Λουδοβίκος Α΄, κόμης της Φλάνδρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουδοβίκος Α'
Flandry1.jpg
Περίοδος 1322 - 1346
Προκάτοχος Ροβέρτος Γ΄, κόμης της Φλάνδρας
Διάδοχος Λουδοβίκος Β΄, κόμης της Φλάνδρας
Κόμης της Νεβέρ
Περίοδος 1322 - 1346
Προκάτοχος Λουδοβίκος Α΄ του Νεβέρ
Διάδοχος Λουδοβίκος Β΄, κόμης της Φλάνδρας
Κόμης του Ρετέλ
Περίοδος 1322 - 1346
Προκάτοχος Ιωάννα & Λουδοβίκος Α΄ του Νεβέρ
Διάδοχος Λουδοβίκος Β΄, κόμης της Φλάνδρας
Γέννηση 1304
Νεβέρ, Γαλλία
Θάνατος 26 Αυγούστου 1346 (42 ετών)
Μάχη του Κρεσί
Σύζυγος Μαργαρίτα Α΄, κόμισσα της Βουργουνδίας
Επίγονοι Λουδοβίκος Β΄, κόμης της Φλάνδρας
Οίκος Νταμπιέρ
Πατέρας Λουδοβίκος Α΄ του Νεβέρ
Μητέρα Ιωάννα, κόμισσα του Ρετέλ
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Λουδοβίκος Α΄ (Lodewijk I van Vlaanderen, 1304 - 26 Αυγούστου 1346) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόμης της Φλάνδρας, της Νεβέρ και του Ρετέλ. Ήταν γιος του Λουδοβίκου Α΄, κόμητος της Νεβέρ και της Ιωάννας του Ρετέλ. [1] Διαδέχθηκε τον παππού του Ροβέρτο Γ΄ της Φλάνδρας στην Φλάνδρα και η Νεβέρ (1322) και την μητέρα του στο Ρετέλ (1328). Το 1320 παντρεύτηκε την Μαργαρίτα, δεύτερη κόρη του βασιλιά Φιλίππου Ε΄ της Γαλλίας και της Ιωάννας Β΄ της Βουργουνδίας η οποία θα διαδεχθεί τα εδάφη της μητέρας της στην Βουργουνδία και το Αρτουά (1361). Ο γάμος τον υποχρέωσε να ανατρέψει την αντί - Γαλλική πολιτική του παππού του Ροβέρτου Γ΄ και του προπάππου του Γκυ. [2]

Κατέστειλε τις τοπικές επαναστάσεις στην Φλάνδρα με την βοήθεια των Γάλλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι υψηλοί φόροι που επέβαλε και οι επεμβάσεις του στους αγρότες της Φλάνδρας προκάλεσαν μια σειρά από επαναστάσεις που κλιμακώθηκαν (1323 - 1328), οι επαναστάτες καθοδηγούμενοι από τον Νικόλαο Ζαννεκίν κατέλαβαν πολλές πόλεις, στο τέλος αιχμαλώτισαν και τον ίδιο τον Λουδοβίκο. Ο βασιλιάς Κάρολος Δ΄ της Γαλλίας επενέβη για να ελευθερωθεί ο Λουδοβίκος από την αιχμαλωσία (1325), ελευθερώθηκε τον Φεβρουάριο του 1326 με την ειρήνη των Άρκ. Η ειρήνη δεν κράτησε πολύ, ο Λουδοβίκος δραπέτευσε ξανά για την Γαλλία πείθοντας τον νέο βασιλιά Φίλιππο ΣΤ΄ να τον βοηθήσει, ο Φίλιππος νίκησε τον Νικόλαο Ζακκελίν με τον στρατό του στην μάχη του Κασσέλ. Στην διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου ο Λουδοβίκος έμεινε πιστός στους Γάλλους παρά το γεγονός ότι η κομητεία του ήταν εξαρτημένη οικονομικά από την Αγγλία, η πολιτική του έφερε μποϊκοτάζ από τους Άγγλους ειδικά στην εισαγωγή μαλλιού. Το 1339 ο Λουδοβίκος Α΄ έσπευσε να επανακτήσει τα εδάφη του αλλά δεν επέστρεψε ποτέ επειδή σκοτώθηκε στην μάχη του Κρεσί (1346). [3]

Με την σύζυγο του Μαργαρίτα Α΄, κόμισσα της Βουργουνδίας απέκτησε τον γιο και διάδοχο του τον Λουδοβίκο Β΄, κόμη της Φλάνδρας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. David M Nicholas, Medieval Flanders, (Taylor & Francis, 1992), 442.
  2. William H. TeBrake, A Plague of Insurrection: Popular Politics and Peasant Revolt in Flanders, 1323-1328, (University of Pennsylvania Press, 1993), 47.
  3. David Nicolle, Crécy 1346: Triumph of the Longbow, (Osprey, 2000), 13-14.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • David M Nicholas, Medieval Flanders, (Taylor & Francis, 1992), 442.
  • William H. TeBrake, A Plague of Insurrection: Popular Politics and Peasant Revolt in Flanders, 1323-1328, (University of Pennsylvania Press, 1993), 47.
  • David Nicolle, Crécy 1346: Triumph of the Longbow, (Osprey, 2000), 13-14.
Προκάτοχος:
Ροβέρτος Γ΄
Κόμης της Φλάνδρας
Blason Comte-de-Flandre.svg
13221346
Διάδοχος:
Λουδοβίκος Β΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis I, Count of Flanders της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).