Μαρία Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
| Μαρία Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 12 Αυγούστου 1872 Cumberland Lodge |
| Θάνατος | 8 Δεκεμβρίου 1956 Λονδίνο |
| Τόπος ταφής | Βασιλικό Νεκροταφείο |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Αγγλικά |
| Σπουδές | Cardinal Newman Catholic School |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | συγγραφέας |
| Αξιοσημείωτο έργο | My memoirs of six reigns |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Άριμπερτ του Άνχαλτ (1891–1900) |
| Γονείς | Χριστιανός του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και Ελένη του Ηνωμένου Βασιλείου |
| Αδέλφια | Ελένη Βικτώρια του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, Χριστιανός Βίκτωρ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Αλβέρτος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν |
| Οικογένεια | Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Τάγμα του Στέμματος της Ινδίας Ντάμα Μεγαλόσταυρη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας Ντάμα Μεγαλόσταυρη του Βασιλικού Βικτωριανού Τάγματος (1 Ιουνίου 1953) Βασιλικός Ερυθρός Σταυρός |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Μαρία Λουίζα (γερμ. Marie Luise von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg, 12 Αυγούστου 1872 - 8 Δεκεμβρίου 1956) του Οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ ήταν πριγκίπισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ και έπειτα πριγκίπισσα του Άνχαλτ.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Φραγκίσκη Ιωσηφίνα Λουίζα Αυγούστα Μαρία Χριστίνα Ελένη γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου 1872 στην Αγροικία Κάμπερλαντ, και ήταν το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Χριστιανού του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Ελένης του Ηνωμένου Βασιλείου.[1] Ήταν εγγονή της βασίλισσας Βικτωρίας. Βαπτίστηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1872. Ανάδοχοί της ήταν ο Φραγκίσκος Ιωσήφ της Αυστρίας και η Μαρία, Βασίλισσα του Αννόβερου. Στην οικογένειά της ήταν γνωστή ως Λούι.
Ήταν παράνυφος στο γάμο της μητρικής θείας της, Βεατρίκης, με τον Ερρίκο του Μπάττενμπεργκ το 1885.
Στις 6 Ιουλίου 1891 παντρεύτηκε τον Αριβέρτο του Άνχαλτ στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.[2] Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. Ο γάμος τους ακυρώθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1900.[3][4]
Αφιερώθηκε σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς και την προστασία των τεχνών. Εμπνεύστηκε τη δημιουργία του "Κουκλόσπιτου της Βασίλισσας Μαρίας" (Queen Mary's Dolls' House) που παρουσιάζει τα έργα των Βρετανών τεχνιτών. Ίδρυσε το "Girl's Club" στο Μπέρμοντσεϋ που χρησίμευσε ως νοσοκομείο κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Ήταν παρούσα σε τέσσερις στέψεις βασιλέων: του θείου της, Εδουάρδου Ζ΄, και της Αλεξάνδρας της Δανίας το 1902, του εξαδέλφου της, Γεωργίου Ε΄, και της Μαρίας του Τεκ το 1911, του ανιψιού της, Γεωργίου ΣΤ΄, και της Ελίζαμπεθ Μπόους-Λάυον το 1937, και της μικρανεψιάς της, Ελισάβετ Β΄ το 1953.
Πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1956 στο Μπέρκλεϋ Σκουέρ σε ηλικία 84 ετών. Αρχικά θάφτηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ουίνδσορ και αργότερα θάφτηκε στο Φρόγκμορ.
Τίτλοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1872–1891: Η Υψηλότητα Μαρία Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ
- 1891–1900: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα του Άνχαλτ
- 1900–1917: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ
- 1917–1956: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Λουίζα
Τιμητικές διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- VA: Κυρία του Τάγματος της Βικτωρίας και του Αλβέρτου 1893
- CI: Κυρία του Τάγματος του Στέμματος της Ινδίας
- RRC: Μέλος του Βασιλικού Ερυθρού Σταυρού
- GBE: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας 1919
- GCVO: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Βικτωριανού Τάγματος 1953
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ronald Allison and Sarah Riddell, eds., The Royal Encyclopedia (London: Macmillan, 1992).
- "Obituary: Princess Helena Victoria, Charity and Social Services," 15 March 1948, p. 7.
- "Royal Titles: German Names Dropped, British Peerages for Princes," The Times 20 July 1917, p. 7.
- ↑ This led to their being mockingly referred to as 'The Princesses of Nothing' by their cousin Victoria Mountbatten, Marchioness of Milford Haven, née Princess of Hesse and by Rhine, as her granddaughter Pamela Hicks records in her memoir "Daughter of Empire" (London 2012), p. 161.
- ↑ «Marriage». St George's Windsor. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2020.
- ↑ Robert Aldrich, The Seduction of the Mediterranean: Writing, Art and Homosexual Fantasy Routledge, 1993.
- ↑ Gods, Mongrels And Demons by Angus Calder (Bloomsbury Publishing, 2004)
