Λεονάρντο Μπρούνι
 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
 |
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επιμέλεια ώστε να ανταποκρίνεται σε υψηλότερες προδιαγραφές ορθογραφικής και συντακτικής ποιότητας ή μορφοποίησης. Αίτιο: δεν υπάρχουν εσωτερικοί σύνδεσμοι προς άλλα λήμματα Για περαιτέρω βοήθεια, δείτε τα λήμματα πώς να επεξεργαστείτε μια σελίδα και τον οδηγό μορφοποίησης λημμάτων. |
Ο Λεονάρντο Μπρούνι (ιταλικά: Leonardo Bruni) ή Λεονάρντο Αρετίνο, 1370 - 9 Μαρτίου 1444) ήταν Ιταλός ουμανιστής, ιστορικός και πολιτικός[1]. Συχνά αναγνωρίζεται ως ο πιο σημαντικός ουμανιστής ιστορικός της πρώιμης Αναγέννησης. Τον έχουν αποκαλέσει ως τον πρώτο μοντέρνο ιστορικό[2]. Ήταν ο πρώτος που στα έργα του διέκρινε τρεις διαφορετικές περιόδους της δυτικής ιστορίας: Αρχαιότητα, Μεσαίωνας και Σύγχρονη Εποχή[3]. Οι ημερομηνίες που ο Μπρούνι χρησιμοποίησε για να καθορίσει τις περιόδους δεν είναι οι ίδιες με αυτές που ορίζουν οι σύγχρονοι ιστορικοί, ωστόσο, καθόρισε την εννοιολογική βάση για μια τριμερή διαίρεση της ιστορίας της Δύσης.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Λεονάρντο Μπρούνι γεννήθηκε στο Αρέτσο της Τοσκάνης γύρω στα 1370. Ήταν μαθητής του πολιτικού και πολιτιστικού ηγέτη Κολούτσιο Σαλουτάτι, τον οποίο διαδέχθηκε ως καγκελλάριος της Φλωρεντίας, και υπό την κηδεμονία του οποίου ανέπτυξε τις ιδέες του περί ανθρωπισμού του πολίτη. Υπηρέτησε, επίσης, τέσσερις πάπες ως αποστολικός γραμματέας (1405-1414). Τα χρόνια του Μπρούνι ως καγκελάριος - από το 1410 έως το 1411 - και αργότερα από 1427 έως τον θάνατό του το 1444[4] - σημαδεύτηκαν από τον πόλεμο. Αν και κατείχε ένα από τα υψηλότερα πολιτικά γραφεία, ο Μπρούνι ήταν ιδιαίτερα αδύναμος σε σχέση με την οικογένεια Αλμπίτζι και την οικογένεια των Μεδίκων. Ο ιστορικός Άρθουρ Φίλντ κατηγόρησε τον Μπρούνι ως συνωμότη εναντίον της οικογένειας των Μεδίκων το 1437. Ο Μπρούνι πέθανε το 1444 στην Φλωρεντία και τον διαδέχθηκε ο Κάρλο Μαρσουπίνι.
Δραστηριότητα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το πιο γνωστό έργο του Μπρούνι είναι η "Ιστορία του λαού της Φλωρεντίας, Βιβλία 12", το οποίο θεωρήθηκε το πρώτο σύγχρονο βιβλίο ιστορίας[5]. Ενώ ίσως δεν ήταν πρόθεση του Μπρούνι να εκκοσμικεύσει την ιστορία, η διάκριση των τριών περιόδων της ιστορίας είναι αναμφισβήτητα κοσμική και γι'αυτό ο Μπρούνι έχει ονομαστεί ως ο πρώτος σύγχρονος ιστορικός[6]. Οι απαρχές της αντίληψης του Μπρούνι μπορούν να βρεθούν και στον Πετράρχη, ο οποίος διέκρινε την κλασική περίοδο από την μετέπειτα πολιτιστική παρακμή ή tenebrae (κυριολεκτικά "σκοτάδι"). Ο Μπρούνι υποστήριξε ότι η Ιταλία είχε αναβιωθεί κατά τους τελευταίους αιώνες και ως εκ τούτου θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι εισέρχεται σε μια νέα εποχή.
Ένα από τα πιο διάσημα έργα του Μπρούνι είναι ο Νέος Κικέρωνας, μια βιογραφία του Ρωμαίου πολιτικού Κικέρωνα. Ήταν επίσης ο συγγραφέας των βιογραφιών, στα ιταλικά, του Δάντη και του Πετράρχη. Ήταν ο Μπρούνι που πρώτος χρησιμοποίησε την φράση humanitatis studia, από την οποία προέρχεται ο όρος ανθρωπιστής, που σημαίνει την μελέτη των ανθρώπινων προσπαθειών, τόσο διαφορετική από εκείνες της θεολογίας και της μεταφυσικής.
Ως ανθρωπιστής, μετάφρασε στα λατινικά πολλά έργα της λατινικής ιστορίας και φιλοσοφίας συγγραφέων όπως ο Αριστοτέλης και ο Προκόπιος. Μετέφρασε, επίσης, λόγους του Δημοσθένη, βιογραφίες του Πλούταρχου και τέσσερις διαλόγους του Πλάτωνα[7]. Οι μεταφράσεις των έργων Πολιτική και τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη καθώς και τα Αριστοτελικά Οικονομικά, ήταν ευρέως διανεμημένα σε χειρόγραφη και έντυπη μορφή. Η χρήση από τον Μπρούνι του έργου Πανηγυρικός προς Αθήνα του Αίλιου Αριστείδη για την στήριξη των ρεπουμπλικανικών θέσεων στον πανηγυρικό λόγο στην πόλη της Φλωρεντίας (γύρω στο 1401) συνέβαλε σημαντικά στην αναγνώριση του Έλληνα ιστορικού από τους πολιτικούς φιλοσόφους της Αναγέννησης (π.χ. Χανς Μπαρόν Η χρήση της πρώιμης ιταλικής Αναγέννησης). Έγραψε επίσης μια σύντομη πραγματεία στα ελληνικά για το Σύνταγμα της Φλωρεντίας.
Ο Μπρούνι ήταν ένας από τους πρώτους ανθρωπιστές που πραγματεύτηκε το θέμα της ομοφυλοφιλίας του Πλάτωνα.
Ο Μπρούνι πέθανε στην Φλωρεντία το 1444 και είναι θαμμένος σε εντοιχισμένο τάφο που σχεδιάστηκε από τον Μπερνάρντο Ροσσελίνο και βρίσκεται στην Βασιλική Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στην Φλωρεντία.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Leonardo Bruni | Humanist, Renaissance, Historian | Britannica». Encyclopedia Britannica (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ Ianziti, Gary (1997). «Leonardo Bruni: First Modern Historian?». Parergon 14 (2): 85–99. ISSN 1832-8334. https://muse.jhu.edu/pub/62/article/473691.
- ↑ «Leonardo Bruni facts for kids». kids.kiddle.co (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ «Humanist scholar Leonardo Bruni died on 9 March 1444 in Florence. – Italian Art Society». www.italianartsociety.org. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ «History of the Florentine People, Volume 1: Books I-IV — Harvard University Press». Harvard University Press (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ «Leonardo Bruni | Research Starters | EBSCO Research». EBSCO (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ «Bruni, Leonardo ca. 1370–1444 Italian Historian and Humanist | Encyclopedia.com». www.encyclopedia.com. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2025.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Leonardo Bruni στο Wikimedia Commons