Μάρκος Καρδίτσας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°25′54″N 22°02′42″E / 39.43167°N 22.04500°E / 39.43167; 22.04500

Μάρκος
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Παλαμά
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός Καρδίτσας
Πληθυσμός 832 (2001)

Ο Μάρκος είναι Κοινότητα του νομού Καρδίτσας με 832 κατοίκους και είναι ο παλαιότερος βυζαντινός οικισμός στο Θεσσαλικό χώρο.

Όλα τα κτήματα της Θεσσαλίας μεταξύ των οποίων και το χωριό Μάρκος, ήταν εγγεγραμμένα στο κτηματολόγιο, το διατηρούμενο στην Κωνσταντινούπολη. Το χωριό του γαιοκτήμονα Μάρκου, μνημονεύεται το 1336 μ.Χ. ως αφιερωμένο στη μονή Ολυμπιώτισσα Ελασσόνος και φαίνεται κυρωμένο ελληνιστί δια χρυσόβουλου του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου (1318-1341 μ.Χ).

Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, το χωριό του Μάρκου μνημονεύεται στο Οθωμανικό χειρόγραφο της Α΄ Απογράφης των ετών 1454/1455 μ.Χ. και στον γεωγραφικό χάρτη.

Ο Μάρκος με άλλα χωριά ήταν προστατευόμενα από το μοναστήρι της Λυκουσάδας. Το χωριό του Μάρκου αναφέρεται επίσης και στην πρόθεση 37 της Μονής του Δουσικού (Αγίου Βησσαρίωνος) στην Πύλη Τρικάλων το έτος 1530 όπως επίσης και στην πρόθεση του Μεγάλου Μετεώρου (μεταμορφώσεως του Σωτήρος) το 1520 και το 1592. Επίσης στην πρόθεση 215 της μονής Βαρλαάμ (Άγιοι Πάντες ) το 1613-14.

Επίσης αναφέρεται την 1η Αυγούστου 1730 μ.Χ. σε ένα δίπλωμα που δόθηκε στην Μονή Ολυμπιώτισσα συντεταγμένο στην λατινική γλώσσα, υπογεγραμμένο από τον Πρίγκιπα Ροδόλφο τον Καντακουζηνό, με το οποίο Χρυσόβουλο επικυρώνει παλαιά και νέα κτίσματα της Μονής Ολυμπιώτισσας. Σε αυτό το έγγραφο με αριθμό 10 το χωριό του Μάρκου αναφέρεται ως Δελμάρκο καθώς και το χωριό Μυρίχοβο.:’’In viciniis Larissarum oppidis Mirihovon, et DelMarco cum annlxis’’.

Κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας στη Θεσσαλία 1430-1881 ο Μάρκος διατήρησε το ελληνικό του όνομα. Από το 1881 που απελευθερώθηκε η Θεσσαλία υπήχθη διοικητικά στην επαρχία Καρδίτσης του Νομού Τρικάλων και συγκεκριμένα στο Δήμο Τιτανίου. Από το 1912, που δια το Β.Δ 29/8/1912 ΦΕΚ 261 αναγνωρίσθηκε ως Κοινότητα και μέχρι το 1928 φέρεται στο Υπουργείο Εσωτερικών με το όνομα Μάρκου. Από το 1928 μέχρι σήμερα με το όνομα Μάρκος.

Αξιοθέατα της Κοινότητας Μάρκου αποτελούν οι τέσσερις νεολιθικοί οικισμοί 7000-3000 π.Χ. αποκαλούμενοι και ως "Μαγούλες" οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν ώς αρχαιολογικοί χώροι απο το 1964 στο ΦΕΚ 91/19-3-1964.

Επίσης, στον ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου ο οποίος κτίσθηκε το 1566 βρίσκεται η θαυματουργή εικόνα του Αγίου Γεωργίου που χρονολογείται το 1782 και το τέμπλο του ναού που χρονολογείται το 1805.

Στο Μάρκο υπάρχει απο το 1744 η εκκλησιά του Αγίου Αθανάσιου καθώς και το νέο εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου.

Σημαντικό τοπικό γεγονός αποτελούν τα πανηγύρια των τριών Αγίων με το πανηγύρι του Αγίου Φανουρίου να είναι το πιο δημοφιλές στην περιοχή.

Ο Μάρκος έχει δυο συλλόγους που ασχολούνται με τον πολιτισμό και τον αθλητισμό . Ο Μορφωτικός Σύλλογος «Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ» που ιδρύθηκε το 1978 και ο αθλητικός όμιλος «Δόξα Μάρκου» που ιδρύθηκε το 1975.

Ο Μάρκος είναι από τις πρώτες Κοινότητες που ίδρυσαν Κέντρο Πολιτισμού και Κοινοτική Βιβλιοθήκη. Το αποκαλούμενο και ως «Πνευματικό Κέντρο» λειτουργεί από το 1972, όπως και η Κοινοτική Βιβλιοθήκη. Εκτός από το «Πνευματικό Κέντρο» και το σύγχρονο Κοινοτικό Γραφείο στο κέντρο του Μάρκου υπάρχει το πέτρινο Δημοτικό Σχολείο.

Πηγές:

  • Τζιαμούρτας Ζήσης, ΕΝΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΥ ΚΑΜΠΟΥ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΙΟ ΤΟΥ, Μάρκο Καρδίτσας 2005.
  • Τζιαμούρτας Ζήσης, ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΔΩΝ, Καρδίτσα 1998.'ΕΠΑΙΝΟΣ Α' ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ.
  • Τζιαμούρτας Ζήσης, ΓΛΩΣΣΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΩΝ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΔΩΝ, Μάρκο Καρδίτσας 2005, ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ