
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 Press, Associated (19-4-2018). «Miguel Díaz-Canel: Cuba selects first non-Castro president since Fidel» (στα αγγλικά). The Guardian. https://www.theguardian.com/world/2018/apr/19/miguel-diaz-canel-cuba-selects-first-non-castro-president-in-60-years. Ανακτήθηκε στις 19-4-2018. 
  9. «En sustitución de Juan Vela es designado Miguel Díaz Canel ministro de Educación Superior». cubaheadlines.com. http://www.cubaheadlines.com/es/2009/05/08/17064/en_sustitucion_de_juan_vela_es_designado_miguel_diaz_canel_ministro_de_educacion_superior.html. 
  10. Ryan Villarreal (26-2-2013). «Sustaining The System: Cuba's New VP Diaz-Canel Marks Ascent Of Younger Generation». International Business Times. http://www.ibtimes.com/sustaining-system-cubas-new-vp-diaz-canel-marks-ascent-younger-generation-1104628. 
  11. «Nota oficial». www.granma.cubasi.cu. http://www.granma.cubasi.cu/2012/03/22/nacional/artic03.html. 
  12. 12,0 12,1 «Quién es Miguel Díaz-Canel, el sucesor de Fidel y Raúl Castro». 25-3-2013. http://www.diariopopular.com.ar/notas/147716-quien-es-miguel-diaz-canel-el-sucesor-fidel-y-raul-castro. Ανακτήθηκε στις 12-6-2015. 
  13. «Cuba's Raúl Castro hands over power to Miguel Díaz-Canel». BBC News. 19-4-2018. http://www.bbc.com/news/world-latin-america-43823287. Ανακτήθηκε στις 2018-04-19. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Miguel Diaz-Canel της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).