Μαρία Πία της Σαβοΐας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μαρία Πία
Βασίλισσα της Πορτογαλίας
Maria Pia of Savoy, dowager queen of Portugal.jpg
Γέννηση14 Φεβρουαρίου 1847
Τορίνο, Βασίλειο της Σαρδηνίας
Θάνατος5 Ιουλίου 1911 (64 ετών)
Νικελίνο, Βασίλειο της Ιταλίας
Τόπος ταφήςΒασιλική της Σουπέργκα, Τορίνο
ΣύζυγοςΛουδοβίκος Α΄ της Πορτογαλίας
ΕπίγονοιΚάρολος
Αλφόνσος
ΟίκοςΣαβοΐας
ΠατέραςΒίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ της Ιταλίας
ΜητέραΑδελαΐδα της Αυστρίας
ΘρησκείαΡωμαιοκαθολικισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Μαρία Πία της Σαβοΐας (14 Φεβρουαρίου 1847 - 5 Ιουλίου 1911) υπήρξε Βασίλισσα της Πορτογαλίας ως σύζυγος του Βασιλιά Λουδοβίκου Α΄.[1] Η Μαρία Πία ήταν η κόρη του Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄, πρώτου βασιλιά της Ιταλίας, και της συζύγου του Αδελαΐδας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Ράινερ-Ιωσήφ αρχιδούκα της Αυστρίας.[1] Την ημέρα της βάπτισης της, ο Πάπας Πίος Θ΄, ως ανάδοχός της, της χάρισε ένα Χρυσό Τριαντάφυλλο.[1] Υπήρξε μεγάλη διδάσκαλος του Τάγματος της Αγίας Ισαβέλλας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο γάμος της με τον Λουδοβίκο του Οίκου της Μπραγκάντσα έγινε στις 6 Οκτωβρίου 1862 στη Λισαβόνα.[1] Ως βασίλισσα, η Μαρία Πία θεωρήθηκε από κάποιους ως πολυδάπανη, όμως τα φιλανθρωπικά της έργα δεν αμφισβητούνται από κανένα.[1] Έμεινε γνωστή στο λαό ως «άγγελος της φιλανθρωπίας» και «μητέρα των φτωχών», εξαιτίας της συμπόνιας και της αρωγής της σε κοινωνικούς σκοπούς. Εκείνη ήταν σε μεγάλο βαθμό η υπεύθυνη για το εσωτερικό του Βασιλικού Παλατιού Αζούντα στη Λισαβόνα, όπου ακόμη και σήμερα χρησιμοποιείται για δεξιώσεις κατά τη διάρκεια επισκέψεων ξένων αρχηγών κρατών.[2]

Παρότι ο σύζυγός της απεβίωσε στις 19 Οκτωβρίου 1889, η Μαρία Πία παρέμεινε πολύ δραστήρια και συνέχισε τα κοινωνικά της έργα, κατέχοντας ταυτόχρονα δεσπόζουσα θέση στην Αυλή.[1] Κατά την απουσία του νέου βασιλιά και της βασίλισσας στο εξωτερικό, εκείνη αναλάμβανε τα καθήκοντά τους.[1] Κατά τα τελευταία της χρόνια στην Πορτογαλία, είχε αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα, μαζί με την υπόλοιπη βασιλική οικογένεια, τον Οκτώβριο του 1910, έπειτα από στρατιωτικό κίνημα που κατάργησε τη μοναρχία.[3] Η ίδια απεβίωσε στην Ιταλία στις 5 Ιουλίου 1911 και ενταφιάστηκε στο βασιλικό μαυσωλείο της Βασιλικής της Σουπέργκα στο Τορίνο.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]